پتی‌پاله (Petit Palais) در پاریس، به گفتهٔ بیانیهٔ مطبوعاتی موزه، روز ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ نمایشگاه «بروکسل ۱۹۰۰» (Bruxelles 1900) را می‌گشاید. این نمایشگاه بیش از ۲۵۰ اثر — نقاشی، مجسمه، هنرهای تزئینی، پوستر، جواهر، عکس، طرح‌های معماری و هنرهای گرافیک — را گرد هم می‌آورد تا صحنهٔ هنری پایتخت بلژیک را در آغاز سدهٔ بیستم نشان دهد. نمایشگاه تا ۲۵ آوریل ۲۰۲۷ برپاست.
به گفتهٔ پتی‌پاله، این نمایشگاه با همکاری موزه‌های سلطنتی هنرهای زیبای بلژیک، موزه‌های سلطنتی هنر و تاریخ و کتابخانهٔ سلطنتی بلژیک (KBR) برگزار می‌شود و هر سه نهاد آثاری را به‌صورت امانت استثنایی در اختیار آن گذاشته‌اند. موزهٔ اورسه (Orsay) نیز از آن پشتیبانی می‌کند. عنوان نمایشگاه به نمایشگاه جهانی ۱۹۰۰ پاریس اشاره دارد: به روایت موزه، بخش بلژیک در گراندپاله (Grand Palais) که تازه گشوده شده بود، با نزدیک به ۱۵۰ نقاشی و مجسمه با استقبال یکپارچهٔ بازدیدکنندگان روبه‌رو شد و جایگاه بروکسل را به‌عنوان یکی از کانون‌های بزرگ هنری اروپا تثبیت کرد.
هفت بخش موضوعی
بیانیه می‌گوید نمایشگاه در هفت بخش موضوعی سازمان یافته است. آغاز آن حلقه‌های هنری مانند «لا لیبر استتیک» (La Libre Esthétique) است که زندگی فرهنگی بروکسل را در پایان سدهٔ نوزدهم شکل دادند و همکاری نقاشان و نویسندگان را پیش بردند؛ موزه از همکاری لئون اسپیلیارت (Léon Spilliaert) و موریس مترلینک (Maurice Maeterlinck)، امیل ورهارن (Émile Verhaeren) و تئو ون ریسلبرگ (Théo Van Rysselberghe)، و نیز مکس السکامپ (Max Elskamp) و هانری ون دو ولده (Henry van de Velde) نام می‌برد. جیمز آنسور (James Ensor)، فرنان کنوف (Fernand Khnopff)، لئون فردریک (Léon Frederic) و ژان دلویل (Jean Delville) از چهره‌های کلیدی برشمرده شده‌اند.
بخش‌های بعدی به راز، رؤیا و امر ماورایی می‌پردازد که موزه در آن بر ژان دلویل، بنیان‌گذار حلقهٔ «Pour l’art»، تأکید می‌کند؛ به ستایش طبیعت، از امپرسیونیسم آنا بوش (Anna Boch) و ژولیت ویتسمان (Juliette Wytsman) تا نقطه‌پردازی ون ریسلبرگ، ژرژ لمن (Georges Lemmen) و ژرژ مورن (Georges Morren)، و نیز لومینیسم امیل کلاوس (Émile Claus) و ناتورالیسم لئون فردریک و فیرمن باس (Firmin Baes)؛ و به تصویر طبقهٔ کارگر در آثار کنستانتین مونیه (Constantin Meunier)، لئون فردریک و اوژن لارمانس (Eugène Laermans). بخشی دیگر نسبت این هنر را با سنت فلاندری بررسی می‌کند.
هنر تام و زمینهٔ استعماری
به گفتهٔ بیانیه، نمایشگاه به مفهوم «هنر تام» نیز می‌پردازد؛ آنجا که نقاشی، مجسمه، معماری، مبلمان، تایپوگرافی و جواهرسازی یک هدف مشترک داشتند، و به نقش بروکسل به‌عنوان یکی از گهواره‌های هنر نو (Art Nouveau) با طرح‌های ویکتور هورتا (Victor Horta)، پل هانکار (Paul Hankar) و هانری ون دو ولده. موزه همچنین می‌گوید نمایشگاه پیوند این عصر زرین هنری را با فعالیت‌های استعماری لئوپولد دوم در کنگو، از جمله ورود مواد تازه‌ای مانند عاج و چوب‌های بیگانه، بررسی می‌کند؛ زمینه‌ای که موزه آن را امروز موضوع بازنگری انتقادی می‌داند. بخش پایانی به هنرمندان بلژیکی در نمایشگاه جهانی ۱۹۰۰ می‌پردازد که چند تن از آنان مدال گرفتند.
سرپرستان
سرپرستان کلی نمایشگاه ژرالدین داوید (Géraldine David)، مدیرکل موزه‌های سلطنتی هنر و تاریخ؛ سارا لامنس (Sara Lammens)، مدیر کتابخانهٔ سلطنتی بلژیک (KBR)؛ آنیک لموآن (Annick Lemoine)، رئیس موزه‌های اورسه و اورانژری و مدیر پیشین پتی‌پاله؛ و کیم اوستراینک (Kim Oosterlinck)، مدیرکل موزه‌های سلطنتی هنرهای زیبای بلژیک هستند. سرپرستان علمی آن-شارلوت کاتلینو (Anne-Charlotte Cathelineau)، متصدی ارشد میراث و مسئول مجسمه‌ها در پتی‌پاله؛ داوی دپلشن (Davy Depelchin)، متصدی نقاشی‌ها و مجسمه‌های سدهٔ نوزدهم در موزه‌های سلطنتی هنرهای زیبای بلژیک؛ و بنژامن فودرال (Benjamin Foudral)، مدیر موزهٔ گوستاو کوربه در اورنان (Ornans) هستند.
اطلاعات کاربردی: پتی‌پاله – موزهٔ هنرهای زیبای شهر پاریس، خیابان وینستون چرچیل (avenue Winston-Churchill)، ۷۵۰۰۸ پاریس. ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶ تا ۲۵ آوریل ۲۰۲۷. سه‌شنبه تا یکشنبه از ساعت ۱۰ تا ۱۸، و جمعه و شنبه تا ساعت ۲۰، بر پایهٔ وب‌گاه موزه که بهای بلیت و رزرو را نیز اعلام کرده است.
منابع: پتی‌پاله – صفحهٔ نمایشگاه؛ پتی‌پاله – بیانیهٔ مطبوعاتی (PDF)؛ La DH / Belga (تطبیق تاریخ‌ها و نهادهای امانت‌دهنده).
این مقاله با کمک هوش مصنوعی تهیه و توسط تحریریهٔ هنرگردی بازبینی شده است.
