نمایشگاه تازه‌ی تیت بریتن به کیوریتوری ادوارد اِنینفول، نزدیک به ۷۰ هنرمند، عکاس و طراح را گرد هم آورده تا نشان دهد در بریتانیای دهه‌ی ۱۹۹۰ هنر و مد به یک نیروی فرهنگی یگانه بدل شدند.

بیست‌وسه پیکره چوبیِ رنگ‌شده از موزه ملی پیکره‌سازی وایادولید، از جمله یک «پاسو»ی کامل و به اندازه طبیعی اثر گرگوریو فرناندس، در تالار ناپلئون لوور در کنار نمایشگاه زورباران به نمایش درآمده‌اند؛ همنشینی‌ای که خود پیام اصلی نمایشگاه است.

از ۷ اکتبر، لوور با همکاری نشنال گالری لندن و مؤسسه هنر شیکاگو، نمایشگاهی مروری از فرانسیسکو د زورباران برپا می‌کند؛ نمایشگاهی که به‌شکلی معنادار با آثار مانه، پیکاسو و خوان گریس به پایان می‌رسد.

موزه اورسی صد سال پس از مرگ مری کسات، نخستین نمایشگاه بزرگی را که موزه‌های ملی فرانسه به او اختصاص داده‌اند می‌گشاید و کارنامه‌اش را از دریچه واژه‌ای می‌خواند که خودش به آن می‌بالید: استقلال.