حسین خسروجردی

از جمله کارهای گرافیک خسروجردی میتوان به لوگوی روزنامه همشهری، آرم دانشگاه آزاد اسلامی و شبکه پنج تهران و آرم معروف دهه فجر اشاره کرد. خسروجردی در زمینه طراحی پوستر نیز فعال بود و به خاطر طراحی پوستر فیلم دستفروش از ششمین جشنواره فیلم فجر، جایزه اول را دریافت کرد. و طراحی صحنه فیلم‌هایی مثل هنرپیشه و مرگ دیگری و طراحی پوستر فیلم های سلام سینما، تمام وسوسه های زمین، مهاجر و اپیزود دوم و سوم دستفروش از جمله آثار وی در این زمینه است. حسین خسروجردی در کنار حبیب‌الله صادقی، کاظم چلیپا، ناصر پلنگی، ایرج اسکندری و تنی چند به طیف نقاشان انقلاب مشهور که به حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی وابسته بودند. او لوح زرین و دستخط حضرت امام خمینی (ره) را از مجتمع هنر و ادبیات هفته دفاع مقدس دریافت کرده است. حسین خسروجردی در تأسیس مؤسسه هنرمندان نقاش ایران، خانه کاریکاتور و انجمن طراحان گرافیک نقش داشته و علاوه بر آن چند سالی کاریکاتوریست روزنامه کیهان بوده و با نشریاتی از قبیل روزنامه همشهری، روزنامه جامعه و… همکاری داشته است. او همچنین مسؤولیت بخش کارشناسی هنرهای تجسمی حوزه هنری را بر عهده داشته و با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و… نیز همکاری داشت. علاوه بر این اگر بخواهیم فعالیت های خسروجردی را در یک نگاه ببینیم میتوانیم به نکات زیر در مورد وی اشاره کنیم :

• عضو موسس انجمن هنرمندان نقاش ایران
• عضو اولین هیات مدیره انجمن هنرمندان نقاش ایران
• شرکت در بیش از 90 نمایشگاه انفرادی و گروهی در داخل وخارج کشور
• طراحی بیش از یکصد عنوان پوستر و نشانه
• برگزیده جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های متعدد تجسمی‌
• دیپلم افتخار مسابقه بین المللی صلح مسکو
• نفر برگزیده ترینال بین المللی هند
• برنده جایزه بزرگ بینال بین المللی شارجه
• عضو هیات داوران جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های متعدد تجسمی.

این هنرمند چند سالیست که در خارج ایران به فعالیت هنری خود مشغول است و اخیراً نمایشگاهی از آثار نقاشی قدیم و جدید او کنار هم در یک مجموعه در نمایشگاهی در شهر لندن به نمایش در آمد، او در مورد مهاجرت از وطن چنین میگوید: “اعتقاد دارم که هنرمند در ایران باید بماند، و هرچقدر که سن او بیشتر میشود مثل جابجایی ِ یک درخت معلوم نیست با آب و هوای جدید سازگار باشد یا خیر و هرچه تنومند تر میشود جابجایی اش سخت تر میشود.” خسروجردی چند سالی است تفکر و ایده های خود را در مورد انسان امروز به کمک نرم‌افزارهای کامپیوتری به تصویر می‌‌کشد و البته برای نمایش، آن‌ها را در ابعاد تابلوی نقاشی، به روش دیجیتال به چاپ می‌‌رساند. او این تکنیک را نقاشی دیجیتال نام نهاده است. او در مورد نقاشی دیجیتال چنین نظری را بیان میکند: ” پس از آشنایی با قابلیت‌های نرم‌افزاری کامپیوتر به این نتیجه رسیدم که این نرم افزارها توانایی آن را دارند تا مشکلاتی را که در خلق تابلوها با آن مواجه بودم برطرف کنند. با آن‌که در طراحی و اجرای طرح با رنگ روغن و اکریلیک تبحر دارم، اما در بعضی از موارد توانایی اجرایی و تبحر در نقاشی به تنهایی جواب نمی‌‌دهد و آن ابزار در عینیت بخشیدن به تصورات و تخیلات بسیار مؤثر است. از طرفی من برای یک تابلوی نقاشی با توجه به حساسیت‌ها حدود یک سال یا بیشتر به زمان نیاز داشتم و با کمک نرم افزار ها صرفاً در مدت زمان کمتری به نتیجه اصلی میرسیدم و کامپیوتر و نرم‌افزار فتوشاپ به نوعی به روند تجسم بخشیدن به تفکرات من سرعت بخشیده اند. تاکنون ۲۳ تابلو نقاشی دیجیتال ارایه داده‌ام و اولین برخوردها شوک‌برانگیز بود، به‌خصوص از جانب اساتیدی که نظرشان برای من خیلی مهم بود، از جمله آقایان پاکباز، آیدین آغداشلو، غلامحسین نامی، احصایی و دکتر سمیع‌آذر. از دید آن‌ها مجموعه جالبی است. بینندگان عادی هم با تابلوها و به‌خصوص موضوع آن ارتباط برقرار کرده و استقبال می‌‌کنند. البته اکثر تابلوها در خارج از کشور به‌فروش رفته است. برخی از بینندگان معنی نقاشی دیجیتال و چگونگی خلق این تابلوها را نمی‌‌دانند، اما جنبه زیبایی شناسی این کارها آن‌ها را جلب کرده است. ” وی در ادامه خود را ناتورالیست معرفی میکند و میگوید: ” گرایش من به امکانات جدید به این معنی نیست که چون هنر جدید (New Art) سلطه خود را بر سایر هنرها ثابت کرده، به اجبار باید آن را پذیرفت، چون به تصنع اعتقادی ندارم. بلکه هر آن‌چه به ‌صورت طبیعی در انسان وجود دارد باید به‌صورت طبیعی هم امکان رشد آن فراهم شود. از این رو می‌‌توانم بگویم، ناتورالیست هستم چون به طبیعت خودم و دنیای اطراف اعتقاد دارم و همچنین رئالیست هستم که به ناتورالیسم نزدیک است.” وی بعد از مهاجرت از ایران فرصتی پیدا کرد تا بتواند آثار نقاشان مشهور دنیا را از نزدیک ببیند، همین بازدید ها منبع الهامی شد و شوق نقاشی با رنگ و قلم مو را در او زنده کرد بوم بزرگی را خریداری کرد و به خلق تابلوی مهاجرت پرداخت . وی در مورد این اثر میگوید: “این تابلو نشان میدهد که موتورِ پرواز خانواده لذت کودکانه است و اگر بچه در خانواده لذت ببرد یعنی خانواده در حال حرکت است و وقتی کودک لذت نمیبرد، خانواده مرده است.”