کاتاکائوس (Catacaos)، نخستین نمایشگاه انفرادی لورنتسو ویتوری (Lorenzo Vitturi) در گالری ۱۹۳ (193 Gallery) پاریس، دوشنبه ۹ نوامبر ۲۰۲۶ گشایش یافت و تا ۲۳ دسامبر ۲۰۲۶ برپاست. محور نمایشگاه پوتو (poto)، کدوی خشک‌شده، است و تاپستری‌ها، مجسمه‌های شیشه‌ای و عکس‌هایی را کنار هم می‌گذارد که ریشه‌های ایتالیایی و پرویی هنرمند را از راه مواد پیونددهندهٔ آن‌ها دنبال می‌کنند: شیشهٔ مورانو (Murano)، نخ‌های پرویی و پشم.
متن و گفت‌وگو: کسرا علیها. عکس‌ها: بهنود معصومی.
سفری به راهنمایی یک کدوی خشک‌شده
کاتاکائوس شهری کوچک در شمال پرو (Peru) است. برای ویتوری، این شهر مقصد سفری شد که شیئی دیرینه‌اش راهنمای آن بود: پوتو، همان کدوی خشک‌شده‌ای که به‌طور سنتی برای ریختن و شریک شدن چیچا د خورا (chicha de jora)، نوشیدنی کهن ذرتِ تخمیرشده، به کار می‌رود. این شیء ریشه‌ای ژرف در صنایع‌دستی و آیین‌های محلی دارد و پیوندی شخصی و ناگهانی را آشکار کرد: به گفتهٔ گالری، کاتاکائوس زادگاه جدّ هنرمند (پدرِ یکی از پدربزرگ‌ومادربزرگ‌هایش) بوده است.
نمایشگاه، با متنی از جولیا چیوارْدی (Giulia Civardi)، کیوریتور و نویسنده، عکاسی، مجسمه و تاپستری را کنار هم می‌آورد و تاریخ‌های شخصی، فرهنگی و مادی را میان ایتالیا و پرو، دو سرزمین مبدأ هنرمند، دنبال می‌کند. ویتوری که در ۱۹۸۰ در ونیز (Venice) زاده شده و میان لندن و ونیز زندگی می‌کند، با شیشه و مهره‌های مورانو، نخ‌های پرویی، جسمونایت (Jesmonite) و مواد دیگر کار می‌کند؛ موادی که پیوسته بازآرایی، دوخته، سرهم و دگرگون می‌شوند.
پیوند اصلی میان این سه رسانهٔ گوناگون پیش از هر چیز یک پیوند روایی است. این داستان است که مواد را به هم پیوند می‌دهد.
لورنتسو ویتوری
این سه رسانه در سه سالن گالری پخش شده‌اند.
سالن نخست: تاپستری‌هایی که در هند بافته و در مورانو تکمیل شده‌اند
در سالن نخست، شکل پرپیچ‌وخم کدو در تاپستری‌هایی بزرگ‌مقیاس جان می‌گیرد. بر پایهٔ متن دیواری، این تاپستری‌ها را صنعتگران بنیاد جیپور راگز (Jaipur Rugs Foundation) با گره‌زنی از پشم و ابریشم گیاهی ساخته‌اند و شیشهٔ مورانو آن‌ها را آراسته است؛ پیوندی میان سنت‌ها و جغرافیاهای گوناگون. ویتوری به هنرگردی گفت که تاپستری‌ها در هند ساخته شده و در کارگاه او در مورانو به پایان رسیده‌اند و در این آثار، پارچه شیشه را در خود دارد.
سالن دوم: شیشه‌ای که نخ را در خود دارد
سالن دوم رابطه را وارونه می‌کند. مجسمه‌های توتمی شیشه‌ای با نام کومبینادو (Combinado) نخ‌های پرویی را در خود جای داده‌اند: اینجا شیشهٔ خامِ مورانو پارچه را در بر می‌گیرد، «دقیقاً برعکسِ» تاپستری‌ها، به گفتهٔ ویتوری. متن دیواری این مجسمه‌ها را به آپاچتا‌های آند (apachetas)، پیشکش‌های آیینیِ مسافران، پیوند می‌دهد.
شکل‌های آن‌ها پژواکِ کدوی خشک‌شده است. به گفتهٔ هنرمند، سیمای تاپستری‌ها و مجسمه‌ها همگی از همین یک شیء برآمده‌اند و او حدود ده سال است که به ارزش فرهنگی آن علاقه‌مند است:
در آخرین سفرم به پرو دریافتم که در این منطقهٔ بسیار کوچک در شمال پرو … شیء اصلی، که به شیوه‌های بسیار گوناگون دگرگون می‌شود، همان کدوی خشک است؛ همزمانیِ کاملاً اتفاقی‌ای که این کشش ناخودآگاه به این شیء را توضیح داد.
لورنتسو ویتوری
سالن آخر: پیکرهای دورگه در برابر خشتِ خامِ سرخ
در سالن آخر، عکس‌هایی پیکرهایی دورگه را نشان می‌دهند که در پارچه‌های پرویی پیچیده شده‌اند. بر پایهٔ متن دیواری، روی چهره‌شان ماسک‌هایی است برگرفته از سنت‌های آندی و ونیزی و پس‌زمینه‌شان چشم‌اندازها و دیوارهایی از خشتِ خامِ سرخ (آدوبه) است. شیشه، پارچه و نخ‌های پرویی اینجا دوباره پدیدار می‌شوند و این بار در فضای عکاسی دگرگون شده‌اند.
ویتوری، هنرمندی ایتالیایی-پرویی، رویکردش را این‌گونه خلاصه می‌کند:
من دگرگونیِ مواد خام را به کار می‌برم تا داستان شخصی‌ام و همچنین داستان‌های پشت مواد را آشکار کنم.
لورنتسو ویتوری
دربارهٔ هنرمند
لورنتسو ویتوری (زادهٔ ۱۹۸۰، ونیز) هنرمندی ایتالیایی-پرویی است که میان لندن (London) و ونیز زندگی می‌کند. مجسمه‌ها و عکس‌های او از گفت‌وگو و دادوستد با جوامع محلی، از صنایع‌دستی و سنت‌های فرهنگی و از خاطره‌هایی الهام می‌گیرند که در مواد خام و اشیای روزمره نهفته است. او نمایشگاه‌های انفرادی‌ای از جمله در موزهٔ فوم (FOAM) آمستردام، بنیاد مست (Fondazione MAST) در بولونیا (Bologna)، مرکز عکاسی روئن نورماندی (Centre Photographique Rouen Normandie)، گالری عکاسان (The Photographers’ Gallery) لندن و مرکز ملی سمعی‌وبصری (Centre National de l’Audiovisuel) لوکزامبورگ برگزار کرده است.
اطلاعات کاربردی
نمایشگاه: لورنتسو ویتوری، کاتاکائوس، ۹ نوامبر تا ۲۳ دسامبر ۲۰۲۶ (بر پایهٔ تاریخ‌های اعلام‌شده در وب‌سایت گالری).
افتتاحیه: دوشنبه ۹ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸ تا ۲۱، با حضور هنرمند.
مکان: گالری ۱۹۳، خیابان برانژه (rue Béranger)، شمارهٔ ۲۴، ۷۵۰۰۳ پاریس. بر پایهٔ وب‌سایت گالری، از سه‌شنبه تا شنبه، ساعت ۱۰:۳۰ تا ۱۹ باز است؛ پیش از دیدار با گالری هماهنگ کنید.
اطلاعات بیشتر: صفحهٔ نمایشگاه در وب‌سایت گالری ۱۹۳. اینستاگرام گالری (@193gallery) و هنرمند (@lorenzovitturi).
متن و گفت‌وگو: کسرا علیها. عکس‌ها: بهنود معصومی. نقل‌قول‌ها از گفت‌وگو با هنرمند در مراسم افتتاحیه گرفته شده، از انگلیسی ترجمه شده و برای روشنی اندکی ویرایش شده‌اند.