منیر شاهرودی فرمانفرمائیان

خانم فرمانفرمائیان در اوایل ساله ۱۹۵۰ میلادی برابر با ۱۳۲۹ شمسی‌ هنگامی که در همسایگی منزل خود در شهر نیو یورک قدم می‌زدند، رویای برگزار کردن گالری در این موزه را در سر داشتند. موزه گوگنهام در آن زمان در حال  ساخت بود و هنوز به اتمام نرسیده بود. شش دهه بعد رویایی ایشان به واقعیت تبدیل  شد. نمایشگاه ” بیکران امکان” اولین نمایشگاه  سولو یک ایرانی‌ در موزه گوگنهم است.

سبک خاص و ویژه ایشان شامل شده است از ترکیب  نقاشی پشت شیشه ، آینه کاری، خاتم کاری، هندسه اسلامی و طراحی معمارانه. منیر شاهرودی فرمانفرمایان زمان کودکی در هنگام  خواب به سقف اتاق خود خیره میشد و به گلها و زیبایی آنها خیره میشد. شاید در همان لحظات بود که منیر فرمانفرمایان جرقه‌ای در وجودش به وجود آمد با الهام از سنت ایرانی‌ به دنیای بزرگ هنرمندانه مشهور دنیا پیوست. زمان زندگی‌ در شهر نیویورک با اندی ورهول  آشنا شدند که این آشنای و همکاری در کارها سبب انتقال و تبادل اطلاعات شد.

در سال ۱۹۵۷ میلادی فرمانفرمائیان به ایران بازگشتند و شروع به گرد آوری اثار هنری ایرانی‌ کردند. ایشان در سفرهای خود بیش از ۶۰ اثر و نقاشی قهوه خانه ای، هزاران آینه کاری و جواهرات نقره کاری شده، درب، پنجره و پانل‌های دیواری گرد آوری کردند.

نمایشگاه گوگنهام نشان دهنده ۴۰ سال زندگی‌ هنری ایشان است. یک قسمتی‌ از این نمایشگاه در موزه گوگنهم در مقابل پنجره‌ای رو به سنترال پارک قرار دارد. گویی سنت و هنر امروزی ایرانی‌ با دنیای مدرن نیو یورک در حال مکالمه است.

کارهای خانم فرمانفرمائیان در کتابی‌ به عنوال “یک آینه باغ” در ساله ۲۰۰۷میلادی به چاپ رسیده است.