چارلز و رى ایمس

فرانک لوید رایت

ارنو سارینن

نوشته معماران اولین طراحان مبلمان قرن بیستم اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

در جنوب ساحل سیسیلى، در یکى از بزرگترین جزایر مدیترانه شهرى به نام متریال وجود دارد که این شهر شامل تونل هاى زیرزمینى  بى نظیرى است . بعضى از تونل ها ٢٨ کیلو متر در زمین هستند و برخى دیگر تا ١٠٠ متر زیر زمین هم عمق دارند.

راه رفتن در این تونل های نمکی حال و هواى خاصى دارد و همانند بازدید از یک گالرى مى ماند. عکاسى به نام گوسپو فالیشا عکسهاى بى نظیرى از این تونل ها و کلیسایى که در انتهاى مسیر است تهیه  کرده است.

هر ساله در روزهاى نخستین ماه دسامبر مراسم تقدیر از کارگران معدن دراین کلیسا بر پا مى شود.

نوشته تونل ها و کلیساى نمکى سیسیلی اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

با به اتمام رسیدن هفته دیزاین در میلان ، مرورى خواهیم داشت بر پنج اینستالیشن موفق در این دوره از هفته میلان در سال ٢٠١۶.

سیستم طراحى شده به گونه اى است که هر حرف شامل المان هاى ساده اى ایست که بصورت الکترومغناطیس به یکدیگر متصل شده و در هنگام روشنایى لامپ ها این اتصال ها قابل دید نیستند. این گونه طراحى لامپ ها امکان به وجود آمدن اشکال مختلف را مى دهد. اشکالى همچون حروف انگلیسى که در این نمایشگاه به نمایش در آمده و یا اشکال هندسى و غیر هندسى دیگر.

٣. “مرز نامرئى” توسط شرکت مد

بى شک یکى از موفق ترین اینستالیشن هاى این دوره هفته دیزاین میلان “مرز نامرئى” بوده است. استفاده از تکنیک و متریال جدید و خلاقیت  به کار رفته براى خلق این اثر توجه بسیارى از بازدید کنندگان را به خود جلب کرده است. این اینستالیشن توسط نوارهاى ETFE ساخته شده است.

ETFE جزو متریال هاى جدیدى این قرن  است که معمارن از آن در طراح هایشان استفاده مى کنند . این متریال به علت سبکى ، مقاومت و بى رنگ بودن بسیار مورد توجه معماران و طراحان قرار گرفته است.

معماران این اثر ، “مرز نامرئى” را اینگونه توصیف کرده اند:

” این اینستالیشن منعکس کننده رنگ هاى موجود در آسمان در زمان تابس خورشید است و در شب  و هنگامى که نور خورشید وجود ندارد با رنگ هاى متفاوت پیرامون خود را روشن مى کنند.”

نوشته مرورى بر هفته دیزاین میلان و پنج اینستالیشن موفق در این دوره اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

سوابق کارى محمد غفارى

نوشته گفت و گو با محمد غفارى اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

سخنران پنجم تدکس: جناب آقاى آيدين آغداشلو

موضوع سخنرانى: روزمرگى و هنرمند

آيدين آغداشلو بر اين باور است كه هنر آمده تا روزمرگى نباشد. او از قول جلال آل احمد گفت:

ما همه در چاه افتاده ايم ولى عكس العمل هايمان فرق دارد. بعضى داد مى زنند و كمك مى طلبند. بعضى ديگر بارها بارها با دقت و حوصله از لبه چاه بالا مى روند و باز به داخل چاه مى افتند. و عده اى در همان ته چاه سعى مى كنند شرايط درون چاه را دلپذير تر كنند، مثلا نقاشى مى كنند . هنرمند شرايط را براى خودش دلپذير مى كند.

آيدين آغداشلو معتقد است رسالت هنرمند اين است كه از خودش شروع كند زيرا هنر در تنهايى به وجود مى آيد و آفرينش زيباترين دستاورد بشر است. اين توليد و آفرينش است كه هنرمند را به خاك و سرزمين خود متصل مى كند.
آيدين آغداشلو در ادامه گفت كه او هيچگاه نگذاشته كه دچار روزمرگى شود، همانگونه كه احمد شاملو گفته است

آيينه اى در مقابل آيينه ات مى گذارم

آمعتقد است كار هنرمند آيينه دارى است. توليد و آفرينش پاسخ شايسته اى ايست به روزمرگى است و زندگى يك فرصت است، يك فرصت يگانه.

سخنران ششم: جناب آقاى بزرگمهر حسين پور

بزرگمهر حسين پور نقاش، گرافيست و صاحب سايت چيزنا است. او مى گويد سوال بيشتر مردم از يك كاريكاتوريست اين است كه او دنيا را چگونه مى بيند؟
در جریان سخنرانی بزرگمهر مى گويد از كودكى كليت ماجرا به خاطرش نمى ماند و به جزييات توجه مى كرده و در بيشتر موارد انسان ها را به شكل حيوان مى دیده است. او گفت حيوانات براى او ارزش دارند و به همين سبب ديدن انسان ها شبيه حيوانات را توهين نمى داند.

سخنرات هفتم تدکس: جناب آقاى امير هوشنگ باقرى

سخنان امير هوشنگ باقرى بسيار زيبا و تاثير گذار بود از اين رو شما را دعوت به شنيدن فايل صوتى كنفرانس مى كنم.

چند تصویر از برگزاری تدکس دانشگاه هنر تهران

نوشته گزارش از بخش سوم كنفرانس تدکس دانشگاه تهران اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

سخنران سوم تدکس جناب آقاى فرهاد اردلان

موضوع سخنرانى: نظريه ريسمان

فرهاد اردلان متولد ١٣١٨ هجرى (١٩٣٩ميلادى) است. دو سال بعد از تولد او، متفقين ايران را اشغال كردند و فقر و تهى دستى ايران را فراگرفت. هنگامى كه او پنج ساله بود، برادرش كه هفت ساله بود به سياه سرفه دچار شد و بعد زاتالريه و بعد فوت كرد. هنگامى كه برادر وى فوت كرد او براى اولين بار به موضوع بودن و نبودن فكر كرد. اردلان اين موضوع را دليل علاقه مندى خود به علم فيزيك مى داند.
هنگامى كه وى سى ساله بود رابطه بين بود و نبود و فيزيك بنيادى كشف شد. دنيا متشكل شده است از ذرات الكترون . و انسان ما بين ذرات و كيهان قرار دارد. كيهان چهار برابر بزرگ تر از انسان و انسان چهار برابر بزرگ تر از ذرات است.
در سال ١٩٦٩ نظريه ريسمان كشف شد. نظريه ريسمان نظريه ايست كه توصيف هسته اى بزرگ را بيان مى كند كه مى توان آن را با ريسمان و نيروى گرانش توضيح داد. كه اين توصيف تصوير كاملى از ماده را بيان مى كند.
وحدت بين نيروها،تقارن و وحدت بين دنياى بزرگ و كوچك كه عرفاى ايرانى نيز بدان پرداخته اند از موضوعات اصلى اين سخنرانى بود، و اين به آگاهى رسيدن است كه بودن و يا نبودن موجودى را تعيين مى كند. ویدئوی کوتاهی از این سخنرانی در تدکس را ببینید

سخنران چهارم تدکس سركار خانم فريبا اقدامى

موضوع سخنرانى: سازمان جهك

فريبا اقدامى مدير عامل سازمان جهك ( جريان همخوانى كتاب) سخنرانى خود را با مثال زدن از شهرهايى از ايران شروع كرد كه كتاب فروشى يا كتاب خوانه اى ندارند.
او معتقد است كه ما رفتار شايسته اى با خودمان و طبيعت نداريم. ما به قدر كافى نمى خوانيم و به همين دليل به قدر كافى گفتگو نمى كنيم.
در بهار سال ١٣٩١ هنگامى كه وى كتابى به نام درباره آزادى را مى خواند تصميم گرفت كه ١٢٠ نفر را دعوت به همخوانى كتاب كند كه از ١٢٠ نفر تنها ١٥ نفر حاضر شدند. براى هر كتاب همخوانى شده در جمع منابع ديگرى از جمله فيلم، نقد، مقاله، فهرست ديگر آثار نويسنده و فهرستى از كتاب هايى با همان موضوع مورد بررسى قرار مى گيرد.
تلاش براى تهيه منابع بيشتر براى كتاب همخوانى شده، حس مشاركت رادر بين اعضاى تيم به وجود مى آورد.
فرآيند حل مسئله و تقويت گفتگو از مهمترين دستاوردهاى اين سازمان است.
يكى از زيبا ترين كارهاى اين سازمان طرح” مارتن كتابخوانى” است كه در مدارس اجرا مى شود. از شاگردان خواسته مى شود ٢٠ صفحه روزانه از كتاب هاى غير درسى بخوانند. در سال دوم اين طرح ٧ مدرسه و امسال ١٠ مدرسه اين طرح را شامل هستند.
در بسيارى از مدارس بزرگترين مشكلات نبودن نيروى كافى كتاب خوان است و همچنين ايجاد انگيزه در ميان دانش آموزان است.
فريبا اقدامى معتقد است خواندن تنها به معنى كتاب خوانى نيست بلكه درك و تجربه است، حتى تماشاى يك تابلوى نقاشى، گوش دادن به يك موسيقى نيز خواندن هستند.
همين خواندن هاست كه احترام گذاشتن به تفاوت ها، و درك حقوق فردى و اجتماعى آدم ها را مى توان آموخت و رواج داد.

نوشته گزارش از بخش دوم كنفرانس تدكس دانشگاه هنر اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

موضوع سخنرانى: هنر و گوهر

هنر فنى است قابل كسب و بر اساس تجربه و خلاقيت به دست مى آيد ولى گوهر امرى ايست ذاتى و جوهر وجوديى انسان است. هر انسانى اين دو ويژگى را دارا ست. و اين استعداد، استاد و پشتكار هستند كه يك هنرمند را مى سازد و هنر بدون در نظر گرفتن حكمت، عدالت و عفت معنا ندارد. در جریان این تدکس تالک چند شعر زیبا خوانده شد که حال و هوای سالن را تغییر مفصلی داد

در بسيارى موارد هنر در مقابل كلمه “عيب” قرار مى گيرد. همانگونه كه نظامى در شعرى مى گويد

در همه چيزى هنر و عيبى هست

عيب مبين تا هنر آرى بدست

او اعتقاد راسخى دارد كه هنر بدون در نظر گرفتن “درد” اجتماع و مردم معنايى ندارد. هنر بايد واكنش به پيرامون اطراف باشد و در ادامه سخنرانى خود به ديگر اشعار نظامى اشاره داشت كه مى گويد

غافل منشين نه وقت بازى ست

وقت هنر است و سرفرازى ايست

هنر را نمى توان هنر ناميد اگر داراى انديشه نباشد و هدفش به جز انتقال عاطفه چيز ديگرى باشد. و براى انتقال عاطفه ، زبان نياز است . زبانى مشترك كه مخاطب آن را درك كند. چگونه مى توان زبانى را بكار گرفت كه قابل درك باشد و مخاطبان آن را بپذيرند بى آنكه در مقابلش گارد بگيرند. به عقيده وى بهتر است براى پيدا كردن هر راهى به طبيعت بنگريم و همانند طبيعت عدفنند و جهت دار حركت كنيم.

او همانگونه كه معتقد است هنر بايد زبان خاص و قابل درك و پاسخ گو به مشكلات جامعه باشد ، بر اين باور است كه هنر همواره شامل تاريخ و جغرافيا است. و آنچه هنر ايرانى را متمايز مى كند و مخاطبان خارجى را تحت تاثير مى گذارد ، اتصال آثار با فرهنگ و مرتبط به تاريخ و جغرافيا ايرانى است.

پس بنابراين مى توان گفت هنر و خرد ارتباط مستقيم با هم دارند و خرد به معنايى جان كمال يافته است. و اين خرد است كه انسان را از ديگر موجودات متمايز مى كند. انسان موجودى است كه توليد امنيت مى كند.

مهدى هاشمى با اشعارى از سهراب سپهرى سخنرانى خود را به پايان رساند.

“من در اين آبادى پى چيزى مى گشتم ، پى خوابى شايد،پى نورى، ريگى لبخندى “

سخنران دوم تدکس جناب آقاى بابك صفرنژاد

موضوع سخنرانى: هارمونيكا

سخنرانى دوم حال و هواى متفاوتى داشت. بابك صفرنژاد با نواخنن هارمونيكا سخنرانى خود را آغاز كرد. آهنگى كه او توسط هارمونيكا نواخت بسيار متفاوت تر از آن چيزى بود كه تا به حال شنيده بوديم و شامل موسيقى ايرانى هم مى شد كه از اين لحاظ حائز اهميت بود.

او ابتدا از تاريخچه هارمونيكا سخن گفت. هارمونيكا سه هزار سال قبل از ميلاد در چين اختراع شد و در قرن ١٧ ميلادى در اروپا براى كوك كردن ارگ كليسا بكار مى رفت. در سال ١٨٥٧ در آلمان مدل صنعتى اين ساز موسيقى ساخته شد.

هارمونيكا تنها سازى ايست كه با دمش و مكش كار مى كند. او مى گويد شخصى به نام لگين با نواختن نوع خاص هارمونيكا زندگى وى را تغيير داد. زيرا او قادر بود بسيارى از فواصل و نت ها را امانند پيانو با اين ساز بنوازد.

بابك صفرنژاد سازهاى مختلفى مى نوازد از جمله پيانو ، ويلون ، گيتار كلاسيك ولى ساز اصلى وى قانون است كه بصورت حرفه اى كار كرده است. بنابراين او تصميم گرفت كه تا دستگاهى را پيدا كند كه در آن بتوان فواصل ايرانى وا با هارمونيكا بنوازد. او سه سال در چالش براى پيدا كردن روشى براى نواختن دستگاه ماهور بود.

هدف فرهاد صفرنژاد اين ساز ايرانيزه شده را در تمامى دنيا در كنار هنرمندان مطرح موسيقى بنوازد.

قسمت دوم این گزارش به زودی از هنرگردی

وب سایت رسمی تدکس دانشگاه هنر تهران

نوشته گزارش از بخش اول كنفرانس تدكس دانشگاه هنر اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

بوم هاى نقاشى او، اشعارى انتزاعى از طبيعت هستند

نوشته چشم اندازهاى شاعرانه سهراب سپهرى اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

گالرى M.A.D كه به تازگى در سركال اونيو دبى بازگشايى شده است حال و هواى متفاوتى نسبت به دیگر گالرى هاى پیرامون خود دارد. همان گونه كه از نام گالری پيداست، تمامى آثار مكانيكى هستند و به محض ورود با مجموعه اى  از ماشين هاى مكانيكى روبه رومى شويم كه به چشم هم آشنا مى آيند و هم غریب. گويى با ماشين زمان وارد دنيايى مكانيكى شده‌ایم كه وسايل عادى مثل ساعت و يا موتور شكل پيشرفته تر و عجيب ترى به خود گرفته اند.

ماكسيميليان بوسير، هنرمند سويسى كه به تازگى از وى گزارشى در نيويورك تايمز منتشر شده است، صاحب و كيوريتر گالرى M.A.D  است. وى در روز افتتاحيه قصد خود را از بازگشايى اين گالرى چنين بيان كرد:

هميشه بهتر است آثار و اهدافت را نشان بدهى تا بخواهى توصيح بدهى. گالرى M.A.D مكانى است كه هنرمندانى خاص كه گويى فضايى هستند و با دنياى انسان هاى معمولى متفاوتند را دور هم جمع مى كند تا يگانگى هنرشان را در معرض ديد هنردوستان بگذارند

ماكسيميان بوسير – موسس شركت MB&F – در اكتبر ٢٠١١، یک گالرى به همين نام M.A.D هم در ژنو برپا كرد. دومين گالرى وى در سال ٢٠١٤ در تايوان بر پا شد و حالا با همين نام در دبى مشغول كار شده اند. بوسير مى گويد در ابتدا بازگشايى اولين گالرى، من و همكارانم آرزو داشتيم كسانى پيدا شوند كه متوجه آثار ما بشوند. حتى اميد به اين نداشتيم كه كسى وارد گالرى شود. اما سه سال بعد همه چيز تغيير كرد. آن ها در جهان شناخته شده و طرفداران خود را پيدا كردند. تا كنون ١٥٠٠٠ از اين گالرى ديدن كرده اند و بيش از هزار اثر هنرى-مكانيكى توسط بيست هنرمند خلق شده اند.

او و همكارانش اعتقاد دارند كه ماشين هاى مكانيكى مى توانند هنرمندانه به آثار خاص هنرى مبدل گردند.

ماكسيميليان بوسير بر اين باور است كه تنها اشيا نيستند كه بخش هنرى يك اثر را مى سازند، بلكه هر يك از اين آثار هنرى داستانى از زندگى هنرمند آن را بيان مى كنند. او مى گويد:

شما در اين گالرى تنها بازديد كننده اثر هنرى نيستيد ، بلكه در واقع قسمتى از زندگى خالق اثر را مشاهده مى كنيد

براى مثال موتورى كه در وسط سالن گالرى از بقيه آثار بيشتر خود نمايى مى كرد توسط هنرمند ژاپنى، به نام شيكارا ناگاتا خلق شده است. ماكسيميليان موتور هاى وى را در اينترنت ديده بود و با ايميلى كه از وى پيدا كرده بود با او قرار مى گذارد و به توكيو سفر مى كند تا با خالق اين موتورها ديدن كند. شيكارا ناغاتا در جزيره اى كه ١٨ ساعت با توكيو فاصله دارد زندگى مى كرده و تا به حال پنج موتور طراحى كرده بوده كه هىچ كدام را نتوانسته بود بفروشت. همسر و نرديكانش او را ترك كردند زيرا او هيچ گاه از ساختن موتورهايش دست نكشيد.

• در نمايشگاه حال حاضر دبى آثارى از اين هنرمندان به چشم مى خورد:

ماكسيميليان بوسير  ( starfleet Machine Chocolate) و ( Melchior)

شيا هانگ ( To poseidon)

فرانك بوشوالد (آثار وى چراغ هاى مكانيكى هستند)

ليكينگلاند ( Applause Machine) ( Fingers MK III)

كوينتن كارنيل ( Apesanteur III) (Infini

شيكارا ناگاتا ( Chicara Art ONE)

اتش ام ٦ آر تى

نوشته دستگاه هاى مكانيكى هنرى در گالرى M.A.D اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

دبی از تاریخ ١٦ نوامبر میزبان نمایشگاه انفرادی یکی از هنرمندان مطرح الجزایری به نام رچيد كورياچى است. “عشق، شور و انقلاب” نام مجموعه آثار این هنرمند است که در نمايشگاه السركال اونيو دبى برپا است.

رچيد متولد سال ١٩٤٧ ميلادى است و تحصيلات عاليه خود را در موسسه هنرهاى زيباى  الجزيره آغاز كرده و سپس به قصد ادامه تحصيل به فرانسه مهاجرت كرده و در دانشگاه هاى National School of Decorative Arts , School of Urban Studies  در پاريس ادامه تحصيل داده است.

در مجموعه اى كه در نمايشگاه حاضر در دبى بر پاست، اينستاليشن هاى ريچارد تلاش در رساندن پيام و ايده هميشگى وى دارد. او معتقد است دنياى اسلام به جز وحشت و جنگ شامل انسان هاى متفكر و فيلسوف است كه نوشته هايشان به جز حس آرامش، صلح و انسانيت، پيام ديگرى ندارند.

يكى از موضوعات مورد علاقه وى “سفر و تعالى”*است. او  در مجموعه Les Priants  بيست و يك اينستاليشن راكه هر يك با ديگرى متفاوت است را با فولاد ساخته است. انتخاب ماده corten steel به اين دليل بوده كه هنرمند خواهان تغيير مواد در گذشت زمان بوده است. در تمامى  بيست و يك اينستاليشن ارتباط اساسى بين نور و سايه و اين حقيقت كه هر يك به تنهايى و بدون وجود ديگرى معنا ندارد پرداخته شده است.

آثار رچيد كورياچى در بسيارى از نمايشگاه هاى جهان از جمله موزه بريتانيا لندن، موزه ملى آفريقا، موزه هنرهاى اسلامى واشنگتن و موزه ملى قطر به نمايش در آمده‌اند.

*Travel and Transcendence

نوشته عشق، شور و انقلاب اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

كمى بيشتر در مورد زاها حديد بدانيم

زاها حديد با اصليتى عراقى داراى نام و نشان بين اللمللى است و مى توان از او به عنوان معدود معمارانى نام برد كه غير معمار ها هم نام او را شنيده اند. شهرت جهانى او به سبب طراحى و اجرا ساختمان ها و تدريس در نامدارترين دانشگاه هاى جهان است از جمله AA , Columbia,Harvard, Yale,University of Applied Arts in Vienna. علايق او محدود معمارى نمى شود بلكه اومعمارى را درگير با رشته هاى ديگر مى داند. او به ارتباط ميان معمارى با شهرسازى، محيط زيست ، طراحى فضاى سبز ، زمين شناسى مى پردازد.

زاها حديد همواره پروژه هاى متعددى در سطح بين المللی در حال انجام شدن دارد. به تازگى Oxford University’s Middle East Center به اتمام رسيده است. از ديگر پروژه هاى در حال ساخت حديد مى توان از فرودگاه در چين و موسسه سيلك ريتا در كامبوديا و 520 West 28th street در نيويورك نام برد.

در سال ٢٠١٠ و همچنين سال ٢٠١١ طراحى زاها حديد جايزه Stirling Prize by RIBA را از آن خود كرد. همچنين UNESCO لقب ‘Artist for Peace’ به معنى هنرمندى براى صلح را به او داده است . از طرف فرانسه نيز نشان ‘Commandeur de I’Ordre des Arts et des Letters’ به حديد هديه شد. مجله تايمز نيز نام وى را به عنوان يكى از صد انسان موثر در جهان آورده است. در سال ٢٠١٢ از طرف ملكه اليزابت نام Dame Commander كه برابر همان نام Sir براى آقايان هست را به زاها حديد دادند.
چندى پيش نيز RIBA اعلام كرد كه مدال و نشان Royal Gold Medal سال ٢٠١٦ به زاها حديد تعلق خواهد گرفت.

حديد با استفاده از تكنولوژى جديد و اعتقاد به علم روز، شعار معروف خود كه “ايده هاى آينده” فضاهاى جديد خلق مى كند. شايد ايده اين فضا ها از ديد بسيارى قابل نقد باشد و بسيارى از معماران سبك او را نپسندد ولى اين را بايد به خاطر سپرد كه شايد او را از اولين معمارانى مى توان نام برد كه شجاعت و علم خلق فضاهايى را دارد كه تا قبل از او كمتر به چشم خورده بود.

نوشته آثار زاها حديد در دبى اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

نمى توانى در كابل جايى را پيدا كنى، بنشينى و چشمانت از آن منظره لذت ببرد

نوشته ندا طيبى دخترى مسلح به رنگ و خلاقيت اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

وقتی که نفس کشیدن سخت می‌شود

بعد از روزها دلگرفتگى تهران، بالاخره آسمان اين شهر آبى شده و مردم كمى مهربان تر؛ اما در روزهاى گذشته آسمان آبى نبود و نفس كشيدن چه سخت شده بود و شايد باور اين كه بالاخره آلودگى به بالا ترين سطح خود رسيده و كارى جز خانه نشينى از دستمان بر نمى آمد بيشتر ذهنمان را درگير و ناراحت مى كرد.

ولى دو هنرمند به نام هاى جمال ميرجعغرى و مصطفى شاه محمدى بيكار ننشستند و براى آگاهى بيشتر و ضرورت توجه به آلودگى هوا و راه هاى مقابله با اين معضل، پرفورمنسى اجرا كردند. آن ها  به “من چه هاى ” معمول بسنده نكردند.

هنرمندان تمامى كشورهايى كه با اين معضل آلودگى هوا در گير هستند براى بالا بردن سطح اطلاعات مردم تلاش مى كنند براى مثال هنرمندى چينى در اوج آلودگى هواى چين در بلجيم صد روز در خيابان ها قدم زد و با جاروبرقى گردو غبار هوا را جمع كرد و از همه گردو غبار آجر ساخت.

براى عموم مردم كار اين هنرمند كه خود را “Brother Nut”  مى نامد كارى بيهوده  به نظر مى رسيد ولى او با تبديل آلودگى هوا به آجرى كه    مى توان در دست گرفت و لمس كرد به شدت و ناگوارى وضعيت موجود در آن شهر اشاره كرده است. او در مصاحبه با CNN گفته است

مردم مى پندارند كه آلودگى هوا امرى عادى و شوخى است. ولى اين حق طبيعى انسان است كه هواى تميز تنفس كند

او مى گويد آجرها ساخته شدند تا نماد نداشتن يك حق عادى و طبيعى را تداعى كنند. او تنها هنرمندى نيست كه ايده جارو كردن هوا را اجرا كرده است. در سال ٢٠١٣ هنرمند دانماركى و مطرحى به نام دان روزگارد – كه مطلبى در مورد اين هنرمندو  اينستاليشن هاى بى نظيرش در سايت هنرگردى  در ماهاى گذشته نوشته شده بود- دستگاهى الكترومغناطيس ساخت و توسط اين دستگاه پارتيكل هاى هواى آلوده را جمع آورى مى كرد و در نتيجه در ستونى كه او طراحى كرده بود هواى تازه و به دور از آلودگى به وجود مى آورد.

و يك طراح مد به نام  Chi Zang مى گويد بيشتر طراحى هايش از آلودگى هوا الهام مى گيرد. او نام مجموعه كارهايش را Fxxk Air Pollution ناميده است.

هنرمندى به نام كنگ نينگ Kong Ning لباس عروسى طراحى كرده كه توسط ٩٩٩ ماسك ها تزيين شده  او اعتقاد دارد اين همكارى و همفكرى هنرمندان ، مردم و مسئولين را به فكر چاره و جدى شمردن اين خطر وا مى دارد.

نوشته نفس تازه اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

گفت و گوی آنا شاه محمدی با سعید زلفی

از چه زمانی به عکاسی علاقه مند شدید؟

از سال ۸۷ دوره کارگردانی انجمن سینمای جوان را شروع کردم و در کنار آن چند واحد عکاسی را گذراندم ولی به طور کلی  علاقه ام به سینما باعث ارتباط باعکاسی شد.

نام مجموعه های که کار کردید را بگویید و کمی در مورد شان توضیح دهید ؟

من جمعاً نه مجموعه تاکنون کار کرده ام که سه تای آن پروژه عکاسی با موبایل بوده و به نظرم نام بردن از هر نه مجموعه بدون دیدنشان زیاد جالب نیست . ولی در کل فضای مجموعه هایی که تاکنون کار کرده ام فضای مفهومی (کانسپت ) است که از قبل کارگردانی شده اند.

به طور کلی نظر شما در مورد کانسپت چیست ؟

سوزان سونتاک می گوید:

عکس ها بیش از آنکه تفسیرهایی از جهان باشند قطعات کوچکی از واقعیت اند که هر کس می تواند آن ها را بسازد و یا به دست آورد

برای من عکاسی اون واقعیتی است که قرار است به تصویر کشیده شود و ایـن واقعیت صـرفـاً یک عکس مستـند نمی بـاشـد بلکه می تواند احساسات درونی عکاس و یا تصاویر ذهنی اغراق آمیز باشد که عکاس باید آن را به بیرون خود انتقال بدهد و این نوع انتقال استایلی است که عکاس در قالب آن کارهایش را تعریف می کند و در نهایت آن را ارائه می دهد و در نتیجه مخاطب می تواند با آن ارتباط برقرار کند.

آیا اینکه امروزه هر کسی می تواند با گوشی خود عکس بگیرد و به هنر عکاسی کمک می کند ؟

در این مورد بله – عکاسی با موبایل به واسطه در دسترس بودنش و فاصله ای که از عکاسی لوکس دارد، شاید برای عموم قابل لمس تر باشد ولی مسئله مهم در مورد عکاسی با موبایل تسریع در فرآیند عکاسی است. در لحـظه ای که شما یـک تصـویـر را حس می کنید بـلافـاصله آن را ثبـت کرده فـوراً ویـرایش می کنید و در نـهـایت آن را می توانی انتشار دهی و منتظر بازخورد آن از مخاطب باشید و همچنین عکاسی با موبایل باعث ارتقاء سواد بصری در مردم شده و این نیز می تواند تمرینی برای خوب دیدن باشد. امروزه عکاسی با موبایل به عنوان یک ژانر مجزا در عکاسی است و قرار نیست هیچ گاه جای   DSIR را بگیرد. نقطه مشترک و امیدوار کننده در مورد هر دو نوع حضور شخصی که پشت این دستگاه ها کار ثبت را برعهده دارد و ذهنیت عکاس در پشت این دستگاه هاست که به اثر معنا می دهد.

می دانم که کلاس های عکاسی متعددی برگزار کردی در مورد روش تدریس و کار با هنرجویان برایمان بگویید :

کلاس های عکاسی من به صورت فصلی برگزار می شوند. در کنار پیگیری مسائل تکنیکی عکاسی و شناخت ابزار سعی می کنم برای هر هنرجو موقعیتی را تعریف کنم که بتواند در قالب آن اول تمرین کند و بعد خودش را بروز دهد، این موقعیت در واقع ژانری می باشد که من به کمک علاقه ای که خود هنرجو دارد روی آن تمرکزمی شود.

البته مهم ترین مورد در این قسمت پشتکار هنرجو می باشد که تا الان فکر می کنم این اتفاق در خیلی از هنرجوهایم افتاده است. در برخی از جاها سعی میکنم کانال های ارتباطی بین عکاسی و باقی هنرها پیدا کنم و آن را با هنرجو در میان بگذارم و این برای یک عکاس تازه کار می تواند بسیار مهم باشد.

نام یک نویسنده یک نقاش و یا یک شاعر موردعلاقه خود را نام ببرید

داستا یوفسکی – روتکو – مایکو فسکی زندگی و کارهای این سه آدم برای من تاًثیر گذار بوده اند ولی سینما همیشه به عنوان تاًثیر گذارترین هنر در کارهای من بوده است و بخصوص لوچینو ویسکونتی که تاًثیر سینمایش را در خیلی از کارهام احساس می کنم.

از عکاسانی که برایتان الهام بخش هستند و یا کارشان را می پسندید نام ببرید ؟

عکاسان زیادی را می توانم نام ببرم که هر بار با دیدن کارهایشان تاًثیر گرفته ام و کارهایشان را دنبال می کنم ولی بیشترین فرمی که از یک عکاس دیدم  کارتیه برسون بوده ، درست است ژانری که دنبال می کنم با کارهای او متفاوت است ولی همیشه به عنوان یک عکاس تاًثیر گذار و هویت بخش به کارهاش نگاه کرده ام.

بهترین و تاًثیر گذارترین خاطره ای که در زمان عکاسی داشتین را برایمان بگویید :

یک لیست خاطرات عکاسی دارم که باهاش وقت های خالی و استراحت کلاسهایم را پر می کنم ولی به نظرم این جالب ترین خاطره ام باشد:

حضور در ارتفاعات ۸۰۰۰ متری در استان مازندران برای عکاسی بود که وضعیت هوا منجر به ۳ روز اقامت پیش بینی نشده در یک کلبه با حداقل آذوقه بود و بلاخره بارش برف متوقف شد و در آن  لحظه فرصت مواجعه با یک روستای خالی از سکنه را پیدا کردم , این رویارویی بسیار برایم لذت بخش بود و آنجا بود که ایده مجموعه  Silence is talking    در ذهنم شکل  گرفت و در حال حاضر این مجموعه هم چنان ادامه دارد.

نوشته گفت و گو با سعید زلفی هنرمند عکاس اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

لوکا بارسلونا  (luca Barcellona)

یوسوگرو و سیاه و سفید (USUGROW)

یوسوگرو علاقه بسیارى به تضاد و برجسته کردن تفاوت ها دارد. سیاه و سفید نشان از علاقه وى به لگو و سبک یانگ دارد. او هنرمندى ژاپنى است  که در شروع کار آگهى طراحى مى کرد. او تحت تاثیر کلیگرفى شرقى و گرافیتى لوس آنجلس است.

نوشته کالیگرافیتى (۲) اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

 نيل شو   پدر كاليگرافيتى (Neil Shoe Meulman)

ال سيد و هنر دموكراتيزه  (El Seed)

يزان هلوى و داستان هاى پرتره ايى  (Yazan Halawai)

يزان هلوى (Yazan Halawai) يكى از جوانترين  هنرمند كاليگرافيتى خاورميانه به حساب مى آيد. او در ابتدا شروع كار تحت تاثير فرهنگ هيپ هاپ بوده و كارهايش سبك و سياق گرافيتى غربى را داشته ولى بعد از چند سال او به كليگرفى علاقه مند شد و او مسير خود را تغيير داد. زيرا او متوجه شد تنها نوشتن نام خود بر روى ديوارها چندان تفاوتى با شعارهاى احزاب سياسى بر روى ديوار ها ندارد.

او سبكى را پايه گذارى كرد كه شامل كليگرفى، هندسه شرقى، الگودهى و پرتره مى باشد. در حال حاضر وى با به تصوير كشيدن پرتره هاى اشخاص معروف و يا مردمانى عادى در خيابان هاى لبنان، تونس، سنگاپور، دبى و فرانسه داستان هاى هنرمندانى از شهر و شهروندانش بازگو مى كند

ادامه را در كاليگرافيتى (2) بخوانید.

.

نوشته كاليگرافيتى اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

او مى گويد :” من مى خواستم ايده شخصيت هاى دروغين و جعلى را به تصوير بكشم ، صورت هاى محو شده ،حالت طبيعى و غير واقعى دارند كه در عين ديجيتالى  بودن تصويرى نگران كننده را شامل مى شوند.تصويرى كه مطلوب تيست ولى در عين حال هيجان انگيز است.” 

نوشته صورتهاى جعلى اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

هر روز صبح قبل از رفتن به شركت و  رد شدن از جلوى ساختمان دفينه، آه و افسوس عادت هر روزه قبل شروع كار بود. امروز كه بعد از مدتى كه محل كارم تغيير كرده بود باز به همان مسير سرى زدم. اين بار از اينكه ساختمان دفينه نابينا نبود و چشم آبى شده بود خوشحال شدم ولى … به خودم گفتم باز هم چشمان تا به تای آبى بهتر از چشمان كور است. به هر حال ديگر تابلو بزرگ بانك كه مدت ها جلوى پنجره هاى ساختمان دفينه “تما شاگه پول”را گرفته بود برداشته شده بود. شايد وقت نشده بود پنجره ها را هم رنگ كنند و شايد پروسه ساخت پنجره ها اين گونه بوده، به هر حال هيچ زخم و تعرضى يك شب خوب نمى شود.
بعيد مى دانم كسى از ميرداماد رفت و آمد كند و اين ساختمان توجهش را جلب نكند. اجراى بتن يك تكه، اين بنا را كاملا از بناهاى تكرارى و بى روح اطرافش متمايز مى كند.
در تحقيق براى پيدا كردن نام معمار در سايت ها به دو نام بر خوردم ، برخى سايت ها اين بنا را اثر نظام عامرى و برخى ديگر نام معمار را كمال كمونه ذكر كرده اند. در حقيقت شركت مشاور ” نظام عامرى،كمونه، خسروى” در سال ١٣٤٢ تاسيس شد و اين سه معمار بزرگوار در پيش از انقلاب ٩٠ پروژه در ضمينه هاى مختلف كار كرده اند. اين گروه با بنياد فرانك لويد رايت همكارى مى كردند. كمال كمونه فارق التحصيل رشته معمارى از دانشكده هنر هاى زيباى دانشگاه تهران است كه در همان دوران دانشجويى با مهندس نظام عامرى ،تنها شاگرد ايرانى فرانك لويد رايت و نماينده بنياد فرانك لويز رايت در خاورميانه آشنا و شروع به همكارى مى كند.
او مى گويد “براى موزه دفينه اشك ريختم زيرا چشمانش را كور كرده بودند.”

متاسفانه در سطح تهران بناهاى قديمى ارزشمند بسيارى با تابلوهاى بانك هاو بى ربط به ماهيت ساختمان دچار دوگانگى شده اند.

نوشته چه بر سر تماشاگه پول آمده است؟ اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

كريستف بردگور و مارى پجوس دو هنرمند فرانسوى خانه اى قديمى در فرانسه را به مركزى براى بازديد و اقامت توريست ها تبديل كردند. اين دو نفر با استفاده از پلى استرين و رنگ  اين خانه قديمى، به خانه ارواح تبديل كرده اند.

نماى اين ساختمان حالتى رويايى و غير واقعى به خود گرفته است. اين دو هنرمند اشكالى خارق العاده اى با استفاده از بلوك هاى پلى استايرن در نما ايجاد كرده اند .اين بلوك ها با رزين و لايه سفيد پوشيده شده اند.

طراحان در نظر داشتند خانه ارواح طراحى كنند و ايده و طراحى بر اين مبنا بود.آن ها اين بنا را Gue(host)house ناميده اند.اين نام بر گرفته از عبارتى بود كه مارسل دوچمپ ( نقاش و مجسمه ساز) ابداع كرده بود.

هنرمندان مى گويند ايده استفاده از كانسپت روح به اين دليل بوده كه روح ، مهمان هميشگى تمام فضا هاست. اينكه اين خانه قديمى به خانه اى براى اقامت  توريست ها تبديل شود شباهت بسيارى به مهمان هاى نا خوانده اى مثل ارواح دارد.

اتمام ساخت اين بنا مصادف شد با سالگرد بيست سالگى مركز هنر،هم اكنون اين بنا مركز پذيرش براى بازديد كنندگان و استوديوى براى هنرمندان مقيم كشور است.

نوشته به بهانه هالووين اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

ویدئوی یکی از پروژه های Ned Kahn، برای اطلاعات بیشتر در مورد این پروژه ها اینجا کلیک کنید

نوشته تلاقى هنر و تكنولوژى اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

در  بيشتر آثار او تركيبى از سورئاليسم و مفهوم گرايى ديده مى شود. تركيبى بى نظير كه مخاطب را به سرزميتى دست نيافتى مى برد. سرزمينى كه در آن غير ممكن ها ممكن مى شود، رويا ها همانند حقيقت به تصوير كشيده مى شوند .

با استفاده از تلفيق رنگ و هنر حس هاى آزادى و رهايى ، بى وزنى و سبك بالى و نشاط را به مخاطب اتتقال مى دهد.

با مرورى بر آثار وى به خوبى مى توان اين حس سبكبالى را لمس كرد. علاقه او براى به تصوير كشيدن انسان هاى آسوده خاطر و آزاد در بيشتر آثارش به چشم مى خورد.

ستيگر در كارهايش از موسيقى و زندگى روزمره الهام مى گيرد. از هنر مندان محبوب او مى توان از راس مانسن ،تيم واكر و آنى ليبو يتز نام برد.

نوشته مثل يك رويا اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

 در حالى که عکسها   واقع گرایانه هستند ولى با این تکنیک ویژه , حال و هواى سورئالیسم به خود گرفته اند.

عکسها بصورت پازل در کنار هم قرار گرفته اند، قسمت هایى از چشم ها و دماغ از هم جدا ولى مرتبط در کنار یکدیگر قرار گرفته اند.  او در نوشته هایش بیان کرده است که به  “قدرت عکسها و ترکیب آنها” علاقه خاصى دارد. او در این مجموعه به خوبى نشان داده است که با تکرار یک قسمت از عکس چگونه مى توان کیفیت و ویژگى هاى خاصى در عکسها خلق کرد. او مى گوید تصاویر کتاب ها، مجلات و هر متریال دیگرى که به نظرش بتواند در ترکیب عکسها استفاده کند آثارى خلق مى شوند _که جزییات در عین تضاد_ تصویرى کلى به وجود مى آورند که واقع گرایانه نیستند و گویى زمان و مکان در آنها معنى و مفهومى ندارند   از این رو کولاژ ها ى او را متعلق به ناکجا آباد نامیدم.

در حقیقت او با استفاده از تکتیک قدیمى برش عکسها و بعد با اختیار داشتن علم روز منتاژ دیجیتالى و حتى منتاژ صدا ،آثارى به وجود مى آورد که در بین هر دو گروه کولاژ سنتى و امروزى مى گنجد. بورل  آثارش را “data-ism” مى نامد. او در باره این نام گذارى مى گوید که هدف هنر تنها حواس پرت کردن مخاطبان نیست ،بلکه هدف این است که مخاطبین به  ایده اى جدید تفکر کنند و به اشتراک نقطه نظر هاى مختلف بپردازند و اینکه مخاطبان به این سو کشیده شوند مى تواند از هر طریقى باشد چه تناقض و چه به تمسخر کشیدن حوادث امروز و دیروز.  او مى افزاید ما در عصر اطلاعات زندگى مى کنیم ،اینترنت ،موبایل،تلویزیون استفاده از همه امکانات براى من راه حلى براى حضم و خلاصه کردن همه اتفاقات روز مره است.

نوشته کولاژ هاى ناکجا آباد متهیو بورل اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

جالب است بدانید که او هیچ گاه تصور نمی کرده است که روزی به عنوان گریمور مشهور شود. او در دوران نوجوانی در بخش اورژانس و کمک های اولیه مشغول به کار بوده و بیشتر اوقات به شبیه سازی اندام های آسیب دیده برای کلاس های کمک های اولیه می پرداخته است. شاید در آن دوران او هرگز تصور نمی کرد چقدر پرداختن به این جزییات او را از دیگران همکارانش در آینده متمایز می کند.

آدرین می گوید به دوران آکادمیک و تحصیل علاقه ای نداشت و به همین دلیل درس را رها می کند تا وارد بازار کار شود. ولی هنگامی که به دنبال کار می گردد متوجه ضعف خود میشود.او در میابد که تحصیل را بدون اینکه حرفه ای آموخته باشد کنار گذاشته و ناچار می شود پستچی بشود. ولی او یک روز به خود می گوید که این شغل حرفه ای نیست که او همیشه در سر داشته و در سال 1995 و بعد از 8 سال وقفه افتادن در تحصیل او به کالج بر می گردد و در رشته گریموری ادامه تحصیل می دهد.چند سالی بعد از ورود به دانشگاه و تحصیل آدرین تلاش می کند تا بتواند در این حرفه درآمد کسب کند ولی آن طور که او می پنداشت آسان نبود.

یک روز به شکلی غیره منتظره از سوی نیک دادمن (گریمور انگلیسی و برنده جایزه آکادمی بهترین گریمور) برای همکاری در یک فیلم کوتاه  از او دعوت می شود. پس از این همکاری کوتاه، نیک دادمن از او برای همکاری در فیلم هری پاتر دعوت به کار کرد.

آدرین ریگبی می گوید:” من هیچ قراردادی با دادمن نداشتم و او فقط زبانی به من پیشنهاد کار در 5 ماه آینده داده بود ولی من این ریسک را پذیرفتم و خانه خود را ترک کردم و به سمت جنوب سفر کردم. غیر منطقی بود ولی من اینکار را کردم.”

از مشهور ترین کارهای وی می توان به فیلم و مجموعه های زیر اشاره کرد:

• The hobbit
• Merlin
• game of thrones
• world war Z
• Batman begins
• Tarzan
• heart of the sea
• World war dead
• Wizards and Aliens
• Exdous
• Black sea
• Jupiter ascending
• Atlantis
• The escape artist
• beautiful creatures
• Horrid Henry
• Being human
• Devil snow

نوشته آدرین ریگبی، آفریننده چهره های فراموش نشدنی دنیای سینما اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

داستان این آدمک ها و  سر های بیرون مانده از دشت سبز جزیره تنها به بزرگی و قدمت آنان باز نمی گردد. بلکه به تازگی دانشمندان متوجه شده اند که هر کدام از این سرها بدنی در زیر خاک دارند. و آنها به راستی آدمک های عظیم الجثه ای هستند. گویا محلیان این جزیره قصد داشتند قدرت و بزرگی شان را ابدی و ماندگار سازند. این در حالی است که به صورت مکتوب نوشته و یا کتیبه ای برای اثبات دلیل ساخت این آدمک های عظیم الجثه وجود ندارد. یکی از دانشمندان این پروژه در مصاحبه با فاکس نیوز دلیل این کندو کاو را این چنین بیان کرده است:

همیشه برای شناخت یک اثر باید به لایه های زیرین دسترسی یافت

هر کدام از این آدمک ها 4 متر بلندا و 14 تن وزن دارند و جنس آنها از سنگ های آتش فشانی است.

به دلیل موقعیت جغرافیای این منطقه ( 3700 کیلومتر از غرب آمریکای جنوبی و 1770 کیلومتر فاصله به نزدیک ترین جزیره )  مردمان این سرزمین معماری و فرهنگ مخصوص به خود داشته اند.

نوشته پیکره های عظیم موآی اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

 

نوشته مارینا آبرامویچ اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

همیشه نقاشی کردن با مداد سیاه یا زغال را به یک دلیل خیلی دوست داشتم دستانم سیاه می‌شدند درست همان حسی که در هنگام سفال درست کردن داشتم

شاید به همین دلیل است که کارهای تونی اوریکو جذابیت خاصی دارد. اوریکو دوست دارد اثر هنری خود را با تمام وجود خلق کند و تمام وجود، برای او به این معناست که از تمام اندام و حس هایش برای ایجاد اثرس استفاده کند. او در به ثمر رساندن آثارش از هیچ کاری دریغ نمی کند. در سن ۱۸ سالگی شروع به آموزش رقصندگی به صورت حرفه ای کرده و به همین سبب هماهنگی با اندامش و به وجود آوردن آثاری متقارن که بر گرفته از حرکات منظم و تکراری همه اندام باشد، برای او کاری دور از دسترس نیست. ریتم، تکرار و تقارن در تمامی کارهای او به چشم می خورد. در یکی از کارهایش ۳ ساعت رو به روی دیواری ایستاد و با ریتمی یک نواخت و با استفاده از دو دست با کوبیدن خودکار بر روی دیوار نقاطی متداوم به وجود آورد و یا در یکی دیگر از آثارش  او بر روی کاغد دراز کشیده، خودکار به دست، ریتمی یکنواخت از دایره هایی زیبا و متقارن به وجود می آورد .برای آشنای بیشتر پیشنهاد می دهم ویدیو های آثار وی را مشاهده کنید.

نوشته سیاه قلم های تونی اوریکو اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

امين فرامرزيان، ٣١ ساله، متولد اهواز، ديپلم گرافيك, دانشجوى انصرافى انيميشن.تصوير سازو كارگردان هنرى

چطور وارد عرصهٔ هنر شدی؟

فكر مى كنم توسط پدر و بيشتر برادر بزرگترم پيام، زمانى كه من بچه بودم حرفه اى گرافيك ديزاين رو دنبال مى كرد و من به كاراى خودش و هم دوستانش بسيار علاقه مند بودم، يه زير زمين كوچيك خونه قديمى ما داشت كه پيام اونجارو مثل يه آتليه درست كرده بود و شايد مى شه گفت همون آتليه درهم و برهم منو خيلى به طراحى و گرافيك علاقه مند كرد. در ضمن پدر هم چون تو كار بازيگرى و تئاتر بود من از همون بچه گى باهاش سعى مى كردم بزور هم شده تو جمع هاى هنرى برم كه البته هميشه هم منو مى برد.

هنرمند محبوبت کیه؟ چرا؟

 من يه ليست بلند دارم و خيلى هارو هم خودشونو و هم كاراشونو دوست دارم، خلاصش مى شه؛ Jamie Hewlett, Mike Mignola, Jeffrey Jones, Sean Galloway, Sergey Kolesov, Robert Valley, Glen Keane, … و ليست ادامه دارد. از هموطن ها هم بسيار كاراى سهيل دانش اشراقى، حميد بهرامى ٫ فراز شانيار و مهدی علی بیگی رو دوست دارم، البته مطمئنم بازم هست اما الان اين عزيزان رو بخاطر مى يارم. من از هر كدوم نكته هايى كه برام جذابيت زيادترى داره رو دوست دارم طبيعتا مثلا عاشق ديزاين هاى Mike Mignola يا Jamie Hewlett هستم، يا رنگهاى  Jeffrey Jones

جدی‌ترین انگیزه‌ای که باعث می‌شود به کارت ادامه بعدی چی‌ هست؟

 بسيار سئوال خوبيه فكر مى كنم عشق و علاقه به اين كار چون شايد خيلى ها ندونن اما اين كار خيلى از لحاظ مالى آينده روشنى نداره بخصوص در ايران كه كپى رايت هم معنى نداره متاسفانه، اما به نظرم اگه آدم بتونه بنوعى زندگى روزمره و هنر يش رو بالانس بكنه (كه اين دغدغه خيلى از هنرمنداست) هنرمند بودن واقعا لذت بخشه و ادامه دادنش شدنى تر!

لطفا کمی‌ در مورد ” story telling” کارهایت توضیح بده

 داستان جوهر تصوير گرى هست ، من ايده هاى زيادى به ذهنم مى رسيد كه مى خواستم و هنوز هم مى خوام كه به انيميشن تبديلشون كنم و وقتى ديدم شرايطش رو ندارم گفتم كه حداقل تك فريم هم شده مى شه اين ايده هارو كار كرد كه خيلى جالب واكنش خوبى هم از مخاطب گرفتم كه بسيار برام ارزشمنده و از همه تشكر مى كنم بابت لطفشون.

در همهٔ کارهات خطوط تیز وجود داره که  به نظر من یک نوع امضا در کارهات به حساب میاد این خطوط از کجا نشأت میگیره؟

هر هنرمندى با هر تكنيك و سبكى صحبت از شخصيت خودش و فضاى دور برش رو مى كنه معمولا و همه اين برداشت ها از فيلتر شخصى يا همون ديد هنرمند رد مى شه و شما يه محصول هنرى رو مى بينيد و من هم به همين شكل، اگه نخوايم خيلى فلسفيش كنيم اينه كه اين خطوط تيز و شكننده خيلى به كاراكتر من شبيه هست!

میدونم در ماه گذشته ورکشاپ‌های موفقی‌ در تهران داشتی ،کمی‌ از ورکشاپ‌های که برگزار کردین  برامون توضیح بده

مرسى، اميدوارم نظر دوستانى كه شركت كرده باشند هم همين باشه، وركشاپ ها بيشتر در مورد مسايل تكنيكى و نحوه انجام كار بوده و فضاى خوب و صميمى داشته، من سعى كردم نحوه كارم رو به اشتراك بزارم و سئوال ها رو جواب بدم و همونطور كه گفتم بهتره از خود شركت كننده ها پرسيد براى نظرشون.

آیا به زودی ورکشاپی در دبی تهران و یا شهر دیگی‌ خواهی‌ داشت؟

تا به امروز من برنامه اى ندارم چون سخت مشغول كار هستم ولى چرا كه نه شايد در آينده نزديك.

در آخر اگر موضوعی هست که دوست داری در موردش صحبت کنی‌ خوشحال میشیم بشنویم

ممنون، براى همه آرزوى شادى، سلامتى و زندگى پر زرق و برق و لذت رو دارم

نوشته گفت و گو با امين فرامرزيان اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

گالری فرجام یکی‌ از موفق‌ترین گالری‌های این مجموعه بود. کارهای شجاع آذری و شهرام کریمی‌ بسیار زیبا و قابل ستایش بودند. بوم‌های نقشی‌ شده توسط مداد و رنگ اکریلیک همراه با ویدئو پروجکشن جزو کارهای خلاق و زییای این مجموعه به شمار می‌رفت. نام اثر ابتکاری آن‌ها ” Video painting ” بود. آزاری سازنده‌ی فیلم و کریمی‌ نقاش هنرمند با میکس کردن آثار خود کاری بسیار زیبا به وجود آورده بودند. این کار به گونه‌ای خلاقانه انجام شده است که گویی نقاشی‌ها زنده هستند و روح دارند. هنرمندِ دیگر این گالری، آناهیتا رمزی بود. آناهیتا رمزی با میکس کردن ویدئو و اینستاليشن، هویت ،فرهنگ و جنسیت را به چالش می‌کشید.

 عکس‌ها از سارا شاه محمدی

نوشته نمایشگاه گیت ویلج در مرکز مالی بین المللی دبی اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

دهکده‌ی چینی کریسمس تشکیل شده است از ۶۰۰ کارخانه که ۶۰ % محصولات کل دنیا را در این روزها تامین می‌کنند. ۱۲ ساعت کار در روز با حقوق ۲۰۰ دلار در ماه و تعویض ۱۰ ماسک صورت در روز! کار گروهی این دهکده محصولات تزئینی این روزها را تهیه و می‌کند.

عکس‌های گرفته شده از این دهکده توست چاینا دیلی سعی‌ در به تصویر کشیدن آن سوی سکه‌ی جشن سال نو میلادی دارد.

نوشته آتلیه واقعی بابانوئل اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

عنوان اثر از بیت اول یک شعر گرفته شده است که شاعر این اثر یکی‌ از سربازان گمنام جنگ جهانی اول  بوده است .

“The blood swept lands and seas of red, / Where angels dare to tread / … “

اینستالیشن متشکل شده است از هزاران گل قرمزی که هر کدام نماینده یکی‌ از کشته شدگان جنگِ جهانی اول است. تک تکِ این گلهای خشخاشِ قرمز دست ساز هستند.  ۸۸۸،۲۴۶ گًل در این اینستالیشن دیده میشود که به صورت تقریبی نشان دهندهٔ تعدادی تلفات نظامی بریتانیا و مستعمرات است. دریای گلها به گونه‌ای چیدمان شده اند  که  به یاد آورنده‌ی  خون‌های ریخته شده در جنگ جهانی اول می‌باشد . جریانِ این دریای سرخ از یکی‌ از پنجره های  قلعه آغاز می شود. این پنجره را پنجره گریان نامیده اند. (“Weeping Window”)

اولین گًل در۱۷ژوئیه  ۲۰۱۴ کاشته شده است و در ۵ اوت (به مناسبت صدمین سالگرد ورود بریتانیا به جنگ) پرده برداری شد. تیمِ تشکیل شده از ۱۷۵۰۰ داوطلب این گلها را در جایشان قرار دادند و آخرین گًل در۱۱ نوامبر   کاشته شد(روز یادبود).

در روز افتتاحیه پرنس  ویلیام ، پرنس هری و همچنین دوتچ کمبریج از اینستالیشن دیدن کردند. ۱۶ اکتبر کوئین و دوک ادینبورگ نیز از این اثر دیدن کردند. تخمین زده می شود که پنج میلیون نفر از این بنای یادبود بازدید  کرده اند.

با وجود استقبال بی‌ نظیر مردم، این اینستالیشن مورد انتقاد برخی‌ منتقدان قرار گرفته است. آن‌ها این اثر را “قابل توجه” اما “خسته کننده” نامیده اند. تام پیپر در پاسخ گفت:

“بسیار قابل ملاحظه است که اثری به طور محسوس قابل درک باشد  ما نباید همیشه تلاش کنیم تا اثری خلق کنیم که فهمیدش دشوار باشد.”

نوشته زمین برگرفته از خون و دریای سرخ اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.