گالری‌های موزه امپراطوری هزاران اشیاء از هنر و تاریخ را با یک ترتیب زمانی در چهار طبقه به نمایش می گذارد. در طبقه زیرزمین آثاری از دوره ۱۱۰۰-۱۶۰۰ میلادی شامل قرون وسطی و رنسانس را پیدا خواهید کرد. در طبقه یک آثار هنری سده های هجدهم و نوزدهم قرار دارد. طبقه دو کاملاً به قرن هفدهم یعنی عصر طلایی هلند و در طبقه سوم، به هنر قرن بیستم اختصاص داده شده است.
در این یادداشت ابتدا در طبقه زیرزمین موزه امپراطوری گشتی میان آثار هنری قرون وسطی و رنسانس می‌زنیم.

هنر مسیحی ۱۱۰۰-۱۵۰۰

اکثر هنرهای تولید شده در اروپا در قرون وسطی با ماهیت مذهبی بوده است. در آن زمان ایمان مسیحی همه جا را فراگرفته بود. مسائل روزمره‌ای که بر عهده دولت بود، در قرون وسطی از طرف کلیسای باید مراقبت می‌شد. ساختمانهای کلیسا مراکزی برای تجمع مردم بودند؛ محلی که آیین‌ها ، مراسم و جشن‌ها در آنجا برگزار می شد. هنرمندان داستان های کتاب مقدس را مصور کردند و اشیائی را برای استفاده در آئین های دسته جمعی خلق کردند. محراب اصلی مرکز کلیسا بود ، اما مکان های بسیاری دیگری نیز برای نقاشی و مجسمه سازی وجود داشت. از طریق اینها ، مومنانی که غالباً نه قادر به خواندن و نه نوشتن بودند ، توانایی تجسم و درک خلقت ، درک رنج ها و معاد مسیح ، زندگی مریم و مقدسین را پیدا می‌کردند.

هنر مسیحی در فرانسه، آلمان و ایتالیا ۱۱۰۰-۱۵۰۰

در سالهای بین ۱۱۰۰ تا ۱۴۰۰ میلادی، هنرهای اروپایی وارد دوره رشد عظیمی شدند. شهرها یکی بعد از دیگری کلیسای جامع خودشان را به سبک گوتیک جدید بنا می‌کردند و طاق های گرد و سازه های عظیم بنای قدیمی رومنسی را با تأکید جدید بر روی خطوط عمودی شکل های برجسته و تزئینات خیالی تغییر می‌دادند. سبک جدید به تدریج از ایل فرانسه (منطقه‌ای در اطراف پاریس) در سراسر اروپا پخش شد. در داخل بناهای بلند کلیسا ، نور از طریق پنجره های رنگی شیشه ای فیلتر می شد. در خارج بنا، نمای ساختمان با نمایش مجسمه هایی از صحنه های کتاب مقدس و مقدسین مزین می‌شد.

فضای داخلی آنها نیز با مجسمه های تاریخی و محراب های مجلل کاملاً مجزا تزئین شده بود که در آن ترکیب متنوعی از اشکال هنری با هم آمیخته شده بودند. عناصر بارز سبک گوتیک همچنین در کارهایی با فلزکاری و حکاکی وجود داشت که هنرمندان با آثاری چوبی و بویژه حکاکی های روی عاج، به یک سطح استثنایی از هنر دست یافته اند. مجسمه ها کلیساها و محراب ها را تزئین می کردند ، اما در عین حال برای مصارف خصوصی هم تولید می شدند. اندکی قبل از سال ۱۴۰۰ ، سبک گوتیک به اوج خود رسید که راه خود را به دورترین گوشه و کنار اروپا باز کرد و به همین دلیل به سبک بین المللی معروف شد. این پایان فرهنگ قرون وسطایی و آمدن عصر جدید رنسانس را پیشگویی می کرد.

امپراطور ، اشراف و مردم ۱۱۰۰-۱۵۰۰

در قرون وسطی هلند به صورت وصله ای از ایالت ها و شهرستان‌هایی بود که توسط اشراف اداره می شدند، که به دنبال گسترش سرزمین های خود از طریق ترکیبی از جنگ و ازدواج های سودمند بودند. دوک های بورگوندی با موفقیت در طول قرن پانزدهم دامنه سرزمینی خود را گسترش دادند، در حالی که در قرن شانزدهم شاهد بودیم که بخش بزرگی از اروپا تحت کنترل یک جانبه امپراتور هابسبورگ چارلز پنجم قرار داشت. این دوره همچنین شاهد گسترش مداوم تجارت بود و باعث ایجاد شبکه‌ای از مراکز تجاری اروپا شد که در تماس مداوم با یکدیگر بودند. شهرهای هلندی رشد و شکوفایی پیدا کردند و هر روز بزرگتر ، مرفه تر و قدرتمندتر شدند.

کارهای هفتگانه رحمت؛ استادی از آلکمار

همه مسیحیان موظف بودند به یاری هموطنان نیازمند خود بشتابند و کمک کنند. این مجموعه از نقاشی ها هفت روش برای چنین کمک هایی را نشان می دهد: تغذیه گرسنه ، دادن نوشیدنی به تشنه ، لباس برای برهنه ، دفن مردگان ، کمک به بی پناه ، عیادت مریض و دیدار زندانیان. این تابلوی چند لته‌ای توسط یک انجمن برادری کاتولیک در آلکمار هلند سفارش داده شد. مسیح تقریباً در هر صحنه به عنوان چهره ای از جمعیت ظاهر می شود و بدین ترتیب بیننده را ترغیب می کند تا از الگوی خود پیروی کنند. به عنوان یک تشویق بیشتر ، کتیبه ای در پایین یکی از تابلوها به بیننده آگاهی می دهد که اعمال نیک هزار بار در بهشت ​​بازپرداخت می شود.

ده نفر عزادار از مقبره ایزابلا از بوربن
جان بورمان دوم و رنیر ون‌دینن

این مجموعه از ده مجسمه برنز زمانی که بخشی از مقبره تحمیل کننده ایزابلا از بوربن را در صومعه سنت مایکل در آنتروپ تشکیل داده بود. ایزابلا همسر چارلز بولد، دوک بورگوندی بود. آنها یک فرزند داشتند، با نام ماریا ، که ازدواج او با ماکسیمیلیان اتریش ، دو سلسله هابسبورگ و بورگوندی را متحد کرد. مقبره ایزابلا زیر نظر ماریا در سال ۱۴۷۶ ساخته شد و شامل یک مجسمه برنز در ابعاد واقعی دوشس بود که بر روی تخته سنگ مرمر قرار داشت و دستانش را به شکلی متقارن تاکرده و دو سگ کوچک ، به عنوان نماد وفاداری در پاهای او قرار داشت.

تزئینات مقبره با بیست و چهار مجسمه برنز زن و مرد ظریف ۵۰ سانتی‌متری کامل شد. از آنجا که به طور معمول چهره های بشاشی در مقابل غم و اندوه نشان داده می شوند ، اغلب به آنها “دلپذیر” گفته می شوند. با این حال به جای عزاداری، این چهره ها بیشتر نمایانگر یک نوع خانواده هستند. صومعه سنت مایکل در سال ۱۵۶۶ ویران شد و در آن زمان بود که مجسمه ها احتمالاً از مقبره به سرقت رفته بودند. ده عدد از آنها بعداً در آمستردام پیدا شدند ، هنگامی که یک کلکتور در سال ۱۶۹۱ آنها را به شورای شهر فروخت.

ایتالیا ۱۴۰۰-۱۶۰۰

در اوایل قرن پانزدهم، ایتالیا شاهد احیای شدید علاقه به دوران باستانی کلاسیک بود. بقایای تازه کشف شده از بناهای رومی تبدیل به یک موضوع مطالعاتی شد و مردم زمین را برای مجسمه ها ، سارکوفاژی ها ، سکه ها و کوماها حفر کردند. این دوره با نام رنسانس (واژه‌ای ایتالیایی به معنای “تولد دوباره”) شناخته می شد ، که با معرفی نقوش، سبک ها و تزئینات جدید مشخص می شد.

هنرمندان دیگر برای الهام گرفتن ، محدود به سنت مسیحی نبودند، بلکه به دنبال مضامین اساطیر یونانی و رومی بودند. این گسترش در موضوع ، زمینه را برای نوآوری های بیشتر در استفاده از رنگ ، به تصویر کشیدن فضا و تکنیک های ترکیبی فراهم می کرد. نویسندگان و دانشمندان متون فیلسوفان یونان را دوباره کشف کردند و متون جدید و انتقادی راجع به بشریت ، جامعه و ایمان تولید کردند. با اختراع چاپ ، این ایده ها به سرعت در هر گوشه اروپا گسترش یافت.

چشم‌اندازی از سنت فرانسیس از اسیسی
لودوویچو کاراچی

سه برادر اگوستینو، آنیبال و لودوویچو کاراچی، تأثیر زیادی در جو فرهنگی اواخر قرن شانزدهم بولونیا و به طور کلی ایتالیا داشتند. در این نقاشی، مریم با یک قدیس که مسیح را در آغوش دارد نشان داده می شود. می دهد. تحقیقات قبلی قدیس را به عنوان سنت فلیکس یا سنت آنتونی به ما شناخته بود ، ولی با مطالعات جدید احتمالاً قدیس زانو زده فرانسیس آسیسی است. بر ویژگی معنوی دیدگاه سنت فرانسیس با تضاد بین زمینه تاریک و نور آسمانی اطراف مریم تأکید می شود.

 رنسانس در مناطق شمالی کشور

در دوره قرن شانزدهم ، هلند با تحولات چشمگیر سیاسی ، مذهبی و اجتماعی متحول شد. اصلاحات و نخستین تحریکات اومانیسم ، جهان بینی قرون وسطایی را به طور مؤثر در ذهن خود قرار داد. علاقه دوباره به فرد تأثیر اساسی در همه هنرها داشت. در ایتالیا ، دوره رنسانس به خوبی در حال انجام بود و این امر باعث ایجاد پیشرفت در شیوه های جدید نمایندگی شد که بتدریج راه خود را به سمت شمال اروپا سوق دادند. نه تنها از طرف اشراف ، بلکه از مقدسین هم تقاضای فزاینده ای برای پرتره ها وجود داشت .

نقاشان هلندی مانند پیتر آرتسن و یواخیم باکلائر با قرار دادن روایت های کتاب مقدس در مکانهای رایج و معمولی ، چشم اندازهای جدیدی را در نمایش های سنتی ایجاد می کنند. سرزمین های هلند شمالی و جنوبی (تقریباً معادل بلژیک و هلند امروزی) دولتی تشکیل دادند که در آن جنوب از نظر فرهنگی مسلط بود. بروکسل از فرهنگ دربار پر جنب و جوشی برخوردار بود ، در حالی که آنتروپ یکی از مراکز مهم هنری نقاشی و چاپ اروپا بود و هنرمندان در مچلین از اقامتگاه مارگارتا اتریشی و دربار او سود می بردند. در شمال مهمترین مراکز فرهنگی هارلم ، آمستردام ، اوترخت و لیدن بود.

نوشته رنسانس هلندی؛ گشتی در موزه امپراطوری آمستردام اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

ضرورت گالری گردی بر دوستداران هنر پوشیده نیست. به همین جهت هنرگردی برای پاسخ به تقاضای هنردوستان، حوزه کاری خود را از بخش آن‌لاین به قلب گالری ها هم گسترش داده و در تازه‌ترین پروژه‌ی خود اقدام به برگزاری گالری گردی هفتگی کرده است. این بازدیدهای گروهی فرصت مناسبی برای کسانی است که مایلند عصر جمعه خود را صرف دیدن آثار هنری و آشنایی با هنر و هنرمندان معاصر نمایند.

هنرگردی پس از به سرانجام رساندن موفق وبسایت، اپلیکشین و انتشار هفتگی خبرنامه تبدیل به یکی از مراجع هنرهای تجسمی ایران شده است و در بدو ورود به دوسالگی، با چندین گالری مهم تهران همکاری کرده و از گروه‌های هنری نوپا و استارت آپ‌های هنری حمایت می‌کند. همین موفقیت‌ها منجر به تعریف پروژه‌های جدید در تیم شده است که در مقیاس‌های گوناگون، از فضای مجازی تا پروژه‌های شهری در دست اجرا هستند.

از یارن بامبینگ تا گالری گردی هفتگی

از جمله پروژه‌های شهری هنرگردی می‌توان به یارن بامبینگ (بافت نگاری) اشاره کرد که در مجتمع خیریه رعد در روز جهانی معلولان با حضور گری لوئیس نماینده سازمان ملل در ایران رونمایی شد. در گام بعدی هنرگردی اقدام به برگزاری گالری گردی هفتگی کرده است که به طور مختصر در بالا توضیح داده شد. گالری گردی فعالیتی چهار ساعته است که از ساعت آغاز به کار گالری‌ها یعنی چهار بعد از ظهر روز جمعه شروع شده و در ساعت پایان کار آن‌ها یعنی هشت شب، خاتمه میابد. در طول این چهار ساعت تلاش می‌شود تا بیش‌ترین بهره از زمان برده شده و بازدیدکنندگان با آثاری که امروزه در گالری‌های پایتخت در قالب نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی برگزار می‌شوند، آشنا شوند. هدف از این پروژه آشنایی نزدیک و بیش‌تر مخاطبان با آن‌چه که به عنوان هنر معاصر ایران ارائه می‌شود تعریف شده است.

هدف هنرگردی از برگزاری این فعالیت رسیدن به اهداف زیر است:

• بازدید از نمایشگاه‌های مهم هفته در گالری‌های معتبر تهران
• توضیح و بررسی آثار در محل گالری توسط کارشناس گالری
• گفت‌وگوی ویژه با هنرمند و کیوریتور آثار
• حمل و نقل آسان با مینی بوس هنرگردی

و در یک کلام، شناخت آن‌چه که به عنوان هنر معاصر ایران از آن یاد می‌شود. برای شرکت در این رویداد می‌توانید به بخش ثبت نام مراجعه کنید.

[vc_row][vc_column width=”3/4″][vc_column_text animation=”animate-when-visible” css_animation=”top-to-bottom”]

برای ثبت نام در گالری گردی با هنرگردی کلیک کنید

[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/4″][vc_empty_space height=”25px”][kleo_button title=”ثبت نام” href=”http://www.honargardi.com/cool/” style=”primary” size=”lg” icon=”0″][/vc_column][/vc_row]

نوشته گالری‌گردی هفتگی با هنرگردی اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

هرچند محدودیت های جسمی در یک فرد مانع حرکت او میشود اما خلاقیت و توانمندی های او هیچ گاه از بین نمی‌رود. متاسفانه فرصت های شغلی محدودی برای این افراد وجود دارد که البته دسترسی به آنها نیز سخت و دشوار شده است، اما نکته اینجاست که ما سعی میکنیم با آموزش این گروه تجارت الکترونیک و نحوه کسب و کار با وب سایت و اپ را به آنها بیاموزیم تا شاید باری از نگرانی های آنها برداریم. هنرگردی و اپ ساز پازلی نیز در راستای این هدف در تلاشند تا با برگزاری ورکشاپ ها و پشتیبانی از تیم های تشکیل شده در موسسه رعد قدمی بردارند تا محدودیت ها به فرصت تبدیل شوند.

در این راه حمایت های معنوی شما عزیزان آینده‌ای روشن‌تر را برای یازده درصد از جمعیت ایران را فراهم می‌آورد.

نوشته برای یازده درصد از ایران اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

موج کسب و کارهای نو پا پس از چند سال تاخیر از دره سیلیکون کالیفرنیا به تهران رسید و امروز این کسب و کارهای نوپا یا به اصطلاح استارت آپ ها به پدیده‌ای شناخته شده برای رشته‌های مرتبط با آی تی و کامپیتور تبدیل شده‌اند. به همین منظور شتاب دهنده‌هایی مانند آواتک واقع در دانشگاه تهران و یا شتاب دهنده‌ی ستاک وابسته به دانشگاه شریف مشغول گردآوری علاقمندان هستند و پس از طی مراحل آموزشی، سعی در پیدا کردن سرمایه گذار برای آن‌ها می‌کنند و درصدی را هم برای خودشان برمی‌دارند.

استارت آپ ویکند

در همین رابطه رویدادهایی به نام استارت آپ ویکند برگزار می‌شوند که معمولا در سه روز پی‌در‌پی آخر هفته در شهرهای گوناگون اقدام به طرح ایده و تلاش برای عملی ساختن آن در تیم می‌کنند. این ایده‌ها می‌بایست نوآورانه بوده و دارای توجیه مالی مناسب باشند. چندی پیش نیز اولین دوره از استارت آپ ویکند هنر در اواسط مهرماه 1394 در پردیس هنرهای کاربردی دانشگاه هنر برگزار شد که نمایندگان هنرگردی هم به عنوان یکی از حامیان رسانه‌ای آن به سخنرانی پرداختند.

همفکر

از دیگر رویدادهای مرتبط با دنیای استارت آپ ها می‌توان به همفکر اشاره کرد که این روزها در بسیاری از شهرهای ایران شعبه‌ای دارد. همفکر رویدادی دوساعته و مخاطب محور است. در این رویداد برخی از شرکت کنندگان ایده‌هایشان را به اشتراک می‌گذارند؛ عده‌ای تیم خود را تکمیل کرده یا کسب و کاری نو را راه اندازی می‌کنند. برای خیلی ها، همفکر اولین جرقه‌ی آشنایی، تشکیل تیم و ظهور یک استارت آپ بوده است. به عبارت دیگر این رویداد محلی است برای گفت و گو آشنایی افراد خلاق، پویا و کارآفرین و با توجه به رویکرد و سیاست تیم هنرگردی مبنی بر حمایت از هنرمندان، همفکرهای برگزاری شده در دبیرخانه‌ی هنرگردی واقع در گالری علیها قرار است محفلی باشند برای آشنایی هنرمندان با گروه های جوان و مستعد جهت همکاری در پروژه‌های کسب و کارهای نوپای هنری؛ به همین جهت هنرگردی از تمامی هنرمندان، هنردوستان و کلیه‌ی افرادی که ایده‌ای در زمینه‌ی استارت آپ یا کسب و کارهای هنری دارند دعوت می‌کند تا در این رویداد مهم شرکت کنند.

هنرگردی حامی استارت آپ های هنری

از آن‌جا که تیم هنرگردی نمونه‌ای بارز از یک استارت آپ موفق است، خود را ملزم به حمایت از افرادی می‌داند که هدفی بکر و ایده‌ای روشن در ذهن دارند. به همین دلیل اگر شما هم در شمار افرادی هستید که به امور روزمره و چیزهای معمولی راضی نمی‌شوید، رویدادهای استارت آپی هنرگردی را از دست ندهید. در این رویدادها شما می‌توانید با دیگر افرادی آشنا شوید که مانند شما نه کسی را در جمع می‌شناسند و نه هنوز  تیمی تشکیل داده‌اند؛ اما آمده‌اند تا دست پر بیرون روند. به همین خاطر باید کم رویی را کنار گذاشته و با دیگر آشنا شوید. خود را معرفی کنید و از مهارت‌ها و ایده‌هایتان بگوئید. نگران درز اطلاعات هم نباشید چرا که در چنین فضایی نه تنها ایده‌ی شما دزدیده نمی‌شود، بلکه توسعه یافته و تکمیل‌تر هم می‌شود، پس درباره‌اش با دیگران صحبت کنید و ایمان داشته باشید که همواره چند مغز در کنار هم بهتر از یکی به تنهایی اطلاعات را پردازش می‌کنند!

هم‌چنین اگر هنرمند نیستید اما دانشی از کدنویسی و طراحی دارید، جای درستی آمده‌اید؛ قرار نیست در یک تیم همه یک تخصص داشته باشند. هر تیم موفقی از ترکیب افرادی گوناگون با روحیه و عقاید مختلف تشکیل شده است. نباید از یاد برد که تنها چیزی که افراد یک تیم را در کنار هم نگه می‌دارد، “احساس ما” به همراه عزم و اراده است. پس مانند افراد هوشمند خود را محدود به طیف خاصی نکرده و از تجارت دیگر افراد بهره ببرید. ما منتظرتان هستیم!

نوشته مروری بر مهم‌ترین رویدادهای استارت آپ های هنری اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

در همفکر این هفته که به میزبانی هنرگردی در دبیرخانه‌ی این تیم واقع در نگارخانه علیها برگزار شد، از تازه‌ترین زیرمجموعه‌‌ی گروه هنرگردی با نام آرت ایونتز رونمایی شد. این پلتفرم جدید که مبنی بر موقعیت زمانی-مکانی بازدیدکنندگان به آن‌ها فهرستی از رویدادهای هنری را پیشنهاد می‌دهد، از پردازشگری هوشمند نیرو می‌گیرد که به کاربران این امکان را می‌دهد تا به ساده‌ترین روش ممکن، به اتفاقات و رویدادهای فرهنگی و هنری پیرامون خود آگاهی یافته و در آن‌ها شرکت کرده یا حتی خود میزبان شوند.

برای آشنایی بیش‌تر با این پلتفرم تازه به وب‌سایت آرت ایونتز مراجعه فرمائید.

نوشته رونمایی از آرت ایونتز در همفکر اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

آثار محمدرضا عموزاد بدون عنوان و با نور مایل و خفیف شده –بنا به درخواست هنرمند- به معرض دید درآمده بودند و توانستند نظر مثبت استادان و مخاطبان را به خود جلب نمایند. در این مراسم هنرمندانی چون نسرین برکت، وحید عزت پناه و استاد یدالله کابلی هم حضور داشتند.

این نمایشگاه تا 23 مهرماه در محل این نگارخانه برپا است.

نوشته گشایش نگارخانه علیها اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

یک سال پیش همین موقع وب‌سایت هنرگردی روی اینترنت قرار گرفت و تا امروز بیش از 350 مقاله شامل گزارش برخی نمایشگاه‌های برگزار شده، مصاحبه با هنرمندان و ترجمه‌ی مهم‌ترین رویدادهای خارجی در آن منتشر شده. پس از گذشت شش ماه خبرنامه‌ی هنرگردی به منبع مهمی برای گالری گردی های آخر هفته بدل شد و در حال حاضر تعداد دنبال کنندگان آن در شبکه‌های اجتماعی به چندین هزار نفر می‌رسد؛ به گونه‌ای که تنها در اینستاگرام چهارده هزار نفر صفحه‌ی هنرگردی را دنبال می‌کنند. در طول این مدت تمامی تلاش تیم روی انتشار اخبار درست و بدون جهت گیری متمرکز بود و سعی شد تا در حد توان صدایی باشیم برای آن دسته از هنرمندانی که تریبونی در اختیار ندارند و در این راه مهم‌ترین انگیزه‌ی بچه‌های هنرگردی، استقبال مخاطبان و هنرمندان به ویژه نسل جوان بود که بی شک بدون آن‌ها پیمودن این مسیر برای ما امکان پذیر نبود. ضمن سپاس از تک تک خوانندگان این نشریه‌ی آنلاین فرهنگی – هنری، در زیر بخشی از گفت و گوی دانشجویان پژوهش هنر دانشگاه سمنان به سرپرستی دکتر بیتا مصباح با کسرا علیها نماینده‌ی هنرگردی را آورده‌ایم:

دکتر بیتا مصباح: لطفا یک معرفی کوتاه از خودتان برای ما داشته باشید. در این جمع ما همه پژوهش هنری هستیم ولی با کارشناسی های مختلف.

کسرا علیها: من خودم معماری خواندم و گالری گردی را از سال های اول دانشجویی به صورت یک نوع تفریح هنری شروع کردم. آن موقع خودم هم به عکاسی علاقه داشتم و در یک نمایشگاه گروهی عکس هم شرکت کردم که عملا مثل نوعی کاتالیزور عمل کرد و من را بیشتر به سمت گالری گردی سوق داد. اما از نیمه‌ی دوم تحصیل، مخصوصا سال آخر به بعد، معنی گالری گردی از تفریح جای خودش را به کنجاوی داد و به من این فرصت را می‌داد تا آثار و ایده هایی را ببینم که در موزه ها نمایش داده نمی‌شدند و حتی در کتاب ها هم موجود نبودند. در واقع آثار نمایش داده شده در بعضی گالری های خوب باعث شدند تا من با دنیایی از کانسپت و برداشت های نو از محیط آشنا بشوم. همین شد که از یک سال پیش به این نتیجه رسیدم که دیگر وقت مناسبی است تا به طور تخصصی یک وب سایت برای این کار راه اندازی کنم و توانستم با جمعی از دوستانم که اکنون از پایه‌گذاران و نویسندگان اصلی هستند، ایده‌ی هنرگردی را از یک “مفهوم صرفا ذهنی محض پر کردن آخر هفته” به یک استارت آپ هنری و تا حدی تخصصی سوق بدهیم.

دکتر بیتا مصباح: من دو پرسش دارم: اول می خواهم بدانم دقیقا منظورت از استارتاپ هنری چیست؟ مگر گالری گردی و دیدن آثار چه کیفیتی دارد که میتوان به آن نگاه تخصصی داشت؟

کسرا علیها: استارتاپ در واقع به هر ایده‌ی کسب و کار گفته می‌شود که با کمک اینترنت، خدماتی را ارائه می‌دهد. فیسبوک و گوگل شاخص ترین استارتاپ های تاریخ هستند برای مثال. در مورد هنرگردی هم من به این نتیجه رسیدم که گالری گردی می‌تواند خیلی فراتر از یک سرگرمی آخر هفته باشد. به همین دلیل سرویس مهمی که در هنرگردی ارائه می‌شود، برنامه ی هفتگی تمامی گالری های تهران به همراه آدرس و مشخصات آنهاست و به زودی در تولد هنرگردی، اپلیکیشن هنرگردی هم روی سایت قرار می‌گیرد. همه ی این فعالیت ها هم برای اتفاقات مهمی بود که در یک گالری گردی ساده می‌توانست رخ دهد: آشنا شدن با زاویه دیدهای تازه و معرفی کیفیاتی از فضا/زمان که ما تا به حال به آن ها دقت نکرده بودیم یا اصلا فرصتش را نداشتیم که تجربه کنیم. برای مثال زمانی که امیر معبد خودش را زخمی می‌کند و با خون خودش روی دیوار گالری می‌نویسد “به قیمت است” همه شوکه می‌شویم. یا وقتی که هومن داوودی تا سر حد خفگی پیش رفته و همه را می‌ترساند؛ شاید این پرفورمنس‌ها در ابتدا “دیوانه وار” به نظر برسند؛ اما اگر دقیق شویم، می‌بینیم کلی حرف برای گفتن دارند. جالب ترین حرف های این قبیل پرفورمنس ها هم این است که عملا هر کسی (مخاطب) یک برداشتی از اجرا دارد که از زاویه نگاه خودش درست هم هست. در واقع من طی این یک سال به این نتیجه رسیدم که نوعی منطق فولدیگ (مانند معماری فولدینگ) در مورد نوع ارتباطی که مخاطب با اثر می‌گیرد، وجود دارد. در کل منظورم از گفتن این همه، این بود که برای من مهم ترین کیفیت گالری گردی، پی بردن به چند بعدی بودن محیط است.

دکتر بیتا مصباح: با توضیحاتت من سوال هایم بیشتر شدند. در واقع منظورت این است که ماهیت وب سایت برای تو صرفا اطلاع رسانی نبوده و در حقیقت نوعی ایجاد نگرش متفاوت به مساله گالری گردی است؟

کسرا علیها: درست است؛ اطلاع رسانی پایه ای ترین سرویسی است که هنرگردی ارائه می‌دهد؛ مهم تر از آن، بازتاب بخشی از اتفاقات داخل گالری ها (از دید مخاطب و خود هنرمند) است. البته هنوز نتوانسته‌ایم همه‌ی گالری ها را پوشش بدهیم. راستش تا قبل از هنرگردی، وب سایت هایی بودند و هستند که برای پر کردن اوقات بیکاری جمعه ها مردم را به سمت گالری ها تشویق می‌کنند. اما این خیلی بی انصافی در حق هنرمندان است.

دکتر بیتا مصباح: ما همیشه در گالری گردی با هیجان مواجه شدن با اثر و صد البته هنرمند یا هنرمندان روبرو هستیم و در نهایت “مشاهده” اثر . من از آن بخش منطق فولدینگ در صحبت هایت به ابن نتیجه رسیدم که چیزی فراتر از هیاهوی “مشاهده”یا همان “دیدن اثر” مد نظرت است. لطفا کمی شفافش کن.

کسرا علیها: مشکل اصلی من با اطلاع رسانی در مورد رویدادهای هنری، ساده انگاری زیادی بود که اثر هنرمندی را (که شاید چند سال زمان گذاشته برایش) تا سر حد یک “تفریح با کلاس” پائین میاورد. اما در حقیقت -دست کم به نظر من- اتفاقی که در یک نمایشگاه می‌افتد، برخورد سال‌ها تجربه‌ی هنرمند و مخاطب با یک یا چند موضوع است. در واقع هنرمند با به پرسش گرفتن تمامی خاطرات جمعی، ناخود آگاه خویش و درک شخصی خودش، برداشت هایی مختلف و گاه متضاد را در مخاطب پدید می‌آورد که اگر از زاویه دید هر شخصِ مخاطب به آن اثر نگاه شود، آن برداشت می‌تواند درست باشد، حتی اگر با برداشت مخاطب دیگری و حتی هدف خود آرتیست در تضاد باشد. به همین خاطر در مصاحبه هایی که ما در هنرگردی داریم، حتما ار هنرمندان در این مورد سوال می کنیم. عده ای به ناچار این برداشت های گوناگون را می پذیرند، عده ای هم باور دارند که خوانش های گوناگون از یک اثر هنری، منجر به نوعی اختگی می‌شود؛ مخصوصا هنرمندانی که در حیطه های اجتماعی و گاه سیاسی کار می‌کنند. اما عده ای هم خیلی واضح پاسخ می‌دهند: مولف مرده است! برای من به طور شخصی، این نوع برداشت های گوناگون از یک موضوع واحد به قدری مهم شد که منجر به نوشتن پایان نامه ی کارشناسی‌ام در سبک فولدینگ شد.

سمیرا بورا: لطفا درباره سبک فولدینگ بیش‌تر توضیح دهید.

کسرا علیها: در واقع منطق فولدینگ در تضاد با منطق باینری ایجاد شده است. خود فولد به معنای چین و شکن است. این منطق آمده و تمامی دوگانگی های کلاسیک ما را مانند روز/شب، زن/مرد از بین برده و اعلام می‌کند که فقط به 0 و 1 نباید نگاه کرد. بلکه بی شمار عدد و احتمال بین و هر 0 و 1 وجود دارد. اگر بخواهیم در یک سخن فولدینگ رو توضیح بدهیم، می‌گوییم: هم این هست و هم آن. لازم به ذکر هم هست که ژیل دلوز و ژاک دریدا به پیشبرد این ایده خیلی کمک کردند. در کل، فولدیگ به خوانش های موازی و “هم ارزش” با هم معتقد است.

محمدرضا کاشانی: ممنون از توضیحات. نتیجه ای که از این نوع خوانش حاصل می شود در جامعه چگونه نمود پیدا می‌کند؟

کسرا علیها: وقتی که صحبت از جامعه و بازتاب ایده‌ی هنرمند در آن می‌شود، به ناچار ذهن من به سمت “هدایت کردن جامعه” ار جانب هنرمند کشیده شده و فکر می‌کنم وقتی هنرمندی بخواهد نقشی در این زمینه ایفا کند، باز هم به ناچار دست به دامن فرا روایت ها و “ایسم ها” ممکن است بشود که در دوران پس از مدرن چندان جالب نیست. اما پیرو حرف، من هم وقتی از منطق فولدینگ برای یکی از هنرمندان عکاس اجتماعی گفتم، به من گفت: “چیزی که میگی برای من یعنی اختگی هنر!”

دکتر بیتا مصباح: برای من پرسش دیگری نیز پیش آمد. گفتید فولدینگ به این خوانش های موازی و هم ارزش معتقد است.پس چطور می توانیم این منطق را با روش نامگذاری نمایشگاه ها در ایران توجیه کنیم. البته می دانم که شما منتقد موضوع نیستی اما با توجه به تجربه ات در گالری گردی، انتخاب نام برای نمایشگاه تا چه حد این منطق را تحت تاثیر قرار می دهد و یا از دستاورد نهایی‌اش دور می کند؟

کسرا علیها: انتخاب نام خیلی مهم است و عملا تاثیر مستقیم در نوع نگاه و برخورد مخاطب با نمایشگاه دارد. ابتکار جالبی که بعضی از هنرمندان داشتند -در صورت اجازه‌ی گالری البته- این بود که اسم اثر را صرفا در لیست قیمت می‌نوشتند و خود آثار را تنها با کد متمایز می‌کردند. این طوری کم ترین دخالت در خوانش اثر از جانب مخاطب پیش می‌آمد و البته مخاطب را هم سورپرایز می‌کردند وقتی لیست را میدید. چون معمولا متوجه می‌شدند که چقدر برداشت ها با هم فرق داشته است.

آ. زرنیخ:  نمایشگاه ها به چه شکل با اقتصاد هنر ارتباط پیدا می‌کند؟

کسرا علیها: اقتصاد هنر همیشه بحثی است که زیبا شمرده نمی‌شده و نمی‌شود. اما ما هم ناچاریم بپذیریم که خود هنرمند و گالری هم باید از ابزار “تبلیغ” استفاده کنند و این جاست که عبارت های طولانی و استیتمنت های عجیب رشد می‌کنند.

دکتر بیتا مصباح: پس با این حساب می‌شود گفت تعمدی در به کار بردن عبارت هایی مثل”نمایشگاه آثار” یا “نمایش نقاشی ها یا عکس های فلانی” در پوستر ها و اطلاعیه های نمایشگاه وجود دارد؟ به نظرت آیا هنرمندان خودشان هم به این منطق فولدینگ رسیده‌اند؟

کسرا علیها: در مورد خود هنرمندان هم، تجربه‌ی من نشان داده که عده‌ی زیادی با برداشت های گوناگون از جانب مخاطب کاملا کنار آمده‌اند؛ اما معمولا هنرمندان اجتماعی این منطق چندگانه را نمی پسندند.

دکتر بیتا مصباح: منظورت از هنرمندهای اجتماعی چه افرادیست؟

کسرا علیها: مثلا هنرمندانی که انتظار بازتاب نمایشگاه در بین مخاطب ها و حتی جامعه را دارند. برای نمونه کسانی که در راه حقوق اقشار خاص، کودکان کار و … فعالیت می کنند، این دسته بیشتر هدف-محور پیش می‌روند و منتظر نتیجه هستند.

محمدرضا کاشانی: به نظر می‌آید در آینده جامعه به چنین افرادی نیاز بیشتری پیدا خواهد کرد؛ چرا که گسترش اطلاعات این چنینی در طول زمان تاثیر گذار خواهد بود.

کسرا علیها: هنرمندانی که در حیطه های اجتماعی و عمدتا پر چالش فعالیت می‌کنند، اولویت اولشان بیش‌تر از اقتصاد، تاثیرگذاری است. اما اقتصاد هنر به تنهایی سودای چیزی فرای تاثیر گذاری اجتماعی دارد. برای مثال حراج تهران را ببینید که چهارمینش همین چند ماه پیش برگزار شد و رکورد زد. شاید برای هنرمندان شرکت کننده و البته مجریان آن، تاثیرگذاری اجتماعی در همین حد مهم باشد که مردم را بیش‌تر با مقوله‌ی خرید آثار هنری آشنا کنند. اما هنرمندی که مثلا در مورد حقوق زنان کار می‌کند، برایش بیش‌تر مهم است که بازتاب و بازخورد رسانه‌ای کارش را از افراد بشود و شاید هیچ موقع به حراجی تهران هم سر نزند!

محمدرضا کاشانی: آیا از تاثیر تجربه‌ای که برای شما در گالری رخ می‌دهد و سپس در قالب گزارش یا به صورت های دیگر منتشر می‌شود، کاسته نخواهد شد؟

کسرا علیها: صد در صد کم می‌شود. خیلی وقت ها من خودم با هیجان از نمایشگاه بیرون می‌آیم و وقتی خبر را می نویسم و مثلا دو روز بعدش می‌خوانم، متوجه می‌شوم که خیلی از جاها را ناخودآگاه کم کرده‌ و نتوانسته‌ام آن هیجان را منتقل کنم. برای همین ما به سراغ کانال آپارات رفتیم و به تازگی کار با فیلم برداری را داریم تجربه می‌کنیم تا بتوانیم تجربه‌ی کامل‌تری را به مخاطب بدهیم.

سمیرا بورا: به نظر من عنصر دیگری هم که خیلی در نگاه شما مهم است، توجه به منتقد است. حالا یا منتقد حرفه ای و یا منتقدی در حد مخاطب عام گالری ها. درست است؟

کسرا علیها: کاملا؛ منتقد بی اندازه مهم است اما متاسفانه تعداد این افراد کار بلد بسیار کم است.

محمدرضا کاشانی: گاهی این برداشت را می‌شود داشت که نحوه بیان شما حتی می‌تواند در ذهن منتقد هم تاثیر گذار باشد.

کسرا علیها:  درست است؛ خواه ناخواه رسانه‌ها به نوعی دست به جهت گیری می‌زنند. حتی زمانی هم که ما بخواهیم صرفا شرحی از نمایشگاه به صورت توصیفی ارائه بدهیم، باز کنترلی بر ناخودآگاه خودمان نداریم.

محمدرضا کاشانی: مرز بیان شما با یک منتقد کجاست؟

کسرا علیها: من در واقع به هیچ عنوان منتقد به حساب نمی‌آیم. بیش از همه به این خاطر که هنوز سواد و تجربه ی لازم را ندارم. به همین دلیل تمامی تلاش ما این بوده که رویکرد هنرگردی را به سمت یک نوع “واکاوی” سوق بدهیم. برای مثال وقتی هنرمندی استیتمنت گنگی را ارائه می‌دهد و باعث گیجی مخاطب می‌شود، ما می‌توانیم با ترتیب دادن یک گفت و گو به عمق بیشتر و درک بهتری از آن اثر گنگ کمک کنیم؛ اما فکر می‌کنم یک منتقد با شدت و استدلال های پخته‌ای می‌تواند نتیجه گیری کند. در واقع در حال حاضر ما در هنرگردی بیش از آن که به دنبال نتیجه باشیم، به دنبال شفاف کردن فرآیند طراحی تا اجرا هستیم.

* با سپاس فراوان از دکتر بیتا مصباح و دانشجویان کارشناسی ارشد پژوهش هنر دانشگاه سمنان

—

اپلیکیشن هنرگردی را از کافه بازار دانلود کنید

نوشته به بهانه‌ی یک سالگی هنرگردی اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.

نکته‌ی مهمی که در هفتمین جشنواره وب در گروه فرهنگ و هنر وجود داشت، تخصصی نبودن رقابت وب‌سایت‌های هنرهای تجسمی با دیگر زمینه‌ها بود؛ به گونه‌ای که داوران می‌بایست بین سایتی در زمینه‌ی هنرهای زیبا و دیگری در زمینه دکوراسیون داخلی، به داوری بپردازند و در این در حالی بود که سایت‌های عکاسی برای خود گروه تخصصی داشتند. به همین منظور نامه‌ای توسط تیم هنرگردی تنظیم شده که در زمان مناسب به دبیر جشنواره وب ارسال خواهد شد.

در طول این مدت تلاش ما بر بالا بردن کیفیت مطالب، مصاحبه‌ها و برنامه‌ی گالری‌ها متمرکز بود و خوشحالیم که هنرگردی کامل‌ترین فهرست برنامه گالری‌های تهران را در انتهای هر هفته منتشر می‌کند. هم‌چنین تازه ترین پروژه‌ی هنرگردی با عنوان “کوبه” در حال تکمیل است و به زودی به عنوان مرجع کاملی از اطلاعات هنرمندان ایرانی، کار خود را شروع خواهد کرد. در پایان باید از تمامی مخاطبان هنرگردی تشکر کنیم که به سایت خودشان رای دادند و باعث شدند در زمانی که بسیاری از سایت‌های هنرهای تجسمی در روند داوری حذف شده بودند، هنرگردی آن‌ها را نمایندگی کند.

نوشته هنرگردی برنده رای گیری مردمی اولین بار در هنرگردی | Honargardi . پدیدار شد.