مرتضی نیکنهاد، متولد ۱۹۸۴ در بندرعباس، عکاس و فیلمساز ایرانی است که آثارش تجربهی انسانی را از طریق عکاسی صحنهپردازیشده و روایتهای شخصی کاوش میکند. او که در شهری ساحلی کنار خلیج فارس بزرگ شده، در نوجوانی شیفتهی عکاسی آنالوگ شد و همین علاقه، سفری به سوی روایتگری تصویری را برایش آغاز کرد. او ابتدا بر فیلمسازی تمرکز داشت، اما در سال ۲۰۱۴ به عکاسی بازگشت و صحنههایی دقیق و از پیش طراحیشده خلق کرد که از تصاویر ذهنیاش و پیوند عمیقش با دریا و زادگاهش الهام گرفته بودند. شناختهشدهترین پروژهی او، «ماهی بزرگ»، جایزهی ولکام عکاسی سلامت روان را در لندن برد؛ اثری که بازتابی از زندگی مادرش و دستوپنجهنرمکردن او با یک بیماری رنجآور است.
نیکنهاد در نمایشگاههای گروهی متعددی در سراسر جهان شرکت کرده، در کشورهایی مثل فرانسه، آلمان، چین، سوئد و کانادا. او یکی از هنرمندان جوانی بود که برای صدوشصتمین سالگرد سالن هنرهای زیبای پاریس در ژوئن ۲۰۲۴ دعوت شد، جایی که جایزهی ژان لاریویر را برای مشارکت هنریاش دریافت کرد. آخرین نمایشگاه انفرادیاش، «ماهی بزرگ و فراتر از دریاها»، در گالری ۲۰ توریینی در پاریس برگزار شد و توجه قابلتوجهی را به خود جذب کرد؛ نمایشگاهی که کاوش پیوستهی او در حافظه، سلامت روان و آسیبپذیری انسانی را به نمایش میگذاشت. آثار او همچنین در نشریات معتبری مثل گاردین، لوموند، بازار آرت و بیبیسی ورلد منعکس شده است.



