<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>بایگانی‌های گلیچ ویدئو آرت - هنرگردی | Honargardi</title>
	<atom:link href="https://honargardi.com/tag/%DA%AF%D9%84%DB%8C%DA%86-%D9%88%DB%8C%D8%AF%D8%A6%D9%88-%D8%A2%D8%B1%D8%AA/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link></link>
	<description>رسانه تخصصی فرهنگ و هنر</description>
	<lastBuildDate>Sun, 03 Nov 2024 16:48:19 +0000</lastBuildDate>
	<language>fa-IR</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.5</generator>

<image>
	<url>https://honargardi.com/wp-content/uploads/2015/02/cropped-favicon-32x32.png</url>
	<title>بایگانی‌های گلیچ ویدئو آرت - هنرگردی | Honargardi</title>
	<link></link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>مسیر بی‌پایان: نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه خلقت</title>
		<link>https://honargardi.com/endless-path/</link>
					<comments>https://honargardi.com/endless-path/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Editorial]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 03 Nov 2024 11:16:44 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده گالری گردی]]></category>
		<category><![CDATA[نقد و مقالات]]></category>
		<category><![CDATA[هنرهای مفهومی]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[آیناز رئوفیان]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[سجاد فرهی]]></category>
		<category><![CDATA[فرکتال ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گالری ایوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[محمد عبدالله زاده]]></category>
		<category><![CDATA[محمدعلی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[نازنین معظمی]]></category>
		<category><![CDATA[نیلوفر بنی اسدی]]></category>
		<category><![CDATA[ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[یاسمین اصغری زاده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://honargardi.com/?p=27481</guid>

					<description><![CDATA[<p>نمایش گروهی هندسه خلقت:&#160;ساختارهای ضد ریتمیک در مورخ ۶ مهر ۱۴۰۳ با ارائه ۴۴ ویدیو آرت از هنرمندان&#160;بین‌المللی&#160;به‌واسطه‌ی&#160;کیوریتوری&#160;رامین&#160;سعیدیان&#160;و محمدعلی&#160;فاموری&#160;در گالری ایوان تهران برگزار شد. در&#160;استیتمنت&#160;این نمایشگاه آمده است که موضوع نمایش «گفتمانی&#160;جذاب میان نظم و آشوب در هستی را آشکار&#160;می‌کند»؛ یعنی همان چیزی که&#160;به‌عنوان&#160;هندسه‌ی&#160;بی‌اندازه&#160;یا الگوهای&#160;فرکتالی&#160;در طبیعت بسیار دیده&#160;می‌شوند. الگوهای&#160;فرکتالی&#160;به‌طور&#160;علمی از طریق&#160;فرمول‌های&#160;ریاضی&#160;به‌وجود&#160;می‌ایند&#160;و&#160;به‌عنوان&#160;مفهومی مشترک میان ریاضی و [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/endless-path/">مسیر بی‌پایان: نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه خلقت</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">نمایش گروهی هندسه خلقت:&nbsp;ساختارهای ضد ریتمیک در مورخ ۶ مهر ۱۴۰۳ با ارائه ۴۴ ویدیو آرت از هنرمندان&nbsp;بین‌المللی&nbsp;به‌واسطه‌ی&nbsp;کیوریتوری&nbsp;رامین&nbsp;سعیدیان&nbsp;و محمدعلی&nbsp;فاموری&nbsp;در گالری ایوان تهران برگزار شد. در&nbsp;استیتمنت&nbsp;این نمایشگاه آمده است که موضوع نمایش «گفتمانی&nbsp;جذاب میان نظم و آشوب در هستی را آشکار&nbsp;می‌کند»؛ یعنی همان چیزی که&nbsp;به‌عنوان&nbsp;هندسه‌ی&nbsp;بی‌اندازه&nbsp;یا الگوهای&nbsp;فرکتالی&nbsp;در طبیعت بسیار دیده&nbsp;می‌شوند.</p>



<p class="wp-block-paragraph">الگوهای&nbsp;فرکتالی&nbsp;به‌طور&nbsp;علمی از طریق&nbsp;فرمول‌های&nbsp;ریاضی&nbsp;به‌وجود&nbsp;می‌ایند&nbsp;و&nbsp;به‌عنوان&nbsp;مفهومی مشترک میان ریاضی و هنر به هنرمندان این امکان را&nbsp;می‌دهد&nbsp;که&nbsp;پیچیدگی‌های&nbsp;نظام طبیعت را در خلق آثار هنری خود بکار برند. این ساختارها‌ نه تنها به کیفیت بصری تصاویر کمک&nbsp;کرده&nbsp;بلکه با توجه به&nbsp;نمادگرایی&nbsp;آن‌ها‌، مخاطب را به تامل بیشتر&nbsp;درباره‌ی&nbsp;نظم و&nbsp;بی‌نظمی، مفهوم&nbsp;بی‌نهایت&nbsp;و تغییرات مداوم دعوت&nbsp;می‌کنند. از این رو هنرمندان ویدیو آرت در نمایشگاه اخیر&nbsp;پلتفرم&nbsp;۱۰۱، از&nbsp;ساختار‌های&nbsp;فرکتالی&nbsp;به&nbsp;شکل‌های&nbsp;مختلف در آثار هنری خود استفاده کردند. برخی چون یاسمین&nbsp;اصغر‌زاده&nbsp;و&nbsp;یانت&nbsp;ویللامدینا&nbsp;با&nbsp;ارائه‌ی&nbsp;فر‌م‌های&nbsp;هندسی&nbsp;متفاوت&nbsp;و&nbsp;ایجاد&nbsp;فرم‌های&nbsp;جدید&nbsp;از&nbsp;طریق گلیچ‌های&nbsp;عمدی&nbsp;و&nbsp;تصادفی،&nbsp;الگوهایی&nbsp;از&nbsp;این&nbsp;هندسه را&nbsp;به‌وجود&nbsp;آورند&nbsp;و تنها&nbsp;تصویری&nbsp;از&nbsp;آن‌ها&nbsp;ارائه&nbsp;دادند&nbsp;یا&nbsp;برخی&nbsp;دیگر&nbsp;چون&nbsp;موریل&nbsp;پارابونی&nbsp;با&nbsp;استفادهاز تلفن&nbsp;همراه&nbsp;خود&nbsp;ویدیویی&nbsp;از&nbsp;یک&nbsp;قطعه مجسمه&nbsp;ساخته&nbsp;تا&nbsp;بتواند&nbsp;بخشی&nbsp;از مفهوم&nbsp;فرکتال&nbsp;یعنی&nbsp;دوگانگی‌هایی&nbsp;مانند&nbsp;استحکام&nbsp;و&nbsp;سیالیت،&nbsp;تصویر&nbsp;و&nbsp;واقعیت&nbsp;را به&nbsp;چالش&nbsp;بکشد.&nbsp;نیلوفر&nbsp;بنی‌اسدی&nbsp;نیز اثرش را «هندسه&nbsp;فرکتال فرش/&nbsp;گل زندگی» خوانده و از این طریق توضیح&nbsp;می‌هد&nbsp;که طبیعت اطراف ما منبع شگفتی&nbsp;بی‌پایان&nbsp;است.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/11/c3b46a70-549c-47bc-aecb-a8295599762d1" alt="" class="wp-image-27484"/><figcaption class="wp-element-caption">نیلوفر بنی اسدی، هندسه فرکتال فرش/ گل زندگی، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>فرکتال:&nbsp;چیزی بیش از دیدن</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">محمد&nbsp;عبدالله‌زاده&nbsp;درباره‌ی&nbsp;ویدیوی&nbsp;«عنبیه»&nbsp;می‌گوید&nbsp;که اثرش چیزی بیش از دیدن است و توضیح‌&nbsp;می‌دهد&nbsp;که «عنبیه»&nbsp;نشان‌دهنده‌ی&nbsp;نحوه‌ی&nbsp;جذب، فیلتر کردن و واکنش ما به&nbsp;محرک‌ها&nbsp;است و هدفش از خلق این اثر محو کردن&nbsp;مرز‌های&nbsp;بین&nbsp;دوگانه‌های&nbsp;انسان و ماشین،&nbsp;ارگانیگ&nbsp;و مصنوعی و ایجاد یک&nbsp;تجربه‌ی&nbsp;مراقبه‌ای&nbsp;است که&nbsp;ماهیت ادراک را زیر سؤال&nbsp;می‌برد؛ یعنی یک پیچیدگی بین دیدن و دیده شدن&nbsp;که پل ارتباطی بین جهان بیرونی و درونی انسان است؛ بنابراین عنبیه&nbsp;در اثر&nbsp;عبدالله‌زاده&nbsp;نه‌ تنها&nbsp;به‌عنوان&nbsp;یک ساختار بیولوژیکی بلکه&nbsp;به‌عنوان&nbsp;نمادی عمیق از تعاملات انسانی و تکنولوژی،&nbsp;مخاطب را به چالش&nbsp;می‌کشد.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/11/82408955-e087-4dae-b785-1272514ed3381" alt="" class="wp-image-27485"/><figcaption class="wp-element-caption">محمد عبدالله زاده، عنبیه، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>سجاد فرهی: دنیای انتزاعی دامنه معنوی گسترده‌ای دارد.</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">اثر «رویدوس&nbsp;نورونالس»&nbsp;از&nbsp;خورخه&nbsp;فلورز&nbsp;که با&nbsp;هدف برجسته کردن&nbsp;کیفیت‌ها، ادراکات و&nbsp;همبستگی‌های&nbsp;آن‌‌ها&nbsp;در تجلی&nbsp;ساخته شده است در واقع&nbsp;«یک سیستم عصبی از ذرات&nbsp;رویه‌ای»&nbsp;را نشان&nbsp;می‌دهد&nbsp;که&nbsp;به‌وجود&nbsp;آمده&nbsp;ازالگوریتم‌های&nbsp;دیجیتالی&nbsp;و&nbsp;براساس&nbsp;الگوهایی&nbsp;از&nbsp;نویزهای&nbsp;نورونی&nbsp;است&nbsp;که&nbsp;پیوند دنیای فیزیکی و دیجیتال را مورد بررسی قرار&nbsp;می‌دهد.&nbsp;</p>



<p class="wp-block-paragraph">نویز‌های&nbsp;نورونی&nbsp;به نوسانات یا تغییرات تصادفی و غیر قابل&nbsp;پیش‌بینی همچون الگوهای&nbsp;فرکتالی&nbsp;در فعالیت&nbsp;نورون‌ها&nbsp;گفته&nbsp;می‌شود. به بیان دیگر این&nbsp;نویز‌ها&nbsp;سیگنال‌های&nbsp;سطحی هستند که&nbsp;به‌طور&nbsp;مدوام&nbsp;در سیستم‌ عصبی رخ&nbsp;می‌دهند&nbsp;و معمولا با&nbsp;فعالیت‌های&nbsp;منظم و&nbsp;سیگنال‌های&nbsp;اصلی که&nbsp;نورون‌ها&nbsp;برای انتقال اطلاعات از خود ارسال&nbsp;می‌کنند،&nbsp;همراه‌اند.&nbsp;پژوهش‌ها&nbsp;نشان&nbsp;می‌دهندکه این&nbsp;نویزها&nbsp;حتی&nbsp;می‌توانند&nbsp;به مغز کمک کنند تا در شرایط نامشخص و پیچیده، عملکرد بهتری داشته و اطلاعات حسی را پردازش کنند.</p>



<p class="wp-block-paragraph">سجاد فرهی نیز در اثر «جذام» از احساسات درونی خود چون احساس تنهایی، بیگانه بودن و &#8230; صحبت می‌کند و دنیای ذراتی را به‌ ما نشان می‌دهد که چیزی جدای از آنچه می‌بینیم در ان نهفته است. احساس تنهایی یا بیگانگی در سطح نورونی می‌تواند با افزایش نویز‌ها و آشفتگی همراه باشد که به‌عنوان بخشی از بازنمایی عصبی این احساسات پیچیده عمل می‌کنند. فرهی می‌گوید دنیای ذرات معانی چون تنهایی یا بیگانگی همیشه برای او یک دغدغه بوده است و «جذام» به‌عنوان استعاره‌ای از طردشدگی و رنج انسانی، چیزی است که توانسته به او در نمایش متاستاز احساساتش کمک کند.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/11/0eb8868e-6c77-46af-85da-fae19a8c06dd1" alt="" class="wp-image-27486"/><figcaption class="wp-element-caption">خورخه فلورز، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>آیناز&nbsp;روئوفیان:&nbsp;همیشه یک قانون محکم وجود دارد. بدن اولیه باید بمیرد تا موجودی جدید&nbsp;بتواند زندگی کند؛ و آن آشوب است.</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">اما&nbsp;متاستاز&nbsp;که در واقع&nbsp;درباره‌ی&nbsp;پخش شدن&nbsp;سلول‌های&nbsp;سرطانی در بدن است از نظر&nbsp;آیناز&nbsp;رئوفیان&nbsp;می‌تواند&nbsp;یک اتفاق&nbsp;بیولوژیکی&nbsp;زیبا&nbsp;نیز باشد. او&nbsp;می‌گوید:تقسیم سلولی که در یک چرخش ثابت بین نظم و سردرگمی رخ&nbsp;می‌دهد، مانند خالقی است که موجودی&nbsp;شگفت‌انگیزی&nbsp;را خلق&nbsp;می‌کند؛ بنابراین&nbsp;آیناز&nbsp;به آرامی روند تقسیم سلولی،&nbsp;از شروع تا رشد و گسترش آن و در نهایت از بین بردن&nbsp;میزبانش&nbsp;را با عناصر دیجیتال و ادغام&nbsp;آن‌ها&nbsp;با&nbsp;یک&nbsp;فرد&nbsp;واقعی&nbsp;را&nbsp;در ۲ دقیقه و ۲۰ ثانیه‌ نشان&nbsp;داده و آن را «نتیجه دیدار»&nbsp;می‌نامد.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/11/3b854015-1750-4e36-a743-eba2c15c4cc71" alt="" class="wp-image-27487"/><figcaption class="wp-element-caption">آیناز رئوفیان، نتیجه دیدار، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">در آثار نمایش هندسه خلقت، هنرمندان از&nbsp;تکنیک‌های&nbsp;متفاوتی برای اجرای&nbsp;ایده‌هایشان&nbsp;درباره‌ی&nbsp;الگوهای&nbsp;فرکتالی&nbsp;بهره&nbsp;برده‌اند،&nbsp;به‌طور&nbsp;مثال&nbsp;شالالا سلام‌زاده&nbsp;برای خلق&nbsp;تجربه‌ا‌ی&nbsp;نوستالژیک&nbsp;و در عین حال مدرن&nbsp;در&nbsp;ویدیوی«غزلیات»&nbsp;از هوش مصنوعی&nbsp;استفاده&nbsp;کرده است&nbsp;یا&nbsp;ادی&nbsp;لومایر&nbsp;که توضیح&nbsp;می‌دهد&nbsp;اثرش با عنوان «رویاهای&nbsp;مونا» از&nbsp;کولاژ&nbsp;کردن&nbsp;لایه‌هایی&nbsp;از&nbsp;فیلم‌های آرشیوی،&nbsp;بازی‌های&nbsp;ویدیویی&nbsp;یکپارچه‌سازی&nbsp;با سیستم عامل و&nbsp;فیلم‌های استوک&nbsp;عمومی ساخته شده‌ است&nbsp;که&nbsp;تصویری شبیه به بازتابی از ضمیر ناخودآگاه&nbsp;و خیال&nbsp;را&nbsp;به‌وجود&nbsp;آورده است&nbsp;و&nbsp;درباره‌ی&nbsp;جستجو برای معنا و آگاهی در جهان معاصر&nbsp;می‌باشد.</p>



<p class="wp-block-paragraph">«رویاهای&nbsp;مونا» یک مزرعه به شکل&nbsp;چهره‌ای&nbsp;طلسم شده است که در وسعت یک صحرا در&nbsp;سپیده‌دم&nbsp;به‌عنوان&nbsp;نمادی از&nbsp;بی‌کرانگی&nbsp;جهان&nbsp;توسط تک&nbsp;ساخت‌های&nbsp;باستانی،&nbsp;آنتروپی&nbsp;لاشه و ارواح&nbsp;فرکتال&nbsp;یا همان&nbsp;لایه‌های&nbsp;درونی ذهن انسان&nbsp;احاطه شده است&nbsp;که در آن سواری تنها در حال حرکت است و یک مارمولک&nbsp;برای اشاره به تغییرات و تطبیق با شرایط مختلف&nbsp;در گوشه‌ و کنار تصویر داستانی برای خود دارد.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/11/51e3750e-62b0-4010-a68b-660f8a525f901" alt="" class="wp-image-27488"/><figcaption class="wp-element-caption">ادی لوهمایر، رویاهای مونا، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/11/91f379e4-2d1f-484a-84db-8808b2a1585d1" alt="" class="wp-image-27489"/><figcaption class="wp-element-caption">شالالا سلام زاده، غزلیات، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">در واقع&nbsp;لومایر&nbsp;در اثر «رویاهای&nbsp;مونا» قطعات فرهنگ پاپ را با هم&nbsp;در‌امیخته است و در داستان پر زرق و&nbsp;برقش&nbsp;از&nbsp;فلسفه‌های&nbsp;شرقی تا&nbsp;زیبایی‌شناسی اشکال استفاده کرده تا&nbsp;پیچیدگی ذهن انسان و&nbsp;معنویت را در عجایب&nbsp;سرمایه‌داری&nbsp;متاخر&nbsp;و فرهنگی غرق در تصاویر،&nbsp;داده‌ها&nbsp;و&nbsp;الگوریتم‌ها&nbsp;کشف و&nbsp;ناپایداری&nbsp;را از طریق یک دنیای دیجیتالی ساخته شده منعکس کند&nbsp;و به ما یادآور شود که شاید در این جهان دیجیتالی و شلوغ معنای حقیقی و اصالت،نه در مقصد بلکه در خود جستجو و&nbsp;ناپایداری‌ها&nbsp;و&nbsp;تکرار‌های&nbsp;این مسیر نهفته باشد.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>ملیسا&nbsp;ولی‌‌پور: نوسان این سراب یا باطل است یا وجود؛ مسئله در آن نهفته است.</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">فرانکو&nbsp;پالیوف&nbsp;نیز در اثر «به‌دنبال&nbsp;منشا‌ء» مفهوم آگاهی را بیان&nbsp;می‌کند&nbsp;و برای آن&nbsp;دو کاراکتر اصلی&nbsp;ساختگی&nbsp;را نشان&nbsp;می‌دهد&nbsp;که در حال رفتن به سمت&nbsp;مقصدی&nbsp;هستند که در مسیر خود دچار&nbsp;گلیچ&nbsp;شده و دوباره&nbsp;به‌صورت ناگهانی به&nbsp;نقطه‌ی&nbsp;شروع&nbsp;باز‌می‌گردند.&nbsp;فرانکو&nbsp;می‌گوید&nbsp;که&nbsp;از نظر عرفان و بسیاری از&nbsp;فلسفه‌های&nbsp;شرقی&nbsp;اثرش&nbsp;سمبلی&nbsp;از رسیدن به ‌اگاهی&nbsp;است،&nbsp;از این رو چون&nbsp;سفر آگاهی خطی نیست و&nbsp;همیشه&nbsp;باید&nbsp;در حرکت بود،&nbsp;هیچ&nbsp;نقطه‌ی پایانی در مسیر&nbsp;خودآگاه&nbsp;وجود ندارد؛ بنابراین هر مرحله از آگاهی نوعی بازگشت به خود و&nbsp;نقطه‌ی&nbsp;آغاز است.</p>



<figure class="wp-block-image size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/11/b3c7a733-0269-4662-9260-c2fc2012728b1" alt="" class="wp-image-27491"/><figcaption class="wp-element-caption">فرانک پالیوف، به دنبال منشاء، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">متیو&nbsp;کمپولا&nbsp;نیز&nbsp;اثری&nbsp;خلق&nbsp;کرده&nbsp;است&nbsp;که&nbsp;ساختارهای&nbsp;فرکتالی&nbsp;را&nbsp;در&nbsp;یک&nbsp;روند&nbsp;طبیعی&nbsp;و&nbsp;در&nbsp;حال&nbsp;تکرار&nbsp;یک&nbsp;صحنه‌ی&nbsp;اولیه‌‌&nbsp;نشان&nbsp;می‌دهد. در واقع&nbsp;این&nbsp;اثر&nbsp;که«اشکال&nbsp;ابدی&nbsp;زندگی&nbsp;روزمره»&nbsp;نامیده&nbsp;شده است، از&nbsp;یک&nbsp;صحنه‌ی&nbsp;معمولی روزمره‌ی&nbsp;هنرمند،&nbsp;یعنی&nbsp;صفحه‌کلید&nbsp;و&nbsp;مانتیور&nbsp;شروع&nbsp;می‌شود&nbsp;و تا&nbsp;جایی&nbsp;پیش می‌رود&nbsp;که&nbsp;به‌قول&nbsp;کمپولا&nbsp;یک&nbsp;خرابکاری&nbsp;یا&nbsp;به&nbsp;بیانی&nbsp;دیگر&nbsp;هرج و&nbsp;مرجی&nbsp;در&nbsp;واقعیت&nbsp;رخ&nbsp;می‌دهد؛&nbsp;یعنی&nbsp;طبق&nbsp;آنچه&nbsp;پالیوف&nbsp;می‌گوید&nbsp;با&nbsp;اینکه&nbsp;کمپولا&nbsp;حرکت می‌کند&nbsp;اما&nbsp;در&nbsp;نقطه‌ی&nbsp;شروع&nbsp;جستجو&nbsp;است.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/11/d3a04903-edc9-49b3-bd56-e7625284ac411" alt="" class="wp-image-27492"/><figcaption class="wp-element-caption">متیو کامپولا، اشکال ابدی زندگی روزمره، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>نیلوفر&nbsp;بنی‌اسدی: در تمام نظم، هرج&nbsp;و موج&nbsp;وجود دارد. در تمام&nbsp;هرج&nbsp;و مرج، نظم وجود دارد.بهترین&nbsp;تعادل&nbsp;این&nbsp;دو،&nbsp;طبیعت&nbsp;است.</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>پژوهشگر: نازنین معظمی</strong></p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/endless-path/">مسیر بی‌پایان: نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه خلقت</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/endless-path/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>تجلی آشوب؛ نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه خلقت</title>
		<link>https://honargardi.com/the-manifestation-of-chaos/</link>
					<comments>https://honargardi.com/the-manifestation-of-chaos/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Editorial]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 26 Oct 2024 15:08:16 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده گالری گردی]]></category>
		<category><![CDATA[نقد و مقالات]]></category>
		<category><![CDATA[هنرهای مفهومی]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[الناز محمدی]]></category>
		<category><![CDATA[بابک سپنتا]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[فرکتال ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گالری ایوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[مرتضی مهدی زاده]]></category>
		<category><![CDATA[نازنین معظمی]]></category>
		<category><![CDATA[ویدئو آرت]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://honargardi.com/?p=27443</guid>

					<description><![CDATA[<p>ذهن انسان مانند طبیعت، ساختاری پیچیده و چند لایه دارد؛ از این رو درک هندسه‌ی فرکتالی در طبیعت به ما کمک می‌کند تا ساختارهای روان‌شناختی و عمیق ذهن را بهتر بشناسیم. به این شکل که فرکتال‌ها به‌عنوان استعاره‌ای از نحوه‌ی عملکرد ذهن و ناخود‌‌آگاه در نظر گرفته می‌شوند؛ به‌طور مثال آرکی‌تایپ‌ها به‌عنوان کهن‌الگوهایی هستند که [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/the-manifestation-of-chaos/">تجلی آشوب؛ نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه خلقت</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">ذهن انسان مانند طبیعت، ساختاری پیچیده و چند لایه دارد؛ از این رو درک هندسه‌ی فرکتالی در طبیعت به ما کمک می‌کند تا ساختارهای روان‌شناختی و عمیق ذهن را بهتر بشناسیم. به این شکل که فرکتال‌ها به‌عنوان استعاره‌ای از نحوه‌ی عملکرد ذهن و ناخود‌‌آگاه در نظر گرفته می‌شوند؛ به‌طور مثال آرکی‌تایپ‌ها به‌عنوان کهن‌الگوهایی هستند که در طول تاریخ و در فرهنگ‌ها، مشابه الگوهای خودهمانندی فرکتالی در سطوح مختلف تجربه‌ی انسانی از رویاهای فردی گرفته تا جمعی، تکرار می‌شوند و هر فرد را به شبکه‌ای از تجربیات انسانی متصل می‌کنند. </p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>ورود به هزارتوی جهان </strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">پیچیدگی، نظم در عین بی‌نظمی و تکرار ویژگی‌ ساختارهایی است که در هر مقیاسی ثابت دیده می‌شوند؛ یعنی الگو‌های فرکتالی. از این رو یافتن این الگو‌ها در طبیعت می‌تواند ما را به عمیق‌ترین لایه‌های آن هدایت ‌کند. کاورو تاناکا هنرمند ژاپنی در نمایشگاه اخیر پلتفرم۱۰۱ که با عنوان هندسه خلقت؛ تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک با کیوریتوری رامین سعیدیان و محمد علی فاموری در گالری ایوان برگزار شد، ویدیویی از هزارتو برای نمایش آنچه از فرکتال در نظر داشت، ارائه کرد. تاناکا می‌گوید الگوها و مسیر‌های پیچیده‌ای در اثرش گنجانده شده است که حس هزارتوی بصری را برمی‌انگیزد و احساس هرج و مرج را در بیننده القا می‌کند. در مقابل هرج و مرج، نظم را نیز با ارائه اشکال و طرح‌های هماهنگ بیان می‌کند. او معتقد است که عناصر تخریب و بازسازی گاهی به اثر هنری پویایی و سر‌زندگی می‌بخشد؛ درست مثل «فرکتال‌های آراکیس (موج‌دار)» اثر دیوفانگ هنرمندی از سنگاپور.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/347cb466-002e-4f50-8f14-30e9997053a51" alt="" class="wp-image-27444"/><figcaption class="wp-element-caption">کاورو تاناکا، هزارتو، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/90728093-2627-4700-9657-331834de33791" alt="" class="wp-image-27445"/><figcaption class="wp-element-caption">دیوفانگ ، فرکتال های آراکیس، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">دیافونگ در اثری با‌عنوان فرکتال‌های آراکیس، به عمق بافت سیاره‌‌ای بیابانی و البته خیالی که توسط هربرت در مجموعه کتاب‌هایش با نام تل‌ماسه خلق کرده، وارد شده است. جالب است که به این نکته نیز اشاره کنیم که گروهی از دانشمندان متخصص نیز درباره‌ی اقلیم آراکیس مطالعه کردند و متوجه شدند که هربرت محیط سکونت‌پذیری را تجسم کرده است؛ که البته شرایط ناخوشایندی دارد.</p>



<p class="wp-block-paragraph">هرناندو اروتیا نیز ویدیویی با عنوان «در نمایشگر به شما نگاه می‌کنند» در کنار سایر آثار نمایشگاه چون هزارتو و فراکتال‌های ‌آراکیس وارد یک دنیای ساختگی و مجازی می‌شود. او در توضیح اثرش می‌گوید که این ارتباطی بصری از فیلتر حوزه دیجیتال است، به‌عنوان دیدی که اجازه‌ی ارتباط مستقیم را نمی‌دهد. این نگاه مداوم از قالب نمایشگر به‌عنوان یک مصنوع است که به ما امکان می‌دهد بیان را در دنیای فضای مجازی به‌عنوان فضاهای زودگذر تجسم کنیم و مدام در حوزه‌ دیجیتال و به‌عنوان یک بیان معاصر نفوذ کنیم؛ یعنی ما می‌توانیم با دنیای رابط، با محیطی که آن را در یک دنیای محاسباتی و الکترونیکی مجازی احاطه کرده است، همزیستی داشته باشیم.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/40b0cd54-8f28-4bbb-b939-344999d588921" alt="" class="wp-image-27446"/><figcaption class="wp-element-caption">آبارکا ، آشوب۰۰۳، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/4038f5a3-2985-4622-b4fc-b8ade65b2a751" alt="" class="wp-image-27447"/><figcaption class="wp-element-caption">هرناندو اروتیا ، در نمایشگر به شما نگاه می کنند ، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">در واقع فرنادو سعی کرده است با خلق اثرش مفهوم تعامل انسان با تکنولوژی را به مخاطب انتقال دهد؛ او نشان می‌دهد که انسان در مرکز این فضا با دنیایی پر از الگو‌های پیچیده و تکرارشونده ارتباط برقرار می‌کند، یعنی از نظر او همانطور که ما در دنیای دیجیتال به این فضاها نگاه می‌کنیم متقابلا این فضاها نیز به ما نگاه می‌کنند؛ بنابراین یک فرآیند بی‌پایان است که هر دو طرف بر یکدیگر تاثیر می‌گذارند. آبارکا نیز در ویدیو آرت خود همین مفهوم را بازگو می‌کند؛ او می‌گوید که اثرش آشوب را به‌عنوان یک تفسیر صوتی- بصری از فناوری، فیزیک و وضعیت روانی جامعه مدرن و همچنین مطالعه حقیقت در جهانی که توسط داده‌ها مصرف و نابودشده است، ارائه می‌دهد. در واقع از نظر آبارکا ما به آزمون‌های رورشاخ یا تست لکه (جوهر) برای هوش مصنوعی تبدیل شده‌ایم؛ یعنی با ارائه‌ی درونیات خود در فضای مجازی، هوش مصنوعی را ارتقا می‌دهیم. </p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>صادق مجلسی: نیومدیا آرت، رسانه‌ای نو برای بیان دیدگاه‌های نسل جدید است.</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">آزمون رورشاخ، در واقع درباره‌ی تعامل ذهن انسان با تصاویر مبهم و تفسیر الگوهای پیچیده است که می‌توان آن مفهوم را در پدیده‌ای روانشناختی با عنوان «پاریدولیا» نیز یافت کرد. صادق مجلسی هنرمند اثر «پاریدولیا» می‌گوید این پدیده‌ای است که در آن افراد شباهت‌ها را درک می‌کنند. تصاویر تصادفی- مانند چهره‌ها، حیوانات یا اشیاء روی ابر‌ها و سنگ‌ها یک تشخیص بالینی و یک اختلال نیست، مثل دیدن تصویر خرگوش در ابر‌ها؛ به‌طور کلی پاریدولیا یکی از ویژگی‌های طبیعی ذهن انسان است که توانایی آن برای تشخیص الگوها و ارتباط دادنشان به چیز‌های آشنا را نشان می‌دهد. این پدیده می‌تواند از جنبه‌های مختلفی کاربردی و مفید و در خلق آثار هنری راهکاری نو‌اورانه باشد؛ مثلا تا به‌حال برای شما اتفاق افتاده است که وقتی در جنگل یا جایی که تعداد زیادی درخت در کنار یکدگیر قرار گرفته‌اند با نگاه کردن به برخوردها و اتصالات شاخه‌های آن‌ها تصویری برای خود خلق کنید؟ و آن را شبیه به یک حیوان، شیء یا هر چیز دیگری ببینید؟</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/ae221d0c-ebb9-41c3-9e2b-39bfbda4f5cb1" alt="" class="wp-image-27450"/><figcaption class="wp-element-caption">صادق مجلسی ، پاریدولیا، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">الناز محمدی با تعداد زیادی از شاخه‌های درختانی که خود آن‌ها را ترسیم کرده است، تصویری از یک قلب تپنده یا ریه‌ای با دم و بازدم را نمایش می‌دهد و اثرش را «ریشه‌های زندگی» می‌خواند و می‌گوید بدن از رگ‌ها و اعصاب ساخته شده است. این اعصاب احساسات، ترس، افکار و زندگی را در بدن به گردش در ‌می‌‌آورند.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/8bb9d408-8d16-4dec-84be-687eb6744edb1" alt="" class="wp-image-27451"/><figcaption class="wp-element-caption">الناز محمدی ، ریشه های زندگی، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/1acecba6-dd8d-4faa-a805-6824babdcd501" alt="" class="wp-image-27452"/><figcaption class="wp-element-caption">توماس ونز، فرکتال ها، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">نمایش جریان زندگی ایده‌ای است که آن را در اثر توماس وانز با عنوان «فرکتال‌ها» نیز می‌بینیم. وانز کارگردان فرانسوی عادت به اجرای مفاهیم مد نظر خود با استفاده از جوهر، رنگدانه‌‌ها و دیگر مواد شیمیایی دارد؛ بنابراین او در ویدیوی «فرکتال‌ها» با استفاده از جوهر، تلاش کرده تا با اجرای فرآیندی شبیه به تست رورشاخ که بیش‌تر بدان اشاره کردیم، نحوه‌ی شکل‌گیری الگوهای فرکتالی را نمایش دهد. همین اجرای او فرمی مشابه ریشه‌ی درختان، رگ‌های خونی، انشعابات رودخانه‌ها و &#8230; را به‌وجود آورده است، در واقع همان چیزی که الناز آن را ریشه‌ی زندگی می‌داند.</p>



<p class="wp-block-paragraph">اما چه چیزی از طریق این انشعابات ‌می‌تواند منتقل شود؟ گاهی آب روان، گاهی غذای معدنی برای رشد گیاهان، گاهی خون یا درد‌ها و حتی گاهی الگوهای روانشناختی در بین انسان‌ها&#8230; . مرتضی مهدی‌زاده در اثری با عنوان «آناتومی درد» معقتد است که انسان‌ها تمایل دارند در حین حرکت با هم مرتبط بمانند، زیرا به‌دنبال احساس تعلق به کسانی هستند که دارای هویت، خاطرات و احساسات مشترک هستند؛ اینکه مهدی‌زاده دنبال منبعی برای سرچشمه گرفتن از آن است شبیه به جریان داشتن‌ در رگ‌های طبیعت است.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/278cd5da-ca2f-43c8-8a33-0f4adea4208d1" alt="" class="wp-image-27453"/><figcaption class="wp-element-caption">مرتضی مهدی زاده ، آناتومی درد ، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">در واقع آناتومی درد به بررسی جنبه‌های مختلف و چندوجهی تجربه‌ی درد می‌پردازد. پدیده‌ای که نه تنها فیزیولوژیک، بلکه روان‌شناختی و احساسی نیز می‌باشد؛ از این رو بررسی آناتومی درد در قالب اتحاد میان پرندگان یا انسان‌ها که موضوع مد نظر مهدی‌زاده است، یک جریان جهانی و جمعی را برای ما روشن می‌کند که بی‌شباهت به الگو‌های پیچیده و تکرار شونده‌ی فرکتالی موجود در طبیعت نیست.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>بابک سپنتا: اینکه شما اکنون هستید نتیجه‌ی تمام لایه‌های تجربه‌ شما از این زندگی و فراتر از آن است.</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">بابک سپنتا می‌گوید که ویدیوی «فراتر از لایه‌ها» دارای عمق بسیاری از لایه‌های زندگی ما است که ما را به کسی که امروز هستیم تبدیل می‌کند. تجارب، چالش‌ها، نعمت‌ها، روابط، رویاها، بافت، رنگ، انرژی و معانی که فراتر از چیزی است که به چشم می‌‌اید. او معتقد است که اثرش یک مدخل از فرآیند رسیدن به جریان انرژی جهانی است. اما  حتی جی وگا فراتر از لایه‌های سپنتا می‌رود و مرحله‌ی بعد از اتصال با دنیای بیرون را مورد بحث قرار می‌دهد و می‌گوید ما از نماد‌ها برای آلوده کردن ذهن‌های دیگر با ایده‌های خود استفاده می‌کنیم. او در اثر «آشوب آشکار» با استفاده از هوش مصنوعی تصاویری خلق کرده تا نشان دهد که چگونه افکار به شکل آبشاری در می‌ایند و از محاسبات کوچک تا نشانه‌های تخصصی پیچیده تکامل می‌یابند تا بر ذهن و دنیای اطراف تاثیر بگذارند؛ بنابراین از آنجایی که آشوب و بی‌نظمی نیز بخشی از نظم کلی جهان هستند، می‌توان از این انرژی برای تغییرات استفاده کرد. </p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/16de189f-a87c-4c70-a951-55fdab2df0371" alt="" class="wp-image-27454"/><figcaption class="wp-element-caption">بابک سپنتا ، فراتر از لایه ها ، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/7d619a4a-a05f-4a8f-b02e-870233a4ed261" alt="" class="wp-image-27455"/><figcaption class="wp-element-caption">جی وگا ، آشوب آشکار ، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">سخن آخر آنکه آشوب نه به‌عنوان تخریب مطلق، بلکه به‌عنوان منبعی برای خلاقیت و موقعیتی برای ایجاد تحولات مثبت یا تغییرات عمیق است؛ بنابراین از دیدگاه مفهوم تجلی آشوب (آشوب آشکار)، آشوب نوعی انرژی و حالت اولیه‌ای است که می‌توان از ‌آن برای تغییر در زندگی، ذهن یا جهان فیزیکی استفاده کرد.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>پژوهشگر: نازنین معظمی</strong></p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/the-manifestation-of-chaos/">تجلی آشوب؛ نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه خلقت</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/the-manifestation-of-chaos/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>بی‌نهایت ناشناخته؛ نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه‌ خلفت</title>
		<link>https://honargardi.com/unknown_infinity_geometry_of_creation/</link>
					<comments>https://honargardi.com/unknown_infinity_geometry_of_creation/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Editorial]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 20 Oct 2024 10:16:22 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده گالری گردی]]></category>
		<category><![CDATA[نقد و مقالات]]></category>
		<category><![CDATA[هنرهای مفهومی]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[آرزو رمضانی]]></category>
		<category><![CDATA[آنیتا هاشمی مقدم]]></category>
		<category><![CDATA[پریسا پاک ضمیر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[رضا فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[شون کیم]]></category>
		<category><![CDATA[علی اتحاد]]></category>
		<category><![CDATA[فرکتال ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گالری ایوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[محمدعلی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[ملیسا فایور]]></category>
		<category><![CDATA[نازنین معظمی]]></category>
		<category><![CDATA[نازیلا کریمی]]></category>
		<category><![CDATA[هندسه خلقت]]></category>
		<category><![CDATA[ویدئوآرت]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://honargardi.com/?p=27414</guid>

					<description><![CDATA[<p>ویدیو آرت&#160;به‌عنوان&#160;یک&#160;مدیای&#160;جدید در هنر،&#160;تقریبا از&#160;اواخر&#160;دهه‌ی&#160;۶۰ میلادی ابزار جدیدی برای&#160;ارا‌ئه‌ی&#160;ایده‌ها،&#160;مفاهیم&#160;هنری و تجربیات بصری و مفهومی توسط هنرمندان بوده‌ است؛&#160;به همین علت این&#160;رسانه‌ی&#160;نوپای هنری&#160;بر توسعه هنر معاصر تاثیر گذاشته&#160;و پلی میان تکنولوژی و هنر&#160;بنا نهاده&#160;است.&#160;سابقه‌ی هنر ویدیویی در ایران نیز به اوایل&#160;دهه‌ی&#160;۱۳۵۰&#160;برمی‌گردد&#160;که در واقع&#160;با توجه به تحولات اجتماعی و سیاسی&#160;زمان&#160;اتفاق افتاده&#160;است. این هنر در&#160;دهه‌های ۷۰ و ۸۰ [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/unknown_infinity_geometry_of_creation/">بی‌نهایت ناشناخته؛ نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه‌ خلفت</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="has-text-align-right wp-block-paragraph">ویدیو آرت&nbsp;به‌عنوان&nbsp;یک&nbsp;مدیای&nbsp;جدید در هنر،&nbsp;تقریبا از&nbsp;اواخر&nbsp;دهه‌ی&nbsp;۶۰ میلادی ابزار جدیدی برای&nbsp;ارا‌ئه‌ی&nbsp;ایده‌ها،&nbsp;مفاهیم&nbsp;هنری و تجربیات بصری و مفهومی توسط هنرمندان بوده‌ است؛&nbsp;به همین علت این&nbsp;رسانه‌ی&nbsp;نوپای هنری&nbsp;بر توسعه هنر معاصر تاثیر گذاشته&nbsp;و پلی میان تکنولوژی و هنر&nbsp;بنا نهاده&nbsp;است.&nbsp;سابقه‌ی هنر ویدیویی در ایران نیز به اوایل&nbsp;دهه‌ی&nbsp;۱۳۵۰&nbsp;برمی‌گردد&nbsp;که در واقع&nbsp;با توجه به تحولات اجتماعی و سیاسی&nbsp;زمان&nbsp;اتفاق افتاده&nbsp;است. این هنر در&nbsp;دهه‌های ۷۰ و ۸۰ به‌ تدریج گسترش پیدا کرده&nbsp;و&nbsp;تا جایی&nbsp;پیش رفته است&nbsp;که امروزه یکی از&nbsp;رسانه‌های&nbsp;مورد توجه هنرمندان ایرانی&nbsp;می‌باشد.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>در گالری ایوان چه می بینیم؟</strong></p>



<p class="has-text-align-right wp-block-paragraph">در نیمه‌ی اول مهر ۱۴۰۳ <a href="http://Platform-101.com" data-type="link" data-id="Platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a> با برگزاری نمایشگاه گروهی «<a href="https://honargardi.com/infinite_dream_geometry_of_vreation_videoart_group_exhibitions/" data-type="post" data-id="27344">هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک</a>» به کیوریتوری رامین سعیدیان و محمدعلی فاموری، ۴۴ هنرمند ایرانی و خارجی را در گالری ایوان گرد هم آورد. این نمایش ویديوآرت که با تمرکز بر بحث هندسه فرکتال برگزار شد، پذیرای آثار ویدیویی هنرمندان با تکنیک‌های مختلفی در به تصویر کشیدن آن موضوع بوده است. به همین جهت برخی از هنرمندان برای خلق تجربه‌های بصری خود از فرکتال، تکنیک سینماتوگرافی را انتخاب کرده‌اند. تکنیک سینماتوگرافی در هنر ویدیویی به هنرمند این امکان را می‌دهد که فراتر از محدودیت‌های روایی در سینما برود و بتواند افکار پیچیده و انتزاعی، همچنین احساساتش را با به‌کارگیری فرم‌ها، نور، حرکت و زمان آزادانه بیان کند.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/7266d644-7b41-43ab-974d-4ad801aa776a1" alt="" class="wp-image-27417"/><figcaption class="wp-element-caption">ملیسا فایور، زیر آفتاب نیمه شب، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="has-text-align-right wp-block-paragraph">ملیسا&nbsp;فایور&nbsp;هنرمند اهل فرانسه، در&nbsp;ارائه‌ی&nbsp;آثار خود،&nbsp;واقعیت‌‌های ترکیبی و تحریف&nbsp;شده‌ای&nbsp;را خلق&nbsp;می‌کند&nbsp;تا بتواند مختصات زمانی و مکانی را که اساس&nbsp;تحربه‌ی&nbsp;ادراکی هستند، آزمایش کند. به&nbsp;گفته‌ی&nbsp;او&nbsp;در اثر «زیر آفتاب نیمه شب»، برای نمایش یک شهر&nbsp;آخرالزمانی،&nbsp;رقصی از نور و سایه ایجاد کرده که با استفاده از&nbsp;دینامیک&nbsp;تپنده‌ی&nbsp;بصری،&nbsp;فرکانس‌های&nbsp;ناپایدار و&nbsp;ریتم‌های&nbsp;ارتعاشی&nbsp;را آشکار&nbsp;‌می‌کند&nbsp;و این کار را تا زمانی ادامه&nbsp;می‌دهد&nbsp;که همه‌ چیز متلاشی شده و به ذرات و&nbsp;پیکسل‌ها&nbsp;تبدیل شود و در تاریکی پایان یابد.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>رضا&nbsp;فاموری: از آشوب زندگی زائیده&nbsp;می‌شود&#8230;</strong></p>



<p class="has-text-align-right wp-block-paragraph">در اثر «زیر آفتاب نیمه شب» همه چیز کم&nbsp;کم&nbsp;به ذرات خرد و کوچک تبدیل شدتا کامل محو و در تاریکی تمام شدند&nbsp;اما&nbsp;همان ذرات در آثار هنرمندان دیگری چون رضا&nbsp;فاموری&nbsp;و&nbsp;نازیلا&nbsp;کریمی روایتگران&nbsp;اصلی&nbsp;افکار&nbsp;هنرمندانشان هستند.&nbsp;در واقع ذرات ریز در&nbsp;الگوهای&nbsp;فرکتالی&nbsp;نقش موثری&nbsp;در&nbsp;به‌وجود&nbsp;آمدن&nbsp;ساختارهای پیچیده و پویا&nbsp;ایفا&nbsp;می‌کنند&nbsp;یا به‌&nbsp;گفته‌ی&nbsp;فاموری، هنرمند علاقمند به فرهنگ شرق،&nbsp;پیچیدگی و&nbsp;پویایی از&nbsp;آشوب‌های&nbsp;غیرقابل&nbsp;پیش‌بینی&nbsp;سرچشمه&nbsp;می‌گیرد؛ بنابراین اگر&nbsp;بیننده‌ی&nbsp;اثر «نظم در&nbsp;بی‌نظمی»&nbsp;ساخته‌ی&nbsp;وی&nbsp;باشیم، شاهد طوفان شن از&nbsp;شن‌ریزه‌ها&nbsp;خواهیم بود؛ درست مثل نقاشی موج عظیم&nbsp;کاناگاوا&nbsp;اثر نقاش ژاپنی،&nbsp;هوکوسای. <br></p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/868bd29a-8301-4f4b-b7b4-e45a1361ee5a1" alt="" class="wp-image-27418"/><figcaption class="wp-element-caption">رضا فاموری، نظم در بی نظمی، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="has-text-align-right wp-block-paragraph">در نقاشی&nbsp;هوکوسای&nbsp;موج عظیم&nbsp;کاناگاوا&nbsp;نیز از&nbsp;موج‌های&nbsp;کوچک در بخش‌‌های مختلف آن تشکیل شده است یا&nbsp;در&nbsp;ویدیوی&nbsp;«زندگی با&nbsp;ستاره‌ها» اثر&nbsp;نازیلاکریمی&nbsp;که&nbsp;در آن هنرمند&nbsp;به&nbsp;واسطه‌ی&nbsp;میکروسکوپ تا عمق بدن خود پیشروی&nbsp;می‌کند،&nbsp;تا&nbsp;به&nbsp;ریزترین&nbsp;ذرات&nbsp;تشکیل‌دهنده‌ی&nbsp;جسمش&nbsp;دست پیدا کند. او&nbsp;سلول‌های&nbsp;بدنش را با ستارگان&nbsp;کیهانی شبیه&nbsp;می‌خواند&nbsp;که&nbsp;در اثر&nbsp;انفجارهای عظیم&nbsp;در کهکشان رها&nbsp;شده‌اند.&nbsp;در واقع&nbsp;فاموری&nbsp;و کریمی هر دو در&nbsp;ارا‌ئه‌یالگوهای&nbsp;فرکتالیشان&nbsp;خودتشابهی&nbsp;در&nbsp;مقیاس‌های&nbsp;کوچکتر اما عناصر کلیدی در&nbsp;ساختار‌های&nbsp;طبیعی&nbsp;را&nbsp;مورد&nbsp;بررسی&nbsp;قرار&nbsp;داده‌اند.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/c7eed411-4080-4df0-b706-82402ab735231" alt="" class="wp-image-27419"/><figcaption class="wp-element-caption">نازیلا کریمی، زندگی با ستاره ها، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="has-text-align-right wp-block-paragraph">آنیتا&nbsp;هاشمی مقدم&nbsp;برای&nbsp;بیان آنچه در سر&nbsp;داشته&nbsp;از یک&nbsp;نمونه‌ی&nbsp;سونوگرافی استفاده کرده است.&nbsp;او اثرش&nbsp;را «مرگ»&nbsp;می‌خواند&nbsp;و&nbsp;در ۲ دقیقه و ۲۰ ثانیه با&nbsp;تکرار&nbsp;الگوها&nbsp;و&nbsp;پخش&nbsp;صدای ضربان&nbsp;قلب&nbsp;که در&nbsp;بخش‌هایی&nbsp;از ویدیو&nbsp;ثابت است&nbsp;مفهوم&nbsp;ذهنی‌اش&nbsp;را ارائه&nbsp;می‌دهد.&nbsp;در واقع&nbsp;همانطور که&nbsp;پیش‌تر&nbsp;به آن اشاره کردیم الگوهای&nbsp;فرکتالی&nbsp;از ویژگی&nbsp;خودتشابهی&nbsp;برخوردارند و به همین علت&nbsp;می‌توانند&nbsp;استعاره‌ای&nbsp;از مرگ باشند؛ یعنی همانطور که در&nbsp;هندسه‌ی فرکتال&nbsp;هر جزء&nbsp;نسخه‌ی&nbsp;کوچکتری از یک کل است، مرگ هم&nbsp;نسخه‌ای&nbsp;از تغییراتی است که در&nbsp;مقیاس‌های&nbsp;مختلفی در طبیعت یا&nbsp;چرخه‌ی&nbsp;حیات رخ&nbsp;می‌دهد؛ بنابراین همانطور که در&nbsp;اثر&nbsp;آنیتا&nbsp;می‌بینم&nbsp;مرگ پایان&nbsp;مطلق&nbsp;نیست و ویدیو با از دست دادن حرکت و ثابت ماندن صدای ضربان قلب تمام&nbsp;نمی‌شود، بلکه این اتفاق زمانی در ویدیو رخ&nbsp;می‌دهد&nbsp;که همه‌ چیز دوباره&nbsp;می‌تواند&nbsp;از سر گرفته شود و الگوهای جدید&nbsp;به تکرار خود ادامه دهند.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/321ff255-5792-45d9-8f0e-e10f69170a081" alt="" class="wp-image-27421"/><figcaption class="wp-element-caption">آنیتا هاشمی مقدم، مرگ، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>مرگ&nbsp;دریچه‌ای&nbsp;به&nbsp;بی‌نهایت&nbsp;ناشناخته است</strong></p>



<p class="has-text-align-right wp-block-paragraph">به قول آرزو رمضانی، از دیگر هنرمندان ایرانی نمایشگاه هندسه خلقت، در دوگانگی زندگی، هر ذهن،&nbsp;زیبایی را متفاوت درک&nbsp;می‌کند. او در «بهشت آشفته» با الگوهای&nbsp;فرکتالی&nbsp;بهشت پر هرج و&nbsp;مرج&nbsp;و چگونگی فرود&nbsp;آمدنمان&nbsp;به دنیای&nbsp;دوگانه‌ی&nbsp;پس از سقوط را کاوش&nbsp;می‌کند.&nbsp;آرزو&nbsp;می‌گوید&nbsp;با تماشای ویدیو، ما را به دنیایی&nbsp;می‌برد&nbsp;که قبلا هرگز&nbsp;نرفته‌ایم، شاید در طبیعت آن را دیده باشیم&nbsp;اما هنوز&nbsp;آن‌ها&nbsp;را&nbsp;نشناخته‌ایم؛ به همین جهت او با اسکن&nbsp;سه‌بعدی از یک دسته گل رز&nbsp;استعاره‌ای&nbsp;از ذهن و طرز تفکر انسان&nbsp;به&nbsp;تضاد و دوگانگی&nbsp;را بیان کرده&nbsp;و آشوب ایجاد شده در تصویر را نمادی از رفتارهای غیرقابل&nbsp;پیش‌بینی&nbsp;یا تصادفی&nbsp;در نظر&nbsp;می‌گیرد.&nbsp;از همین رو&nbsp;پریسا&nbsp;پاک ضمیر هنرمند اثر «گُلیچ» که از تایم&nbsp;لپس&nbsp;رشد&nbsp;گل‌ها&nbsp;برای ساخت ویدیویی در سبک&nbsp;گلیچ&nbsp;آرت&nbsp;به‌نام&nbsp;گُلیچ&nbsp;آرت استفاده کرده است&nbsp;اتفاقات غیرقابل&nbsp;پیش‌بینی را یک شکوفایی&nbsp;می‌داند. او&nbsp;می‌گوید&nbsp;گیاهی که در گلدان&nbsp;می‌روید، جوانه&nbsp;می‌زند&nbsp;و&nbsp;جوانه‌اش&nbsp;می‌شکفد&nbsp;و آن شکوفه بزرگ و بزرگتر&nbsp;می‌شود&nbsp;تا به یک گل کامل و زیبا تبدیل شود. در این لحظه این&nbsp;شکوفایی&nbsp;بستر خود را تغییر داده است و&nbsp;می‌تواند&nbsp;یک شرایط متفاوت برای خودش رقم بزند. او معتقد است که این اتفاق باعث گذر از گذشته و تغییر حال برای یک&nbsp;آینده‌ی&nbsp;جدیدی&nbsp;است&nbsp;که در آن&nbsp;می‌شود&nbsp;شکوفا شد.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/ab117ece-9bf0-40bc-b59e-c4b3508ab5b61" alt="" class="wp-image-27423"/><figcaption class="wp-element-caption">آرزو رمضانی، بهشت آشفته، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/74f8b411-bae9-4a40-877b-e63652b57a401" alt="" class="wp-image-27424"/><figcaption class="wp-element-caption">پریسا پاک ضمیر، گلیچ، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="has-text-align-right wp-block-paragraph">«شاید زمانی دیگر» و «معراج»&nbsp;دو&nbsp;ویدیو آرت اجرا شده در برف توسط علی اتحاد و&nbsp;شون&nbsp;کیم، هنرمند اهل&nbsp;کره‌ی&nbsp;جنوبی شون&nbsp;کیم&nbsp;با به تصویر کشیدن بارش برف&nbsp;در یک قاب پنجره مانند&nbsp;از معراج صحبت&nbsp;می‌کند.&nbsp;از آنجایی که&nbsp;طبیعت اشاره به بخشی از&nbsp;تجربه‌ی&nbsp;روحانی انسان داشته و معراج در آن&nbsp;به‌نوعی&nbsp;هم زیستی با طبیعت و پذیرش بخشی از مسیر معنوی است،&nbsp;بنابراین اگر برف را&nbsp;نمادی از&nbsp;چالش‌های&nbsp;زمینی و مادی در نظر بگیریم، همانطور که در بسیاری از هنرهای شرقی از آن&nbsp;به‌عنوان نمادی از تعادل و&nbsp;صلح درونی یاد&nbsp;کرده‌اند،&nbsp;می‌توانیم&nbsp;معراج را&nbsp;نیز&nbsp;نمادی از دنیای غیرمادی&nbsp;و&nbsp;بی‌نهایت&nbsp;ناشناخته&nbsp;بدانیم&nbsp;و&nbsp;به الگوی&nbsp;فرکتالی&nbsp;خلق شده توسط&nbsp;شون&nbsp;کیم&nbsp;که همان&nbsp;چرخه‌ی&nbsp;زندگی است،&nbsp;دست پیدا&nbsp;کنیم.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large is-resized"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/eef2a30c-8531-4d7e-9814-d28a90cb1da91" alt="" class="wp-image-27425" style="width:840px;height:auto"/><figcaption class="wp-element-caption">علی اتحاد، شاید زمانی دیگر،  نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/916671d3-0ad0-4a08-8cc6-a4cf14c4d73c1" alt="" class="wp-image-27426"/><figcaption class="wp-element-caption">شون کیم، معراج، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="has-text-align-right wp-block-paragraph">در کنار اثر&nbsp;شون، علی اتحاد نیز الگوی&nbsp;فرکتالی&nbsp;را در یک تصویر متقارن در یک محیط پوشیده شده از برف نمایش&nbsp;می‌دهد. در اثر «شاید زمانی دیگر»&nbsp;صعود افراد در یک کوه برفی از نقاط مختلفی&nbsp;شروع شده&nbsp;است&nbsp;بدین صورت که&nbsp;به سمت بالا با تلاشی قابل لمس حرکت&nbsp;می‌کنند&nbsp;اما&nbsp;دوباره‌&nbsp;به&nbsp;نقطه‌ی&nbsp;اول خود&nbsp;بازمی‌گردند،&nbsp;از این رو&nbsp;می‌توان&nbsp;نوعی حس&nbsp;معلق بودن در مکان&nbsp;را&nbsp;از&nbsp;آن‌ها&nbsp;دریافت&nbsp;کرد&nbsp;و&nbsp;با توجه به اینکه&nbsp;هندسه‌ی&nbsp;فرکتالی&nbsp;از&nbsp;الگوهای تکرار شونده&nbsp;تشکیل&nbsp;می‌شوند&nbsp;و&nbsp;یادآوری زمانی دیگر در عنوان اثر،&nbsp;تکرار&nbsp;فراکتالی از&nbsp;زمان را بیان&nbsp;می‌کند&nbsp;پس&nbsp;می‌توان&nbsp;گفت که در&nbsp;اثر «شاید زمانی دیگر»،هنرمند تلاش کرده حس&nbsp;بی‌پایانی&nbsp;و عدم قطعیت&nbsp;را منتقل کرده&nbsp;و&nbsp;از&nbsp;مفهوم&nbsp;ممکن شدن&nbsp;ناممکن‌ها&nbsp;در فضایی بدون مرز&nbsp;زمان و مکان&nbsp;صحبت کند.</p>



<p class="has-text-align-right wp-block-paragraph">در آخر&nbsp;می‌توان&nbsp;گفت که&nbsp;هنرمندان در نمایش&nbsp;هندسه‌ی&nbsp;خلقت هر کدام&nbsp;هندسه فرکتال&nbsp;را به همان شکلی که&nbsp;درک&nbsp;کردند&nbsp;برای ما بازگو&nbsp;می‌کنند؛ برخی مانند&nbsp;کلود&nbsp;سیکولا،&nbsp;هیرویا&nbsp;ساکورای&nbsp;و صابر&nbsp;غرضی&nbsp;آن را در طبیعت&nbsp;مثل&nbsp;شاخه‌ی درختان، جریان آب&nbsp;و&nbsp;&#8230;&nbsp;پیدا کردند و برخی هم همانطور که&nbsp;پیش‌تر&nbsp;گفتیم، درمفاهیمی چون&nbsp;آشوب، مرگ، معراج و &#8230; به دنبال کشف&nbsp;لایه‌های&nbsp;معنایی جدید و&nbsp;عمیق‌تری&nbsp;از&nbsp;فرکتال&nbsp;هستند.&nbsp;به‌طور&nbsp;کلی ریاضیات در هنر یکی از&nbsp;دقیق‌ترین ابزار‌های&nbsp;خلق آثار هنری است. در معماری، هنر اسلامی، موسیقی و &#8230; با علم ریاضی به پیچیدگی و نظمی&nbsp;می‌توان&nbsp;دست یافت که&nbsp;نمونه‌های&nbsp;آن&nbsp;درطبیعت&nbsp;بی‌نظم&nbsp;منظم&nbsp;بسیار است؛ بنابراین&nbsp;هنرمندان&nbsp;با نمایش&nbsp;ویدیو&nbsp;آرت‌هایشان&nbsp;در&nbsp;ساختمان&nbsp;گالری ایوان، ما را در یک سفر سیاه و سفید در قلمروی&nbsp;بی‌نهایت&nbsp;و&nbsp;ناشناخته‌ی&nbsp;جهان&nbsp;با خود&nbsp;همراه کردند.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>پژوهشگر: نازنین معظمی</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph"></p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/unknown_infinity_geometry_of_creation/">بی‌نهایت ناشناخته؛ نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه‌ خلفت</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/unknown_infinity_geometry_of_creation/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>رویای بی نهایت؛ نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه خلقت</title>
		<link>https://honargardi.com/infinite_dream_geometry_of_vreation_videoart_group_exhibitions/</link>
					<comments>https://honargardi.com/infinite_dream_geometry_of_vreation_videoart_group_exhibitions/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Editorial]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 11 Oct 2024 06:38:47 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده گالری گردی]]></category>
		<category><![CDATA[هنرهای مفهومی]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[آرش معصوم]]></category>
		<category><![CDATA[استودیو فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[پیر آژاون]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[ستوره بلو]]></category>
		<category><![CDATA[فرانتس روزاتی]]></category>
		<category><![CDATA[فرکتال ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[کامیل ژاپیگا]]></category>
		<category><![CDATA[گالری ایوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[محمد رضا طزری]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[محمد قنبری]]></category>
		<category><![CDATA[مهدی بروسان]]></category>
		<category><![CDATA[نازنین معظمی]]></category>
		<category><![CDATA[نغمه جهانی]]></category>
		<category><![CDATA[هندسه خلقت]]></category>
		<category><![CDATA[ویدئو آرت]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://honargardi.com/?p=27344</guid>

					<description><![CDATA[<p>وقتی به طبیعت نگاه می‌کنیم، شاید جز هندسه در آن کشف نکنیم. کافی است قدری از آن فاصله بگیریم یا حتی بیشتر به آن نزدیک شویم و یکبار دیگر به آنچه پیش رویمان است نگاه کنیم. ابرها، کوهستان، تارعنکبوت، رگ‌های خونی، سطح ماه و &#8230;؛ چه چیزی باعث شده چیزی را که می بینیم ساخته [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/infinite_dream_geometry_of_vreation_videoart_group_exhibitions/">رویای بی نهایت؛ نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه خلقت</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">وقتی به طبیعت نگاه می‌کنیم، شاید جز هندسه در آن کشف نکنیم. کافی است قدری از آن فاصله بگیریم یا حتی بیشتر به آن نزدیک شویم و یکبار دیگر به آنچه پیش رویمان است نگاه کنیم. ابرها، کوهستان، تارعنکبوت، رگ‌های خونی، سطح ماه و &#8230;؛ چه چیزی باعث شده چیزی را که می بینیم ساخته شود؟ راز طبیعت چیست؟</p>



<h2 class="wp-block-heading">هندسه خلقت</h2>



<p class="wp-block-paragraph">به ساعت دیجیتال ماشین نگاهی انداختم،&nbsp;۵:۴۰&nbsp;عصر را نشان می داد، بالاخره ماشین را میان ازدحام جمعیت و ماشین‌های دیگر توانستم&nbsp;پارک کنم. خیابان به سمت بالا شیب تندی داشت، آرام آرام از آن بالا رفتم و به آقای نگهبان ساختمان سلام کردم، شخصی به‌خاطر این کارم متعجب از کنارم رد شد. وارد سالن گالری ایوان شدم، محمدعلی فاموری و رامین سعیدیان، کیوریتورهای نمایشگاه مشغول عکس گرفتن با چند نفر از بازدیدکنندگان بودند. ویدیو آرتی در حال پخش در پشت سرشان توجهم را جلب کرد. «الگوی درختان شماره یک» اثر پیر آژاون. تصویر سیاه و سفیدی که تحولات و انشعاب شاخه‌های درختان را با الگوی فرکتالیشان به‌همراه یک صدای ترکیبی الکترونیکی سینت سایزر مدرولار موگ نمایش می‌داد.&nbsp;</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-full"><img fetchpriority="high" decoding="async" width="1080" height="771" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/53a4e6d6-83e1-4fad-8f5b-bc3bae227c6e.jpg" alt="" class="wp-image-27365" srcset="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/53a4e6d6-83e1-4fad-8f5b-bc3bae227c6e.jpg 1080w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/53a4e6d6-83e1-4fad-8f5b-bc3bae227c6e-1024x731.jpg 1024w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/53a4e6d6-83e1-4fad-8f5b-bc3bae227c6e-768x548.jpg 768w" sizes="(max-width: 1080px) 100vw, 1080px" /><figcaption class="wp-element-caption">پیر اژاون، الگوی درختان شماره یک، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت:تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">فرکتال‌ که موضوع اصلی نمایش هندسه خلقت:تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک است، سبب آن شده که&nbsp;۴۴&nbsp;هنرمند ایرانی و خارجی در مورخ&nbsp;۶&nbsp;مهر&nbsp;۱۴۰۳&nbsp;با ارائه‌ی آثار ویدیویی خود در گالری ایوان توسط پلتفرم۱۰۱ ما را با دنیای فرم‌های فرکتالی به شکلی که خود آن‌‌ها را درک کردند آشنا کنند. به‌ گفته‌ی بنوا مندلبرات، ریاضیدان لهستانی و پایه‌گذار هندسه‌ی بدون اندازه، بسیاری از فرم‌ها در طبیعت می‌توانند به زبان ریاضی به‌عنوان فرکتال‌ها تعریف شوند‌. او معتقد بود که می‌توان فرم فرکتالی را با انتخاب یک شکل صاف و بعد شکستن آن به قطعات به‌صورت تناوبی، خلق کرد. در واقع&nbsp;فرکتال‌ها شکل‌هایی با ساختار قانونمند و به ظاهر بی‌نظمی هستند که با نزدیک شدن به آن‌ها و فاصله گرفتن از آنها یکسان دیده می‌شوند؛ بنابراین می‌توان ویژگی اصلی آن‌ها را خودتشابهی یا خودهمانندی دانست.&nbsp;</p>



<p class="wp-block-paragraph">فرکتال‌ها در هنر نمادی از پیوند بین ریاضیات و زیبایی‌شناسی هستند و هنرمندان با استفاد از الگوهای تکرار شونده و پیچیده می‌توانند آثاری خلق کنند که بازتابی از ساختار طبیعی جهان باشند؛ به‌همین علت از کاربرد آن‌ها در هنر مدرن و معاصر نیز نمی‌توان چشم ‌پوشید. برای معرفی نمونه‌های ساده‌ و بدیهی‌ فرم‌های فرکتالی در نمایش هندسه خلقت، می‌توان به آثار هنرمندانی نظیر مهدی بروسان، محمدرضا طزری، کامیل ژاپیگا، فرانتس روزاتی و &#8230;. اشاره کرد .&nbsp;</p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img decoding="async" width="1080" height="772" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/8b91ada4-c1b6-4c2d-a2d6-068491be42ba.jpg" alt="" class="wp-image-27366" srcset="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/8b91ada4-c1b6-4c2d-a2d6-068491be42ba.jpg 1080w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/8b91ada4-c1b6-4c2d-a2d6-068491be42ba-1024x732.jpg 1024w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/8b91ada4-c1b6-4c2d-a2d6-068491be42ba-768x549.jpg 768w" sizes="(max-width: 1080px) 100vw, 1080px" /><figcaption class="wp-element-caption">محمدرضا طزری، ساحت فرکتال، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت:تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<figure class="wp-block-image size-full"><img decoding="async" width="1080" height="864" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/935bef6c-4830-43e2-a29b-337701bedc86.jpg" alt="" class="wp-image-27367" srcset="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/935bef6c-4830-43e2-a29b-337701bedc86.jpg 1080w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/935bef6c-4830-43e2-a29b-337701bedc86-1024x819.jpg 1024w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/935bef6c-4830-43e2-a29b-337701bedc86-768x614.jpg 768w" sizes="(max-width: 1080px) 100vw, 1080px" /><figcaption class="wp-element-caption">فرانتس روزاتی، منظره پنهان، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت:تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">در میان آثار نامبرده، برخی از هنرمندان برای ساخته‌‌های خود از نرم‌افزارهای مختلف بهره‌ بردند و برخی دیگر از روش تصویربرداری استفاده کردند؛ مانند کامیل ژاپیگا که در توضیحات خود تاکید می‌کند که «هر آنچه در ویدیو می‌بینید با استفاده از میکروسکوپ و مایعات واقعی ضبط شده است. هیج&nbsp;CGI&nbsp;درگیر نیست». یا بر خلاف او روزاتی «منظره‌ پنهان» را یک پروژه‌ی هنری نیومدیا می‌خواند و توضیح می‌دهد که همه نقشه‌های مرتفع مناظر توسط فرآیند‌های مختلف یادگیری ماشین، معروف به&nbsp;GAN&nbsp;ایجاد می‌شوند که با مجموعه داده‌های شخصی متشکل از تصاویر ماهواره‌ای در دسترس عموم، ترکیب و وزن‌دهی شده با مجموعه‌های داده از انواع مختلف، آموزش داده می‌شوند تا مرحله آموزش را گمراه کنند و منجر به نتایج غیر منتظره شوند.</p>



<p class="wp-block-paragraph">از پله‌های ساختمان بالا رفتم و وارد رویای نغمه شدم. «رویا»؛ بازتابی از طبیعت تکراری فرکتال‌ها، جایی که هر تجربه‌ی جدید هم منعکس کننده و هم تقویت‌ کننده تجربیات قبلی است. نغمه جهانی، هنرمند رویاها و کابوس‌ها، می‌گوید که در رویاهایش شناور است، از همین رو با به‌کار گرفتن الگوهای هندسی که فرآیند تکراری فرکتال را منعکس می‌کند، تلاش کرده تا به بینهایت بودن رویا تاکید کند؛ بنابراین بیننده با مشاهده‌ی رویای نغمه می‌تواند به لایه‌های عمیق‌تر ناخوداگاه خود نفوذ کند.&nbsp;</p>



<p class="wp-block-paragraph">طبیعت در رویای جهانی با درختان و دریا نمایان است اما آنچه در انتهای تصویر توجه ببینده را به خود جلب می‌کند اسبی است که مانند باقی بخش‌های اثر با استفاده از الگوهای هندسی و از طریق تکنیک مپینگ سه بعدی در دریا ترسیم شده است. اسب که در تصویر ثابت و بی حرکت است انگار که حامل پیامی برای مخاطبان می‌باشد. از این رو به‌واسطه‌ی پیروی هنرمند اثر از یونگ، بزرگترین نظریه‌پرداز علم روانشناسی که مطالعات گسترده‌ای در زمینه‌ی رویا نیز داشته است، می‌توان علت وجود اسب در انتهای نمایش طبیعت را رمزگشایی کرد. از نظر یونگ اسب نمادی از نیرومندی، قدرت، تحمل و انرژی فیزیکی قوی است. او عقیده دارد فردی که در خوابش اسب می‌بیند، نیاز دارد تا نیروهای وحشی درونی‌اش را رام کند؛ بنابراین از رویای نغمه می‌توان به عمق تفکرات بی‌نهایت او پی برد.</p>



<figure class="wp-block-image size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="771" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/c0e264d1-558e-44f9-ac7d-a734252426b9.jpg" alt="" class="wp-image-27377" srcset="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/c0e264d1-558e-44f9-ac7d-a734252426b9.jpg 1080w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/c0e264d1-558e-44f9-ac7d-a734252426b9-1024x731.jpg 1024w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/c0e264d1-558e-44f9-ac7d-a734252426b9-768x548.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 1080px) 100vw, 1080px" /><figcaption class="wp-element-caption">نغمه جهانی، رویا، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت:تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
<p class="wp-block-paragraph"><strong>نغمه جهانی: در فرکتال‌ها، هر قسمت آینه‌ای از یک ساختار بزرگتری است.</strong></p>



<p class="wp-block-paragraph">به سمت فضای آزاد تراس گالری رفتم، جمعیت آنقدری زیاد بود که تماشاگران به قدم‌های من جهت می‌دادند و من نمی‌توانستم مسیری که انتخاب کرده بودم را ادامه دهم. از همین گرفتاری میان آدم‌ها، یاد یکی از ویدیوهایی که در نیم طبقه‌ی ‌آخر گالری پخش می‌شد، افتادم، «الهه‌ پیروزی» اثر آرش معصوم. هنرمند درباره‌ی الهه سی‌جی‌آی خود می‌گوید که در تلاش بوده است با ترکیب فرم‌های بصری، تصاویر نمادین و مناظر صوتی خاطره‌انگیز تجربه‌ای را خلق کند که مسیر پیروزی را توسط سفر‌های شخصی و جمعی نمایش دهد. الهه پیروزی در این اثر از قرار گرفتن نقاط بسیار کوچک در کنار یکدیگر تشکیل شده است که به واسطه وجودش در تصویر ماهیت زودگذر پیروزی را از طریق تغییر حرکات و چرخش هماهنگ با موسیقی در حال پخش نمایش می‌دهد. درست مانند رقص پرندگان با موسیقی در اثر «مسیر پرواز» از محمد قنبری.&nbsp;</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="771" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/4fe73787-a664-4967-a7d8-57916e6f0a90.jpg" alt="" class="wp-image-27376" srcset="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/4fe73787-a664-4967-a7d8-57916e6f0a90.jpg 1080w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/4fe73787-a664-4967-a7d8-57916e6f0a90-1024x731.jpg 1024w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/4fe73787-a664-4967-a7d8-57916e6f0a90-768x548.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 1080px) 100vw, 1080px" /><figcaption class="wp-element-caption">آرش معصوم، الهه پیروزی، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت:تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph">محمد قنبری نیز به صورت انتزاعی مهاجرت پرندگان از قلمرویشان را از طریق نقاط متحرک به تصویر کشیده است. او معتقد است که در ساخته‌ی خود توانسته الگوها و حرکات ذاتی را در هر دو پدیده طبیعی و دنیای پیچیده فرکتال‌ها با پخش موسیقی&nbsp;Gnossienne No.1&nbsp;به مدت&nbsp;۶&nbsp;دقیقه و&nbsp;۱۱&nbsp;ثانیه نمایش دهد.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="771" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/e9552fe7-b661-4538-a5fb-a230ebbcf29a.jpg" alt="" class="wp-image-27374" srcset="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/e9552fe7-b661-4538-a5fb-a230ebbcf29a.jpg 1080w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/e9552fe7-b661-4538-a5fb-a230ebbcf29a-1024x731.jpg 1024w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/e9552fe7-b661-4538-a5fb-a230ebbcf29a-768x548.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 1080px) 100vw, 1080px" /><figcaption class="wp-element-caption">محمد قنبری، مسیر پرواز، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت:تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow">
<p class="wp-block-paragraph"><strong>هرکس در جهان به‌دنبال بقاست، پرندگان در طبیعت، هنرمندان در قلمروهای بی‌نهایت</strong></p>
</blockquote>



<p class="wp-block-paragraph">«قلمرو‌‌های بی‌نهایت»، جایی که مرز‌های زمان و مکان از بین می‌رود و هرآنچه ناممکن به‌نظر می‌رسد، ممکن ‌‌می‌شود. به گفته‌ی محمدعلی فاموری، هنرمند اثر «قلمروهای بی‌نهایت»، این ساخته کاوشی فریبنده در زیبایی پیچیده و پیچیدگی هندسه فرکتال است که در تار و پود جهان‌های موازی بافته می‌شود. اثر فاموری من را به یاد اثر جاد دونالد، هنرمند آمریکایی، موجود در موزه هنرهای معاصر انداخت. حجم ساخته شده از سطوح متعدد، با یک چیدمان پلکانی و نصب شده روی دیوار که با نمایش تکرار شونده یک واحد به دنبال دستیابی به نظم کامل میان سطح و فضاست.</p>



<figure class="wp-block-gallery has-nested-images columns-default is-cropped wp-block-gallery-1 is-layout-flex wp-block-gallery-is-layout-flex">
<figure class="wp-block-image size-large"><img decoding="async" data-id="27368" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/dbecfb50-a013-47a2-92e0-da3705940e9e1" alt="" class="wp-image-27368"/><figcaption class="wp-element-caption">محمدعلی فاموری، قلمروهای بی‌نهایت، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت:تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="256" height="385" data-id="27355" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/Picture11.jpg" alt="" class="wp-image-27355"/></figure>



<figure class="wp-block-image size-large"><img loading="lazy" decoding="async" width="424" height="253" data-id="27356" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/Picture12.jpg" alt="" class="wp-image-27356"/><figcaption class="wp-element-caption">جاد دونالد، موزه هنرهای معاصر، تهران</figcaption></figure>
</figure>
</blockquote>



<p class="wp-block-paragraph">قلمروهای بی‌نهایت با استفاده از تکنیک&nbsp;3D&nbsp;سطوح متمایز لایه لایه را تشکیل می‌دهند که به جهان‌های موازی بدل شد‌ه‌اند، جهان‌هایی که ممکن است درک آن‌ها فراتر از قدرت ما باشد. فاموری معتقد است که آنچه جهان را تشکیل داده جزئیات کوچکی است که به طرح بزرگتر هستی کمک می‌کند؛ به بیان دیگر، او فرکتال را به عنوان استعاره‌ای برای احتمالات نامحدودی می‌داند که نشان می‌دهد چگونه هر شکل هندسی می‌تواند به یک جهان کاملا جدید منشعب شود.&nbsp;</p>



<p class="wp-block-paragraph">نوری از پشت یک دیوار به بازدیدکنندگان می‌تابید، جلو رفتم تا بتوانم اثر پشت دیوار را ببینم. ویدیویی روی ال سی نمایش داده می‌شد؛ «برای من سخت است که وجود داشته باشم بدون اینکه به چگونگی وجودم فکر کنم»، ستوره چیزی بیشتر از این درباره‌ی اثر خود نگفته بود اما همین توضیح کوتاه او برای من کافی بود؛ چرا که در مرکز تصویر، فیگور برهنه‌ای همچون نطفه، بذر یا هسته در یک محیط محافظت شده‌ای دیدم که به‌نظر می‌رسید شروع یک الگوی فرکتالی باشد. از این رو سفر درونی، رشد شخصی و تعامل با دنیای پیچیده و بی‌نهایتی که هنرمند از آن صحبت کرده بود را لمس کردم.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-full"><img loading="lazy" decoding="async" width="1080" height="771" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/b75e0f02-7221-4556-ab7c-982fd2295818.jpg" alt="" class="wp-image-27375" srcset="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/b75e0f02-7221-4556-ab7c-982fd2295818.jpg 1080w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/b75e0f02-7221-4556-ab7c-982fd2295818-1024x731.jpg 1024w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/b75e0f02-7221-4556-ab7c-982fd2295818-768x548.jpg 768w" sizes="auto, (max-width: 1080px) 100vw, 1080px" /><figcaption class="wp-element-caption">ستوره بلو، برای من سخت است که وجود داشته باشم بدون اینکه به چگونگی وجودم فکر کنم، نمایشگاه گروهی هندسه خلقت:تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک، گالری ایوان تهران، ۱۴۰۳، عکس: یاسمین اصغری زاده</figcaption></figure>



<p class="wp-block-paragraph"><strong>پژوهشگر: نازنین معظمی</strong></p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/infinite_dream_geometry_of_vreation_videoart_group_exhibitions/">رویای بی نهایت؛ نگاهی به برخی از آثار نمایشگاه هندسه خلقت</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/infinite_dream_geometry_of_vreation_videoart_group_exhibitions/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>هندسه خلقت؛ چهارمین نسخه پلتفرم۱۰۱</title>
		<link>https://honargardi.com/geometry-of-creation-platform-101/</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Editorial]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 07 Oct 2024 09:32:07 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[برگزیده گالری گردی]]></category>
		<category><![CDATA[رویداد های هنری]]></category>
		<category><![CDATA[هنرهای مفهومی]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[استودیو فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[فرکتال ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گالری ایوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[هندسه خلقت]]></category>
		<category><![CDATA[ویدئوآرت]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://honargardi.com/?p=27325</guid>

					<description><![CDATA[<p>نمایشگاه گروهی ویدئوآرت با عنوان‌ «هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک» به کیوریتوری رامین سعیدیان و محمدعلی فاموری، جمعه ۶ مهر ماه ۱۴۰۳ در فضای گالری ایوان تهران با آثاری از ۴۴ آرتیست بین‌ المللی نمایش خود را آغاز کرد. پلتفرم۱۰۱ با مشارکت آرت‌ریسرچر و استودیو فاموری از سال ۱۳۹۷ با تمرکز بر نمایش هنرهای [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/geometry-of-creation-platform-101/">هندسه خلقت؛ چهارمین نسخه پلتفرم۱۰۱</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">نمایشگاه گروهی ویدئوآرت با عنوان‌ «هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک» به کیوریتوری رامین سعیدیان و محمدعلی فاموری، جمعه ۶ مهر ماه ۱۴۰۳ در فضای <a href="http://www.e1art.gallery/exhibitions/upcoming-geometry-of-creation-analysis-of-anti-rhythmic-structures/">گالری ایوان</a> تهران با آثاری از ۴۴ آرتیست بین‌ المللی نمایش خود را آغاز کرد.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://platform-101.com">پلتفرم۱۰۱ </a>با مشارکت آرت‌ریسرچر و استودیو فاموری از سال ۱۳۹۷ با تمرکز بر نمایش هنرهای دیجیتال به حمایت از آرتیست‌های فعال در این حوزه پرداخته و به گسترش شناخت این ‌مفهوم در جامعه هنر ایران و جهان همت‌ گذاشته است. پلتفرم ۱۰۱ از دو سال پیش پروژه‌ ای پژوهشی با محوریت گلیچ-فرکتال را در حوزه دیجیتال شروع کرده و یکی از خروجی‌های اجرایی آن در این نمایشگاه بزرگ عرضه شده است.</p>



<p class="wp-block-paragraph">خطاهای فن‌آوری که محصول نقص در دستگاه‌های دیجیتالی هستند، به ما تصاویر ناقصی ارائه می‌دهند. این خطوط ناقص و درهم تنیده ویدئویی و نویزهای صوتی، نقوش پیکسلی و‌ دیجیتالی گلیچ‌آرت را تشکیل می‌دهند. در پروسه خلق اثر گلیچ از طرفی ما به پخش‌کننده دیجیتالی به عنوان رسانه متکی هستیم و از طرف دیگر هنرمند قرار دارد و ضلع سوم را تفسیر این هنر دیجیتالی توسط مخاطب می‌سازد.</p>



<p class="wp-block-paragraph">بررسی ساختارهای ضد ریتمیک در هندسه خلقت، گفتمانی جذاب میان نظم و آشوب در هستی را آشکار می‌کند. در طبیعت و فرم‌های ریاضیاتی، ما اغلب با الگوهای ریتمیکی روبرو می‌شویم که نماد هماهنگی و تعادل هستند. هرکجا هندسه فرکتالی در مسیر تکاملی خود دچار گلیچ شود، این کُل منظم دچار آشوب شده اما همچنان به مسیر فرکتالی خود ادامه می‌دهد. بر مبنای مانیفست گلیچ زبان پیکسل، ما به دنبال خوانش‌های معناگرایانه و زیباشناسانه از سه عنصر ریزش، انقطاع و تخریب در نظم هندسه فرکتالی خلق شده توسط کدهای مولد و حتی تصاویر تکرارشونده حقیقی هستیم.</p>



<p class="wp-block-paragraph">توالی و تناوب ریتمیک در عنصرهای تصویری، جزئی است که کُلی فرمیک را می‌سازند. از طرفی دیگر ضدیت با آن نیز مقصدی دیگر برای همان مسیر است. مفهوم ضد ریتم، این کنوانسیون‌ها را به چالش می‌کشد و زیبایی ناشی از عدم تقارن و انحراف را نمایان می‌سازد.</p>



<p class="wp-block-paragraph">۴۴ آرتیست بین المللی شرکت کننده در این نمایشگاه گروهی ویدئوآرت عبارتند از: آبارکا، علی اتحاد، آنیتا هاشمی‌مقدم، آرش معصوم، آرزو رمضانی، آیناز رئوفیان، بابک سپنتا، کلود سیکوللا، دیوفانگ، ادی لوهمایر، الناز محمدی، فرانکو پالیوف، فرانز روزاتی، هرناندو اوروتیا، هیرویا ساکورای، جی‌وگا، جورج فلورس، کامیل چاپیگا، کارو تاناکا، متیو کامپولا، مهدی بروسان، ملیسا فایور، ملیسا ولی‌پور، محمد عبدالله زاده، محمد‌علی فاموری، محمد‌رضا طزری، محمد قنبری، مرتضی مهدی‌زاده، موریل پارابونی، نغمه جهانی، نازیلا کریمی، نیلوفر بنی‌اسدی، پریسا پاک‌ضمیر، پیر اژاون، رضا فاموری، صابر غرضی، صادق مجلسی، سجاد فررهی، شالالا سلام‌زاده، شون کیم، ستوره بلو، توماس ونز، یانت ویللا مدینا و یاسمین اصغری‌زاده.</p>



<p class="wp-block-paragraph">نمایشگاه گروهی «هندسه خلقت: تحلیل ساختارهای ضد ریتمیک» تا تاریخ جمعه ۲۰ مهرماه در فضای گالری ایوان به نشانی الهیه، خیابان مهدیه، خیابان جبهه، خیابان لسانی، بن‌بست حمید، شماره یک از ساعت ۱۶ تا ۲۰ به جز روزهای شنبه به نمایش خود ادامه خواهد داد.</p>



<figure class="wp-block-image aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2024/10/C4F4924F-52F0-49D9-B1F9-DB8B0F83F4B11" alt="" class="wp-image-27328"/></figure>



<p class="wp-block-paragraph"></p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/geometry-of-creation-platform-101/">هندسه خلقت؛ چهارمین نسخه پلتفرم۱۰۱</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
			</item>
		<item>
		<title>رویداد گلیچ ویدئوآرت پلتفرم۱۰۱ در واشنگتن دی سی</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%b1%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%af-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1-%d9%88%d8%a7%d8%b4%d9%86%da%af%d8%aa%d9%86/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%b1%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%af-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1-%d9%88%d8%a7%d8%b4%d9%86%da%af%d8%aa%d9%86/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Editorial]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 24 Jun 2023 11:30:16 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[رویداد های هنری]]></category>
		<category><![CDATA[هنرهای مفهومی]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[آرزو رمضانی]]></category>
		<category><![CDATA[آرش معصوم]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[رضا فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[شیوا تبار]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد عبدالله زاده]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[نیما منصوری]]></category>
		<category><![CDATA[یاسمین اصغری زاده]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://honargardi.com/?p=26681</guid>

					<description><![CDATA[<p>رویداد هنر دیجیتال نوآورانه و کاوش در آینده گلیچ:زبان پیکسل، با آثاری از هنرمندان دیجیتال پلتفرم ۱۰۱ توسط Web 3.0 بتاریخ ۲۴ ژوئن ۲۰۲۳ در واشنگتن دی سی برگزار می‌شود. این رویداد با همکاری DMV Digital Art ، Web3DC و پلتفرم ۱۰۱ با انرژی پویا و پر جنب و جوش هنر دیجیتال در فضای رویداد  [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%b1%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%af-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1-%d9%88%d8%a7%d8%b4%d9%86%da%af%d8%aa%d9%86/">رویداد گلیچ ویدئوآرت پلتفرم۱۰۱ در واشنگتن دی سی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">رویداد هنر دیجیتال نوآورانه و کاوش در آینده <a href="https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d8%a2%d8%b1%d8%aa%d8%9b-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%88%d9%82%d9%81%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3/">گلیچ:زبان پیکسل</a>، با آثاری از هنرمندان دیجیتال <a href="http://platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a> توسط Web 3.0 بتاریخ ۲۴ ژوئن ۲۰۲۳ در واشنگتن دی سی برگزار می‌شود. این رویداد با همکاری DMV Digital Art ، Web3DC و پلتفرم ۱۰۱ با انرژی پویا و پر جنب و جوش هنر دیجیتال در فضای رویداد  NW DC شروع به کار خواهد کرد.</p>



<p class="wp-block-paragraph">در این رویداد آثار ویدئوآرت هنرمندان دیجیتال از جمله <a href="https://honargardi.com/%d8%aa%d8%b6%d8%a7%d8%af-%d9%88-%d8%aa%d8%b4%d8%a7%d8%a8%d9%87%d8%9b-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b1%d8%b6%d8%a7/">رضا فاموری</a>، <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a2%d8%b1%d8%b2%d9%88-%d8%b1%d9%85%d8%b6%d8%a7%d9%86%db%8c/">آرزو رمضانی</a>، <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%d8%b9%d9%84%db%8c-%d9%81%d8%a7%d9%85%d9%88%d8%b1%db%8c/">محمدعلی فاموری</a>، <meta charset="utf-8"><a href="https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%a8%d8%b4-%da%a9%d9%88%da%86%d9%87-%da%a9%d9%86%d8%af%d9%88%d8%a7%d9%86/">رامین سعیدیان</a>، یاسمین اصغری‌زاده، شیوا تبار،  <meta charset="utf-8"><a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%86%db%8c%d9%85%d8%a7-%d9%85%d9%86%d8%b5%d9%88%d8%b1%db%8c/">نیما منصوری</a>، محمد عبدالله‌زاده، <meta charset="utf-8"><a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%aa%d8%a7%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86-%d9%85%d8%b9%d8%b5%d9%88%d9%85/">آرش معصوم</a> و  <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%82-%d9%85%d8%ac%d9%84%d8%b3%db%8c/">صادق مجلسی‌پور</a> به نمایش در خواهد آمد. بازدیدکنندگان این رویداد فرصت خواهند داشت جهان غیر متمرکز Web 3.0 را کشف کرده و همچنین درباره NFTs، کریپتو و آینده هنر دیجیتال بیشتر بدانند.</p>



<p class="wp-block-paragraph">مانیفست هنرگلیچ: زبان پیکسل یا شناخته شده به نام مانیفست هنر گلیچ ایرانی، نوآوری منحصر به فردی در صحنه هنر آسیایی است که در سال ۱۳۹۸ خورشیدی توسط محمدعلی فاموری نوشته شده و به عنوان منبع الهام بخشی برای این نمایشگاه عمل می‌کند. این مانیفست بر اهمیت حذف رنگ از هنر گلیچ ویدئو تأکید می‌کند تا آثار سیاه و سفیدی ایجاد شود که بیشتر بر ساختارهای شکلی تمرکز داشته باشد.</p>



<p class="wp-block-paragraph">پلتفرم ۱۰۱ یک مؤسسه هنری غیرانتفاعی در تهران است که در سال ۱۳۹۷ خورشیدی تأسیس شده و خود را متعهد به حمایت از هنرمندان دیجیتال نوظهور و برقراری پایه‌های قوی در زمینه هنر دیجیتال میداند.</p>



<p class="wp-block-paragraph">واشنگتن دی سی که به خاطر جامعه خلاق پر جنب و جوش و روحیه کارآفرینی اش معروف است، مکان مناسبی برای این رویداد است. Web3DC، پلتفرمی است که توسط خلاقان، سازندگان و هنرمندان دیجیتال ایجاد شده، که به دنبال ایجاد یک جامعه پر جنب و جوش و حمایت از جامعه خوب از طریق طیف متنوعی از خدمات، از جمله آموزش Web3، نصب کاربر محور، مشاوره پروژه های پیشرفته، کنفرانس پیشگامانه و سازماندهی و تجارب زندگی واقعی همه جانبه است.</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2023/06/DMV-POSTER-FOR-POST1" alt="" class="wp-image-26698"/></figure></div>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%b1%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%af-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1-%d9%88%d8%a7%d8%b4%d9%86%da%af%d8%aa%d9%86/">رویداد گلیچ ویدئوآرت پلتفرم۱۰۱ در واشنگتن دی سی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%b1%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%af-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1-%d9%88%d8%a7%d8%b4%d9%86%da%af%d8%aa%d9%86/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>گلیچ‌های پلتفرم۱۰۱ در نبش کوچه کندوان</title>
		<link>https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%a8%d8%b4-%da%a9%d9%88%da%86%d9%87-%da%a9%d9%86%d8%af%d9%88%d8%a7%d9%86/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%a8%d8%b4-%da%a9%d9%88%da%86%d9%87-%da%a9%d9%86%d8%af%d9%88%d8%a7%d9%86/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Editorial]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 11 Nov 2021 11:22:15 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[رویداد های هنری]]></category>
		<category><![CDATA[هنرهای مفهومی]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[استودیو فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[ساختمان کندوان]]></category>
		<category><![CDATA[فاین آرت شبپرز]]></category>
		<category><![CDATA[گروه الف]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زیبایی شناسی گلیچ]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[هالی آرت گالری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://honargardi.com/?p=25515</guid>

					<description><![CDATA[<p>وقتی از درب دلبر سفید رنگ ساختمان صد ساله بنیاد پژمان در نبش کوچه کندوان وارد می‌شویم، صدای موسیقی الکترونیک انقطاع شده و در ادامه تصاویر متحرک گلیچ، ما را وارد فضایی نوین می کند. بر روی دیوار سالن بزرگ همکف ساختمان، گلیچ‌ویدئو آرت های تعدادی از آرتیست های پلتفرم۱۰۱ پشت سر هم نمایش داده [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%a8%d8%b4-%da%a9%d9%88%da%86%d9%87-%da%a9%d9%86%d8%af%d9%88%d8%a7%d9%86/">گلیچ‌های پلتفرم۱۰۱ در نبش کوچه کندوان</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">وقتی از درب دلبر سفید رنگ ساختمان صد ساله <a href="https://pejman.foundation/kandovan/fa_home">بنیاد پژمان</a> در نبش کوچه کندوان وارد می‌شویم، صدای موسیقی الکترونیک انقطاع شده و در ادامه تصاویر متحرک گلیچ، ما را وارد فضایی نوین می کند. بر روی دیوار سالن بزرگ همکف ساختمان، گلیچ‌ویدئو آرت های تعدادی از آرتیست های پلتفرم۱۰۱ پشت سر هم نمایش داده می‌شود و مخاطبان پشت به پنجره دلبر چوبی سفید ساختمان قدیمی وارد دنیای سیاه و سفید گلیچ می‌شوند. </p>



<p class="wp-block-paragraph">با پایین رفتن از پله های مارپیچ ساختمان قدیمی، هر چه بیشتر از هیاهوی دنیای بیرون در مرکز شهر تهران جدا‌ می‌شویم و خود را میان دنیای نور و نویز گم‌ می‌کنیم. می‌توان یک ساعت تمام، گلیچ ویدئوهای مختلف را دید و تکیه زده به دیوار سفید رنگ ساختمان کندوان با این خلاقیت جدید همراه شد.گلیچ از انقطاع، ریزش و پیکسل در تصویر حکایت دارد و ویدئوآرتیست از این تکنیک ها برای خلق ویدئو و انتقال آن چه در ذهن دارد استفاده می کند.</p>



<p class="wp-block-paragraph">در سومین دوره <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم۱۰۱</a> با مشارکت<a href="http://www.artresearcher.center"> آرت ریسرچر</a>،<a href="http://www.famori.studio"> استودیو فاموری</a> و گروه الف، محمدعلی فاموری ویدئوآرت های ۲۷ ویدئو آرتیست بین‌المللی را در قالب نمایشگاهی با عنوان «<a href="https://honargardi.com/%d8%b3%d9%88%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1/">گلیچ؛ زیبایی‌شناسی پیکسل</a>» در ساختمان کندوان جمع‌آوری کرده است. نمایشگاه یک استیمنت کلی دارد که در آن کیوریتور زیبایی‌شناسی گلیچ و پیکسل را برای ما تشریح می‌کند. در متن استیتمنت آمده است که: ایهام شکل گرفته در زبان گلیچ دو کارکرد و ماهیت مستقل را دنبال می کند؛ از سویی پیکسل را به عنوان کوچکترین عنصر سازنده تصویر دیجیتال، صاحب هویتی مستقل و بیان زیبایی شناسانه جداگانه ای می کند و از سوی دیگر این امکان را برای مخاطب مهیا می کند که در تصویر مختل و تخریب شده، دست به تصویر سازی بزند و در برداشت زیبایی شناسانه مشارکتی فعال داشته باشد.</p>



<p class="wp-block-paragraph">فاموری در ادامه استیتمنت اضافه می‌کند که: زیبایی شناسی عنصر پیکسل در هنر گلیچ،حاوی زبان مخصوص به خود وگفتمانی است که ‌موید حرکت از کل به جز و متعاقبا جز به کل باشد و در این چرخه دست به بازخوانی پیکسل به عنوان عنصری مستقل بزند. در این مسیر هنرمند گلیچ به دور از جهان بینی عموم نسبت به مقوله ی نویز ،برای شناساندن ارزش و هویت پیکسل دست به خلق اثر می زند تا بتواند زبان و دیدگاه زیبایی شناسانه نسبت به پیکسل را در ذهن ما،وادار به بازخوانی دوباره نماید. تضاد های ساختاری و شباهت های ظاهری میان زبان پیکسل و زبان های تصویری پیش از ان باعث شده است که هنرمند گلیچ برای امتداد حیات زبان خود از تمامی امکانات موجود و استراتژی های زبان تصویری،متناسب با منطق عملی و ساختار انقلاب تکنولوژی استفاده کند.</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/11/photo_2021-11-08_15-20-101" alt="" class="wp-image-25519"/><figcaption>عکس از نیما منصوری</figcaption></figure></div>



<p class="wp-block-paragraph">هر یک از ویدئوآرتیست های نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زیبایی شناسی پیکسل» برای گلیچ ویدئوهای خود استیتمنت اختصاصی خود را دارند. تعدادی از این آرتیست استیتمنت ها را در ادامه بررسی می‌کنیم.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><meta charset="utf-8"><a href="http://www.famori.studio">محمد علی فاموری</a> مدیر هنری، هنرمند چند رسانه ای، طراح گرافیک و کیورتور است. او دانش آموخته مقطع کارشناسی عکاسی از دانشگاه هنر تهران و کارشناسی ارشد مدیریت فرهنگی از واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی است. فاموری از سال ۱۳۸۵ تجربه حضور در بیش از ۳۰ نمایشگاه گروهی و انفرادی بین المللی را دارد. او در کارهایش به جست و جوی معنای سمبولیک اعداد، امر متعالی، تجربه های عرفانی هیپنوتیز با تلفیقی از هنر بصری و هنر رسانه های جدید می باشد.در آرتیست استیتمنت گلیچ ویدئوآرت فاموری آمده است که: نظریه سه مرحله ای پرورش و کمال و تباهی فرهنگ هگل، این گونه می گوید: “هرقوم از درون پرورش می یابد، و به تدریج رو به کمال می گذارد و سرانجام سر در تباهی می نهد. مقوله هایی که (برای بیان این مراحل پرورش و کمال و تباهی) به کار می آید، فرهنگ و پرفرهنگی و کژفرهنگی است؛ ولی واژه فرهنگ معنای روشنی را درباره محتوای اساسی روح قومی نمی سازند،‌بلکه مقوله ای صوری است”. فرهنگ، صورت اندیشه است، و هستی آن مدیون توانایی انسان برای فرمانروایی بر خویشتن است، مدیون این امر است که انسان نه تنها از آرزوها و گرایش های (طبیعی) ای پیروی می کند، بلکه می تواند خویشتن دار باشد–پس فرهنگ به معنای ساده عبارت از این که انسان به محتوای (اندیشه) خود خصلت کلی بخشد.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="http://slay5.com/abarca">جورج آبارکا</a> کارگردان، عکاس و هنرمند ساکن نیویورک است. کارهای او شامل تبلیغات، تولید موزیک ویدئو، نمایش های تلویزیونی، فیلم های صنعت مد و تولید محتوا است. در استیتمنت اثرش با عنوان «تحول» آمده است که: «ما کیسیتم؟ ما چیستیم؟ آیا این شبیه سازی ای توسط خود ما در آینده است؟ آیا داده واقعا جایگزینی برای سلول زنده میشود؟ هنگامی که طبیعت و داده یکی می شوند و ما در دوره ی تحول زندگی میکنیم. هیچ راه برگشتی وجود ندارد ما بیدار هستیم. هر آنچه که هستیم.»</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://n3t4.digital/">یانت ویللا مدینا</a> هنرمند نیومدیا، دیجیتال کیوریتور اهل پرو است که در حال حاضر بر روی ویدئو آرت تجربی، هنر صوتی بصری، اینستالیشن های همه جانبه ، تجربه های نو در هنر دیجیتال، واقعیت افزوده، هنر سه بعدی، طراحی برای محیط های واقعیت مجازی و بازی های ویدئویی کار می کند. «تغییر مکان نامعلوم» نام وید‌ئو آرتی است از مدینا که با انیمیشن های معوج و در هم ریخته ساخته شده است. این اثر به شما تلفیقی از حس شناور بودن در انواع نویز‌، حباب ها و آب گلیچ شده را به همراه ضربات،‌ ریتم ها و ترکیبی از ملودی ها را می دهد. در این پروژه ی تجربی از تجزیه کردن مدلهای سه بعدی استفاده شده است.</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/11/photo_2021-11-08_15-20-201" alt="" class="wp-image-25530"/><figcaption>عکس از نیما منصوری</figcaption></figure></div>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://www.chriskore.com/">کریس کُر</a> یک رویاپرداز دیجیتال،‌ هنرمند چندمدیایی و طراح بر اساس شواهد نظری اهل اوکراین است. او علاقمند به روابط میان بخشی بین تکنولوژی، هنر و علوم می باشد و در جست و جوی دائم التغییر واقعیت رایانه ای و تاثیرات آن بر روی بینش انسان ها است. «مرموز» نام ویدئو آرتی از سری کارهای هنری هوش مصنوعی کریس کُر است که در مفهومی بین مکان ها و تعبیر ماشینی می باشد. ایده ای از تعامل شبیه سازی و تئوری های مولتی ورس وجود دارد که می گوید جهان کنونی در اثر یک خطا به وجود آمده است و بخش زیادی از ویژگی های بنیانی واقعیت منحصر به فرد ما بیشتر بر اساس تصادف می باشد. گویی جهان  و هستی یک تاس را به صورت تصادفی پرتاب کرده است. این تجربه ی هوش مصنوعی به مدت یک سال ادامه خواهد داشت و در تلاش برای آشکار سازی گونه های خاص و فوق خاص از بازنمایی های هر هوش مصنوعی قبیله ها می باشد که در اثر تصادفی و خطای  بین دو الگوریتم به وجود آماده است.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://digital-art-video-hernando-urrutia.webnode.pt/">هرناندو اوریتا</a> هنرمند چند رشته ای، محقق، طراح و مدیر فرهنگی، با ریشه ای باسکی (شمال اسپانیا) و ملیت پرتغالی است. اورینتا دارای دکترا در رشته ی هنر رسانه دیجیتال است. «تخلف/ تجاوز &#8211; رویای پسا انسان» عنوان ویدئوآرت اورینتا است. این ویدئو آرت بازنمایی دیدگاه پسا انسانی از تخلف و تجاوز است. جایی که در آن تخلفات مختلفی از نحوه ی  تجسم  خودمان در  حوزه ی دیجیتال به عنوان شرایط آینده ی انسان ها و ارتباط آنها با رابط ها قرار می گیرد. نگاهی از تخطی مرزهای بین انسان، ماشین و زمان، مکان  به همراه فرم های جدیدی در ساختار کد ها و رمزهای  ارتباطی. نظارت بر هر شخص که ظاهراً ما را به فرآیند شناسایی و کنترل هر موجودی می رساند و میتواند در آینده  به وسیله ای برای سانسور تبدیل شود و استقلال و آزادی هر فرد را از او بگیرد. تجاوز از حوزه آفرینش هایی که جان انسان ها را به خطر می اندازد، به عنوان سلاح های بیولوژیکی که در نهایت به اندازه سلاح های فیزیکی کشنده هستند، مانند بمب هایی که بدون تمایز به کشتن می پردازند و مرگ را در اطراف خود پخش می کنند.</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/11/photo_2021-11-08_15-20-131" alt="" class="wp-image-25523"/><figcaption><meta charset="utf-8">عکس از نیما منصوری</figcaption></figure></div>



<p class="wp-block-paragraph">مونیکا  میهالی هنرمند نیومدیا و نقاش اکسپرسونیست انتزاعی مجارستانی ساکن لاهه هلند است. تحصیلات دانشگاهی او در زمینه ی علوم ارتباطات و رسانه است. بیشتر الهامات او برگرفته شده از علومی همچون روان شناسی، فلسفه، تئوری های فیزیک است و این ها اساس و پایه ی طرز تفکر او را شکل می دهند . او ایده هایش را از طریق رابطه ی بین علوم و طبیعت و انسان ها در کارهایش ابراز میکند. ویدئو آرت «نوع دیگری از کد»، از روان شناسی،‌ به ویژه از تئوری های مربوط به ذهن، خودآگاه و ناخودآگاه  الهام گرفته شده است. فلسفه ی پشت کارهای او این است که هر چه بیشتر درکی از ناخداگاه خود داشته باشیم به ما کمک بهتری در درک خودمان و دیگران و جهانی که در آن زندگی می کنیم میدهد. میهالی تصاویر بصری را در یک اینترفیس بر پایه ی نود و سیستم پارتیکل و تلفیقی از کنترل کردن خطا ها ساخته است.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://shalalasalamzadeh.com/">شالالا سلام زاده</a> هنرمند و طراح چند رسانه ای ساکن جمهوری آذربایجان است. سلام زاده در آثار خود به روانشناسی انسان در عصر دیجیتال، فناوری رایانه و مسائل اجتماعی عصر سایبری می پردازد. «محدوده ی نامشخص» عنوان گلیچ ویدئوآرت سلام زاده است. اگر درباره ی نقشه به مفهوم تعامل بین جامعه و محدوده  در دنیای مدرن امروزی صحبت کنیم، ما باید از مفهوم فضای مجازی به عنوان یک مرز جدیدی که انسان ها در آن معاشرت و زندگی میکنند نیز سخن بگوییم. این ویدئو اینستالیشن یک مدل سه بعدی از شهر مجازی ای که وجود خارجی ندارد را به همراه رمزی کردن؟ صفحاتی از لیست دوستان در شبکه های اجتماعی نشان میدهد.  نقشه در گرافیک کامپیوتری اسکنی می باشد که بافت های دنیای واقعی را شبیه سازی میکند.  اما در واقعیتی که وجود خارجی ندارد و عملکردی ندارند درست مثل دوست های غیرواقعی در واقعیت می ماند.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://www.suture.blue/">سوتوره</a> هنرمندی آمریکایی است که لایه هایی از احساسات را از طریق انیمیشن، طراحی بازی و حجم‌سازی دیجیتالی خلق و بیان می‌کند. این احساسات هنگام تمرکز بر رابطه بین تصاویر مجازی و واقعی کاملا احساس می‌شوند تا نقاط اتکایی را در محیط‌های جدا از هم تشکیل دهند.</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/11/photo_2021-11-08_15-20-161" alt="" class="wp-image-25524"/><figcaption><meta charset="utf-8">عکس از نیما منصوری</figcaption></figure></div>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://www.sabatobox.com/">ساباتو ویسکونتی</a> هنرمند و عکاس نیومدیا برزیلی است که در ماساچوست غربی ساکن است. ساباتو در سال ۲۰۰۹ با مدرک علوم سیاسی از کالج امهرست فارغ التحصیل شد و در سال ۲۰۱۱ با کمک یک کارت حافظه معیوب که صفرها را به صورت تصادفی روی فایل های JPEG می نوشت، آزمایش های مربوط به گلیچ را آغاز کرد. از آن زمان، ساباتو به دنبال تجربه گرایی در شیوه‌های تصویربرداری است که توسط فرآیندهای دیجیتال، رسانه‌های ترکیبی، شبکه‌های آنلاین و هوش ماشینی جذب شده‌اند &#8211; فناوری‌هایی که همچنین دستگاه‌هایی را برای شرطی‌سازی اجتماعی، نظارت جمعی و سیاست‌های نکروپولیتیک فعال کرده‌اند، از طریق آثاری که وضعیت اسفناک را به تصویر می‌کشند. موضوع در مواجهه با آشفتگی محیطی ناشی از سیستم هایی که برای از کار افتادن و خرابی طراحی شده اند.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="http://www.francopalioff.com/">فرانکو پالیوف</a> متولد ۱۹۸۸ در آرژانتین و از سال ۲۰۱۷ در برزیل زندگی می کند. او دارای مدرک مهندسی هسته ای است. بخشی از مطالعات او به اشیاء رباتیک تعاملی، چیدمان های هوشمند و بخشی دیگر به ویدئو های سه بعدی شاعرانه او که بر أساس تحول زیستی انسان و ماشین و اعتقادات مذهبی انسان ها خلق کرده متمرکز شده است. در حال حاضر او در زمینه مطالعات انسان شناختی و تاریخی جنسیت در آمریکای لاتین به تحقیق می پردازد. «به دنبال سر» عنوان گلیچ ویدئوآرت پالیوف است. این اثر بیانگر مسیری است که دو کاراکتر اصلی به سوی نقطه ی پایان در حال راه رفتن هستند اما در حرکت خود دچار گلیچ میشوند  و دوباره به صورت ناگهانی به نقطه ی شروع خود باز میگردند.این اثر سمبلی از رسیدن به خدا گاه می باشد،‌همیشه در حال حرکت بودن و اینکه هیچ نقطه ی پایانی در مسیر عرفانی و خودآگاه وجود ندارد حتی اگر مسیر مستقیم مانند این بر سر راه ما قرار داشته باشد.</p>



<p class="wp-block-paragraph">دی یو ژه آکا دیوفانگ فیلمساز، هنرمند و آهنگساز مستقر در سنگاپور است و در درجه اول به عنوان انیماتور و فیلمساز فعالیت می کند. دیوفانگ از کودکی به هنرهای تجسمی و موسیقی علاقه نشان می داد و همیشه به بیان خلاق گرایش داشت. فعالیت او ایجاد قالب هایی هنری است که مرز بین ژانرهای متفاوت را با ترکیب سبک ها و تکنیک های مختلف و با استفاده از روش های غیر متعارف برای ایجاد چیزی نوآورانه و کاملاً جدید جا به جا کند. او قبل از شروع کار همه مراحل فعالیت خود را تجسم می کند؛ حتی اگر بدون پیشرفت یا با پیشرفت، بینش او تغییر کند. در جست و جوی استفاده از حرکات فرکتال که یک داستان را تعریف کنند اثر دیوفانگ نمایگر تلفیق قدرتمندی از کاربرد فیلمبرداری و پروستژیال دیزاین (‌اسم نرم افزار؟) است.</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/11/photo_2021-11-08_15-19-53-21" alt="" class="wp-image-25525"/><figcaption><meta charset="utf-8">عکس از نیما منصوری</figcaption></figure></div>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://arezouart.com/">آرزو رمضانی</a> متولد ۱۳۶۹ در تهران ویژوال آرتیست مقیم لندن است. او فوق لیسانس  تولید انیمیشن از دانشگاه بورنموث انگلستان و دارای فوق لیسانس  کارگردانی انیمیشن از دانشگاه هنر تهران و لیسانس ارتباط تصویری از دانشگاه هنر تهران است. در استیتمنت رمضانی درباره اثر گلیچ ویدئوآرت انیمیشن «کودک درون» آمده است که: در میان کشمش درونی که انسان با خود دارد ما همواره خود را در قبال همه چیز مسئول میدانیم و با درگیر کردن خود میان قوانین و بایدها و نبایدها خود را محدود میکنیم. اگر انسان خطایی کند که از نظر خودش یا دیگران کودکانه بیاید ما خود را بازخواست و سرزنش میکنیم. و همواره عواطف و احساسات خود را حبس می کنیم و از آشکار شدن آنها سر باز میزنیم. در این ویدئو آرت با استفاده از ابژه ای نوستالژیک،عروسک، و گلیچ های انیمیشنی این کشمکش درونی و بازخواست از کودک درون را بازنمایی میکند.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="http://arash.aleph.team/">آرش معصوم</a> دانش آموخته‌ی مدیریت فرهنگی و هنری، هنرمند دیجیتال که دوران کودکی خود را تا سن ۱۱ سالگی در بوشهر تحت فرهنگ جنوب ایران گذرانده است. او در سنین جوانی به صورت تخصصی در حوزه تصویربرداری و عکاسی برای آژانس‌های تبلیغاتی کار و در همین حین به صورت خودآموز هنرهای دیجیتال را تجربه کرد. ماهیت انسان مهم ترین دغدغه او برای خلق آثار و حوزه‌ی پژوهشی اوست از همین رو تصمیم گرفت به تحصیل در رشته مدیریت فرهنگی مطالعات در زمینه ماهیت فرهنگی انسان روی بیاورد. تخصص در هنرهای تجسمی و نرم افزارهای طراحی او را مجاب کرد که پس از پایان تحصیل خود در رشته مدیریت فرهنگی و هنری علاوه بر فعالیت در حوزه تبلیغات برای بیان دغدغه‌هایش در حیطه انسان شناسی و طراحی انسان محور دست به خلق چند مجموعه ویدیو آرت بر مبنای کدهای خلاق یا generative code بزند.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://rezafamori.com/">رضا فاموری</a> متولد (ایران، تهران،۱۳۷۳) عکاس و کارگردان هنری، فارغ التحصیل کارشناسی عکاسی از دانشگاه هنر و معماری واحد تهران مرکز و دانش آموخته کارشناسی ارشد پژوهش هنر است. علاقه و اشتیاق او به کاوش در باور‌ها و شیوه‌های زیستی در فرهنگ‌ شرق، او را به آن وا داشته تا زیبایی‌های وصف ناپذیر آن میراث غنی و ناشناخته مانده را به همراه مضامین اسطوره شناسی به تصویر بکشد. در آرتیست استیتمنت گلیچ ویدئوآرت فاموری با عنوان «تصعید ۲» آمده است که: در ناخودآگاه آدمی تجسم ابدیت و ازلیت دشوار بوده است، به همین جهت دنیا را محصور بین دو حادثه خلقت و مرگ تصور می‌کنند.در باورهای اسطوره‌ای، جهان شروعی دارد و انجامی. آغاز جهان و آفرینش آن در اساطیر مختلف مخلوق دست خدایان است، و جهان مانند هر مخلوق دیگر، پس از چند صباحی حیات، نابود خواهد شد. اما در پس آن ویرانی آغازی نهفته است. دستیابی به رستگاری و شعور الهی در گرو آن است که هر ذره‌ای در کل این کائنات لایتنهی سلسله‌ای از تولد، زندگی‌و مرگ را سپری کرده تا به حقیقت مطلق الهی پی برده و رستگار شود. در میان خدایان و اساطیر هندی، شیوا الهه‌ی مرگ، خود نیز پس از ویران نمودن همه‌ی جهان‌ها نابودی را با میل تجربه می‌کند چرا که تولد و وجود جهانی دیگر را، در پس مرگ و نیستی این جهان متصور است. این مجموعه ماکروگرافی شده از مجسمه‌های الهه‌ی آفرینش برهما، الهه‌ی ویشنو مظهر زندگی و شیوا خدای مرگ، که تصعید در آن‌ها در حال انجام گیری است، هرکدام از قالب ملموس خود خارج و و به ماورای زمان کشیده می‌شوند و تجسمی هستند از نابودی جایگاه باور‌های اساطیری در ناخودآگاه انسان معاصر امروزی است.</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/11/photo_2021-11-08_15-20-13-21" alt="" class="wp-image-25526"/><figcaption><meta charset="utf-8">عکس از نیما منصوری</figcaption></figure></div>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://aqeaq.com/">عقیق افخمی</a> (متولد ۱۳۷۵ ،تهران، ایران) دارای لیسانس گرافیک است. او در زمینه ی کارگردانی، عکاسی، گرافیک و طراحی هویت بصری فعالیت می کند. افخمی در اواخر ۲۰۱۷ با کوروش عرفانیان نمایشگاه گروهی Images Stridnet در اتاق برق زیرزمین دستان را برپا کرد. بعد از فعالیت در کنار موزیسین های زیرزمینی در راستای عکس و ویدیو، به تولید محتوا در راستای فشن پرداخت و همچنان فعالیت برای موزیسین ها را نیز ادامه داد. «تشخیص» عنوان ویدئوآرت افخمی است. در استیتمنت او آمده است که: با تکرار و لوپ اتفاقات می توان به شناخت و تشخیص بیشتر رسید .می توان اتفاقات متفاوتی برای لحظه ای که بعد و قبل از لوپ وجود دارد (اما دیده نمی شود) پیش بینی کرد. تشخیص حقیقت از دنیای مجازی، اتفاقی است نشدنی، در این ویدیو کارکتر سعی بر شناخت و تشخیص خود حقیقی اش از تصویرش را دارد اما در یک لوپ گیر کرده و همچنان سردرگم در آن باقی می ماند.</p>



<p class="wp-block-paragraph">الناز محمدی ویدیو آرتیست ساکن تهران متولد ۱۳۷۲ تهران است. او پس از پایان کارشناسی در رشته ارتباط تصویری با تخصصی که در نرم افزار های سه بعدی و ویدیو داشت دست به تولید چند‌مجموعه ویدیوآرت در باب کشف فضای تاریک درونی انسان زد. در آرتیست استیتمنت محمدی آمده است که: درون آدم ها دنیایی چند وجهی حیات دارد. خوی دیوصفتی وجهی پررنگ و نهفته در این دنیا است. تصویر ذهنی ما از دیو، پهنه ای به وسعت شاهنامه تا دنیای دیزنی را شامل می شود؛ که با کشیدگی و انقطاء در کنتراست بافت تصویری این اثر برای ما نمایان تر میشود. محمدی مخاطب را در خوانش چهره دیوها در چرخش حول محوری مرکزی آزاد گذاشته است. در عین حال هدف خلق این اثر را تخلیه خشم و احساسات درونی شخصی می داند. تاریکی درون هر شخص تصویری به همراه نویز می سازد که قابلیت آیینهگون برای کشف پلیدی خویشتن دارد.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://erfanashourioun.wordpress.com/">عرفان عشوریون</a> هنرمند رسانه دیجیتال متولد ۱۳۷۴ از اصفهان ایران است. عشوریون هنرمندی است که در زمینه آهنگسازی و اجرای موسیقی با استفاده از ابزارهای دیجیتال ،فعالیت می کند. او با الهام گرفتن از طبیعت، اشکال ارگانیک و پدیده ها مفهوم زوال را در اشکال انتزاعی نشان می دهد. در آرتیست استیتمنت عشوریون آمده است که:  زار است که انسان را از یک دنیا به دنیای دیگر که همان جهان فتح است می برد. در جنوب ایران، زار معروف است به باد. شیخ شنگر یکی از خطرناکترینِ بادها است و گمان می رود که کافر باشد. پروژه ی شیخ شنگر روندی از اجرای تئاتر را ارائه می دهد. این کنش متقابل بین اجراکننده به عنوان سایه و حرکات بصری در پشت آن یک فضای فیزیکی مشترک در سه صفحه را نشان می دهد. فقدان فردیت زار یکی از مشخص ترین ویژگی های آنهاست. با این حال، آنها ممکن است با در نظر گرفتن اشکال انسانی به فردیت دست یابند. بنابراین، این روح که گفته می شود صاحب افراد است، به صورت سایه است. رقص مجری به عنوان سایه در سه قاب تبدیل به یک choreography تسخیرشده میشود، که بر سرعت و ریتم حرکات در پس زمینه تاکید می کند. برای بخش صوتی این پروژه بازنماییای کالژ وار از ریتم و آوازها در مراسم زار استفاده شده .که گویی از بین الیههای صوتی یک بخش میل به تسخیر دیگر بخش صدایی را دارد. و این کنش و واکنش تا آخر اثر حفظ میشود و در سایهای مبهم بدون جواب در فضا رها میشود.</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/11/photo_2021-11-08_15-19-531" alt="" class="wp-image-25527"/><figcaption><meta charset="utf-8">عکس از نیما منصوری</figcaption></figure></div>



<p class="wp-block-paragraph">محمد عبدالله زاده متولد آذر ۱۳۷۲ شاهرود ایران, فارغ التحصیل رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعتی شاهرود و فوق لیسانس مدیریت از دانشگاه ازاد اسلامی تهران است.  علاقه ی او به هنر و فناوری، باعث شده است که او به کاوش تقابل بین این دو حوزه بپردازد و فعالیت کند. چندین سال فعالیت در عکاسی و تصویر برداری و رشته تحصیلی در مهندسی فرصتی برایش ایجاد کرد که در زمینه جنریتیو آرت و تبدیل کدهای ریاضی به زبان تصویری را در پیش بگیرد.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://nazilakarimi.com/">نازیلا کریمی</a> بزرگ شده و متولد ایران است. او فارغ التحصیل رشته پژوهش هنراست. که در زمینه هنر های دیجیتال فعالیت دارد و در این حوزه به پژوهش و ترجمه و تالیف کتاب و مقالات و همچنین خلق ویدئو آرت می پردازد. او علاوه بر عکاسی هنری، او در زمینه عکاسی اجتماعی کار می کند. سبک کار او استفاده هوشمندانه از گلیچ طبیعی در زندگی واقعی و سپس ریتم هیپنوتیزم و باور نکردنی از تصاویر و فیلم ها با اثر تکنولوژی دیجیتال است. در استیتمنت کریمی آمده است که: « اورورا » و« همرا » الهه نور و روشنایی. « اورورا » الهه نور و سپیده دم، در افسانه های آسیموف سیاره ای ست که به وسیله انسان های زمینی مسکونی شده، اگر چه ساکنان این سیاره از نسل انسان ها هستند، اما مردم زمین به آن ها بیگانه می گویند. « همرا » الهه روز و تجسم نور و روشنایی است. او قادر به کنترل  سیاره خورشید است.</p>



<p class="wp-block-paragraph">ندا دست افکن از دوران کودکی به عکاسی علاقمند بود. او فعالیت جدی خود را در زمینه عکاسی از دوران دبیرستان&nbsp; با سلف پرتره&nbsp; شروع کرد. پس از خواندن طراحی لباس در دانشگاه او در کارهایش شروع به تلفیق عکاسی، طراحی لباس و کلاژ کرد.&nbsp; بعد ها با همکاری یکی از دوستان هنرمند خود شروع به ساختن ویدئو آرت کردند. عکاسی برای او‌ راهی برای تخلیه عواطف و احساسات بوده است. او هم اکنون در زمینه طراحی لباس برند خود را راه اندازی کرده است.</p>



<p class="wp-block-paragraph">پرنیان دنیاری عکاس،‌انیماتور و ویدئو آرتیست متولد ۱۳۷۷ می باشد. او از سن یازده سالگی مسیر هنری خود را با یادگیری پیانو شروع کرد و سپس در دبیرستان و دانشگاه در رشته ی طراحی گرافیک فارغ التحصیل شد. او همچنین در مدرسه ی اینورس در حال گذراندن دوره ی انیمیشن می باشد. او بیشتر زمان خود را به عکاسی می پردازد و به تدریج به انیمیشن دو بعدی و ساخت ویدئو آرت علاقه پیدا کرد. او در پروژه های کوچک و بزرگ مختلفی و به ویژه های با دیگران همکاری های متعددی داشته است. آثار او بیشتر بازتابی از خود او و زندگی شخصی اش می باشد. به عقیده ی دنیاری وسیله و نرم فزار اهمیت زیادی ندارد و او کارهای خود را حتی به وسیله تلفن همراه می سازد.</p>



<p class="wp-block-paragraph">در آرتیست استیتمنت دست افکن و دنیاری آمده است که: چه خوب چه بد،بعد از مواجه شدن با خود فرو می پاشی! و تصویریی می ماند!  میییرت!چه خوب چه بد!</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/11/photo_2021-11-08_15-20-141" alt="" class="wp-image-25528"/><figcaption><meta charset="utf-8">عکس از نیما منصوری</figcaption></figure></div>



<p class="wp-block-paragraph">نیما منصوری ( متولد ۱۳۷۴ &#8211; تهران ) از سال  ۱۳۹۵به فعالیت عکاسی حرفهای مشغول به فعالیت می باشد  و در هشت نمایشگاه گروهی شرکت کرده است . از مشخصه های کار او میتوان توجه ویژه به فرم در توسعه ی زیبایی شناسی بصری اشاره کرد. در استیتمنت ویدئوآرت منصوری آمده است که: انسان همواره باز تعریفی از شخصیت خود را در غالب رفتارهای چارچوب شده به جهان پیرامون خود ارائه میدهد که آن رفتارها نیز در تاثییر از بازتاب محیط اطراف انسان در گذر زندگی شکل میگیرد. در دوران مدرنیته و با تسلط رسانهها بر ناخودآگاه انسان و در تقابل با محرکات بیرونی ناشناخته و جدید تر انسان در شناخت و باز تعریف خود و لایههای شخصیتیاش دچار فروریختگی میشود .بازتاب مورو در نوزاد یک پاسخ غیر ارادی به هر محرک بیرونی ناآشنا است. بازتاب مورو  یک احساس ناگهانی سقوط آزاد ایجاد میکند. این احساس میتواند در اثر یک تکان شدید، صدای بلند، یک تماس ناگهانی یا تغییر نور محیط در او ایجاد شود</p>



<p class="wp-block-paragraph">پریسا پاکضمیر، سی و چهار ساله متولد رشت می باشد. او پس از پایان دوره کارشناسی رشته نرم افزار  به طراحی مد و لباس و اکسسوری روی آورد. او با الهام از طبیعت و استفاده کردن از عنصر گیاهی و رنگ های پاستلی در کارهایش به کار خود ادامه می دهد. در بخش ویدیو آرت نیز نگرش و ایده ساخت ویدیوهایش را هم بر محور علاقمندی های خود و دنیای درگیر آن یعنی مد، طبیعت و استفاده از فرم گیاه در کارهایش انجام داده است. پریسا پاکضمیر پس از شرکت در نمایشگاه گروهی گلیچ آرت &#8211; زبان پیکسل در سال ۱۳۹۹ در گالری باوان و با ویدیویی به نام رقص ماشین زیر نور مهتاب که از عنصر چرخ خیاطی به عنوان نمادی از مدرنیته بود بهره برد. و حال نیز از تصاویر آرشیوی رشد (تایم لپس) گل ها برای ساخت ویدیویی در سبک گلیچ آرت به نام گُلیچ آرت استفاده کرده است. در استیتمنت ویدئوآرت پاک ضمیر آمده است که: یی باعث تحریف و تغییر زمینه و بستر تاریخی و جغرافیایست. همچون گیاهیی رشد میییی شود تا به گلییبا تبدیل شود. در این لحظه اییی تاریخ و جغرافیای زمینه و بستر خود را از گذشته و حال تغییر داده است و می تواند آینده ای متفاوت برای آن رقم زند.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="http://www.artresearcher.center">رامین سعیدیان</a> (متولد ۱۳۶۲، تهران، ایران) فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد پژوهش‌هنر از دانشکده هنر‌و‌معماری واحد تهران‌جنوب دانشگاه آزاد اسلامی است. پژوهش‌های سعیدیان متمرکز است بر نشانه‌شناسی تصویری و بررسی‌های نظری نشانه‌شناسی مدرن که خوانش یا تاویل متن تصویری را معنا می‌کند. سعیدیان فعالیت‌کیوریتوریال خود را پاییز۱۳۹۶ با مجموعه عکس تاتر کیارش مسیبی با نام «سونات‌زخم» در گالری‌تابستان خانه هنرمندان ایران آغاز کرد.او از مهرماه۱۳۹۸ به عنوان نویسنده مستقل در وبسایت هنرگردی[رسانه هنرهای تجسمی] مشغول فعالیت است. «ده ثانیه از دست رفته» عنوان گلیچ ویدئوآرت سعیدیان است. در آرتیست استیتمنت او آمده است که:  در زندگی دیجیتالی ثانیه هایی از دست می‌روند؛ وقتی تکنولوژی اجازه دخالت انسانی برای رفع مانع را نمی‌دهد و مسیر تعیین شده باید طی شود. گزارش یک اتفاق از دست می‌رود.مرور یک خاطره از دست می‌رود.شنیدن یک خبر از دست می‌رود.نتیجه یک مسابقه از دست می‌رود.لحظه درام یک فیلم از دست می‌رود. و اینجاست که خودت هم به این رالی از دست رفته ها می‌پیوندی.</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/11/photo_2021-11-08_15-19-581" alt="" class="wp-image-25522"/><figcaption><meta charset="utf-8">عکس از نیما منصوری</figcaption></figure></div>



<p class="wp-block-paragraph">صادق مجلسی متولد ۱۳۶۸، طراح گرافیک و هنرمند رسانه های جدید که هم اکنون در رشت مستقر است. مجلسی‌ معتقد است نیومدیا آرت، رسانه ای نو برای بیان دیدگاه های نسل جدید است، چون در این رسانه قالب‌های کلاسیک و مدرن با بیانی جدید به سمع و نظر مخاطبین می رسد. در این رسانه که اغلب اوقات با فضای هنر دیجیتال آمیخته است از تکنیک های رایانه برای ساخت اثر استفاده می شود. در استیتمنت مجلسی آمده است که: صداهای هستی در هم تنیین ها همه جا هستند. آیین دیگری است؟ به هر حال بسیاری از پیشرفت‌های ما تأثیر زیادیی آینده دارد. آیا ماشین زمان صدایی دارد؟! شاید صدای آینده بالاخره در یی.</p>



<p class="wp-block-paragraph"><a href="https://shahabshahali.com/">شهاب شاه علی</a> (متولد ۱۳۷۲ ،تهران، ایران) دارای لیسانس سینما است. او در زمینه ی کارگردانی، موشن گرافیک، جلوه های بصری و نیومدیا فعالیت می کند، همچنین از سال ۲۰۱۴ به تدریس در حیطه ی هنر دیجیتال پرداخته است. او در نمایشگاه سالانه ی هنر دیجیتال تهران TADAEX در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ به عنوان هنرمند و عضو تیم اجرایی شرکت کرده است، علاوه بر این در نمایشگاه گروهی Noxte در گالری محسن و همچنین در فستیوال Tehran Sounds Contemporary نیز شرکت کرده است. Vertigo Digital عنوان ویدئوآرت شاه علی است که به معنای سرگ یجه دیجیتالی است، و سرگیجه درگیری بین ترس از زمین خوردن و میل به زمین خوردن است.</p>



<p class="wp-block-paragraph">شیرین کرمی مفرد (متولد۱۳۶۵، اصفهان، ایران) دانش آموخته کارشناسی معماری است. او تاکنون در چند نمایشگاه گروهی نقاشی شرکت کرده است. «نزدیک تر»  عنوان ویدئوآرت کرمی است. در استیتمنت او آمده است که: گذشتن از میان خط‌خطی‌ها، تو را به دهان و زبان سکوتم، به چشم‌ها و مردمک‌های سخنگویم، به موها و تار‌های آفتاب‌دیده ام نزدیک می‌کند. تو را به من نزدیک تر می‌کند.</p>



<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img decoding="async" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/11/photo_2021-11-08_15-20-211" alt="" class="wp-image-25529"/><figcaption><meta charset="utf-8">عکس از نیما منصوری</figcaption></figure></div>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%a8%d8%b4-%da%a9%d9%88%da%86%d9%87-%da%a9%d9%86%d8%af%d9%88%d8%a7%d9%86/">گلیچ‌های پلتفرم۱۰۱ در نبش کوچه کندوان</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1-%d8%af%d8%b1-%d9%86%d8%a8%d8%b4-%da%a9%d9%88%da%86%d9%87-%da%a9%d9%86%d8%af%d9%88%d8%a7%d9%86/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>نمایشگاه گروهی گلیچ ویدئوآرت پلتفرم۱۰۱ در ساختمان کندوان</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%b3%d9%88%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%b3%d9%88%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Editorial]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 02 Nov 2021 09:31:17 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[رویداد های هنری]]></category>
		<category><![CDATA[گرافیک و انیمیشن]]></category>
		<category><![CDATA[هنرهای مفهومی]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[استودیو فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[بنیاد پژمان]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[ساختمان کندوان]]></category>
		<category><![CDATA[فاین آرت شبپرز]]></category>
		<category><![CDATA[گروه الف]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زیبایی شناسی گلیچ]]></category>
		<category><![CDATA[محمدعلی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[هالی آرت گالری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://honargardi.com/?p=25482</guid>

					<description><![CDATA[<p>سومین دوره نمایشگاه گروهی ‌پلتفرم۱۰۱ با عنوان‌ «گلیچ: زیبایی‌شناسی پیکسل» به کیوریتوری محمدعلی فاموری، جمعه ۱۴ آبان ۱۴۰۰ در ساختمان کندوان بنیاد پژمان گشایش می‌یابد. پلتفرم۱۰۱ با مشارکت مطالعاتی آرت‌ریسرچر و همراهی هنری استودیو فاموری از سال ۱۳۹۷ با تمرکز بر نمایش هنرهای دیجیتال به حمایت از آرتیست‌های فعال در این حوزه پرداخته و به [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%b3%d9%88%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1/">نمایشگاه گروهی گلیچ ویدئوآرت پلتفرم۱۰۱ در ساختمان کندوان</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[
<p class="wp-block-paragraph">سومین دوره نمایشگاه گروهی ‌<a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم۱۰۱</a> با عنوان‌ «گلیچ: زیبایی‌شناسی پیکسل» به کیوریتوری محمدعلی فاموری، جمعه ۱۴ آبان ۱۴۰۰ در <a href="https://pejman.foundation/kandovan/glitch-aesthetic-platform-101-vol-03/">ساختمان کندوان بنیاد پژمان</a> گشایش می‌یابد.</p>



<p class="wp-block-paragraph">پلتفرم۱۰۱ با مشارکت مطالعاتی <a href="http://www.artresearcher.com">آرت‌ریسرچر</a> و همراهی هنری <a href="http://www.famori.stufio">استودیو فاموری </a>از سال ۱۳۹۷ با تمرکز بر نمایش هنرهای دیجیتال به حمایت از آرتیست‌های فعال در این حوزه پرداخته و به گسترش شناخت این ‌مفهوم در جامعه هنر ایران همت‌ گذاشته است. در سومین دوره این نمایشگاه‌ها، آبان امسال در ساختمان کندوان با همراهی گروه الف و حمایت رسانه‌ای <a href="https://www.theholyart.com/">هالی‌آرت لندن</a> و <a href="https://fineartshippers.com/">فاین‌آرت‌شیپرز نیویورک</a> به بازخوانی مفهوم <a href="https://honargardi.com/%d8%aa%d9%88%d8%b1-%d9%86%d9%85%d8%a7%db%8c%d8%b4%da%af%d8%a7%d9%87%db%8c-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ آرت</a> پرداخته می‌شود.</p>



<p class="wp-block-paragraph">ابهام در زبان گلیچ منجر به دو عملکرد می شود؛ از یک سو پیکسل که به عنوان کوچکترین واحد تصویر دیجیتالی دارای هویت مستقل، قادر به حمل حالت جدیدی از بیان است. و از سوی دیگر به بیننده این امکان را می دهد تا به تصویر مختل و تخریب شده نگاه کرده و با تفسیرهای شخصی در جلوه‌ای زیبایی شناختی شرکت کند.</p>



<p class="wp-block-paragraph">زیبایی شناسی پیکسل در هنر گلیچ گفتمانی است که از کل به جزء و متعاقباً از جزء به کل منتقل می شود و چرخه ای را ایجاد می کند که باعث می شود پیکسل ها به عنوان عناصر مستقل و زیبایی شناختی مورد توجه قرار گیرند. به این ترتیب، آرتیست‌های گلیچ از نظرات عمومی در مورد سر و صدا فاصله می گیرند و آثاری را برای معرفی ارزش و ماهیت پیکسل ها ایجاد می کنند و این کار را با تعریف مجدد زبان پیکسل و زیبایی در ذهن ما انجام می دهند. تناقضات ساختاری و شباهت های واضح بین زبان‌های پیکسلی و بصری باعث شده است تا آرتیست‌های گلیچ از همه ویژگی‌ها و استراتژی‌های موجود در زبان تصویری استفاده کنند.</p>



<p class="wp-block-paragraph">در «زیبایی‌شناسی پیکسل» فاموری آثار ویدئوآرت ۲۷ آرتیست، عبارتند از: آبارکا، آرش معصوم، آرزو رمضانی، عقیق افخمی، کریس کر، دیوفنگ، الناز محمدی، عرفان عشوریون، فرانکو پالیوف، هرناندو اوریتا، محمدعلی فاموری، محمد عبدالله‌زاده، مونیکا ‌میهالی، نازیلا کریمی، ندا دست‌افکن، نیما منصوری، پریسا پاک‌ضمیر، پرنیان دنیاری، رامین سعیدیان، رضا فاموری، ساباتو ویسکنتی، صادق مجلسی، شالالا سلام‌زاده، شهاب شاه‌علی، سوتوره بلو(بریتانی نیکلز)، شیرین کرمی‌مفرد و یانت ویللامدینا را بر مبنای مفهوم «گلیچ» گردآوری کرده است.</p>



<p class="wp-block-paragraph">نمایشگاه «گلیچ: زیبایی‌شناسی پیکسل» تا ۲۱ آبان ۱۴۰۰ در ساختمان کندوان به نشانی خیابان حافظ، خیابان غزالی، شماره۱۷ ادامه خواهد داشت.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%b3%d9%88%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1/">نمایشگاه گروهی گلیچ ویدئوآرت پلتفرم۱۰۱ در ساختمان کندوان</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%b3%d9%88%d9%85%db%8c%d9%86-%d8%af%d9%88%d8%b1%d9%87-%d9%be%d9%84%d8%aa%d9%81%d8%b1%d9%85%db%b1%db%b0%db%b1/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>هندسه آشنا؛ درباره گلیچ ویدئوآرت مرکابا از محمدعلی فاموری</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%d8%b9%d9%84%db%8c-%d9%81%d8%a7%d9%85%d9%88%d8%b1%db%8c/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%d8%b9%d9%84%db%8c-%d9%81%d8%a7%d9%85%d9%88%d8%b1%db%8c/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 09 Mar 2021 08:03:04 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[Mohammad Ali Famori]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=24064</guid>

					<description><![CDATA[<p>در هفته پایانی نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱، ویدئوآرت محمدعلی فاموری با عنوان‌ «مرکابا» به نمایش درآمد. مرکابا یکی از رمز راز ها در ادیان سامی است که در قالب هندسه قوه خلقت خداوند نمود پیدا می کند. این عنوان به این دلیل انتخاب شده است که این اثر مراحل شش گانه خلقت [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%d8%b9%d9%84%db%8c-%d9%81%d8%a7%d9%85%d9%88%d8%b1%db%8c/">هندسه آشنا؛ درباره گلیچ ویدئوآرت مرکابا از محمدعلی فاموری</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در هفته پایانی نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a>، ویدئوآرت محمدعلی فاموری با عنوان‌ «مرکابا» به نمایش درآمد. مرکابا یکی از رمز راز ها در ادیان سامی است که در قالب هندسه قوه خلقت خداوند نمود پیدا می کند.</p>
<p>این عنوان به این دلیل انتخاب شده است که این اثر مراحل شش گانه خلقت آسمان و زمین را تا قبل از خلقت انسان در روز هفتم برای ما تمثیل می کند.<br />
به اعتقاد فاموری در بیرون از نوشتارهای ربانی، نوشتارهای آخرالزمانی نیز به عرفان مرکابا اشاره کرده‌اند. نوشتارهای یافت شده در دریای مرده و نوشتارهای عرفانی یهودی که به تازگی کشف شده‌اند به این مسئله اشاره دارند.</p>
<p>نوشتارهای مرکابا توصیف دقیقی از هفت لایه بهشت که توسط فرشتگان محافظت می‌شوند ارائه کرده‌اند. بالاترین لایه بهشت خود دارای هفت مرحله است و در بالاترین مرحله آن عرش خداوند قرار دارد که توسط فرشتگان احاطه شده است. پیروان عرفان مرکابا اعتقاد داشتند که قادرند معراج انجام داده و از این لایه‌های بهشت بالا روند. مشخص نیست که این تجربه‌های معراج دارای منبع یهودی هستند یا منابعی غیریهودی دارند. این اثر شش روز مسیر روحانی در کشف‌خلقت تا قبل از روز هفتم تصویر می کند.</p>
<p>این شش پرده تصویر شده در این اثر با ریزشی که در تصویری از فرکتال موجود در طبیعت بوجود می آورد آن تصویر را به حرکت می اندازد. چون این تصویر نمودی از هندسه خلقت بر روی زمین است حتی وقتی دچار ریزش می شود حرکات آن برای ناخوادگاه و قرنیه مخاطب آشنا به نظر می رسد.</p>
<p>همذات پنداری با تصویر خلقت یک نمود و ریشه در درون ما دارد که از کد های ذخیره شده ژنتیک قرنیه ما نشات می گیرد. فاموری در رسالتی که به عنوان هنرجو در مسیر هنر و ذات هنر برای خودش تصویر می کند خلق اثر هنری را فرصتی برای کشف و نمود فرکتال و هندسه خداوند برای مخاطب می بیند که بتواند تنها چراغی جدید در خوانش دنیای تاریک برایش روشن کند.</p>
<p>گلیچ ویدئوآرت محمدعلی فاموری در قالب نمایشگاه گروهی «<a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a>» به کیوریتوری خود او و صادق مجلسی تا جمعه ۲۲ اسفند ماه ۱۳۹۹ به نمایش خود ادامه خواهد داد.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%d8%b9%d9%84%db%8c-%d9%81%d8%a7%d9%85%d9%88%d8%b1%db%8c/">هندسه آشنا؛ درباره گلیچ ویدئوآرت مرکابا از محمدعلی فاموری</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%d8%b9%d9%84%db%8c-%d9%81%d8%a7%d9%85%d9%88%d8%b1%db%8c/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>تضاد و تشابه؛ درباره گلیچ ویدئوآرت رضا فاموری</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%aa%d8%b6%d8%a7%d8%af-%d9%88-%d8%aa%d8%b4%d8%a7%d8%a8%d9%87%d8%9b-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b1%d8%b6%d8%a7/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%aa%d8%b6%d8%a7%d8%af-%d9%88-%d8%aa%d8%b4%d8%a7%d8%a8%d9%87%d8%9b-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b1%d8%b6%d8%a7/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 06 Mar 2021 20:51:27 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[Reza Famori]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رضا فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمدعلی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=24057</guid>

					<description><![CDATA[<p>در هفته یازدهم و پایانی نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱، ویدئوآرت رضا فاموری با عنوان «تصعید» به نمایش درآمد. فاموری در این اثر به بررسی فرم شناسی مابین دو اسطوره و نماد غایی یکی از فرهنگ غرب الهه ی ونوس(الهه زیبایی) و دیگری از شرق الهه ی شیوا (خدای مرگ) می پردازد. یکی [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%aa%d8%b6%d8%a7%d8%af-%d9%88-%d8%aa%d8%b4%d8%a7%d8%a8%d9%87%d8%9b-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b1%d8%b6%d8%a7/">تضاد و تشابه؛ درباره گلیچ ویدئوآرت رضا فاموری</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در هفته یازدهم و پایانی نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a>، ویدئوآرت رضا فاموری با عنوان «تصعید» به نمایش درآمد. فاموری در این اثر به بررسی فرم شناسی مابین دو اسطوره و نماد غایی یکی از فرهنگ غرب الهه ی ونوس(الهه زیبایی) و دیگری از شرق الهه ی شیوا (خدای مرگ) می پردازد. یکی زیبایی و عشق می بخشد و دیگری علاوه بر زایش نابود کننده هم هست. یکی به رنگ سپیدی هاست و دیگری خاکستر گورستان را به تن کرده است تا به ما نشان دهد مرگ واقعیتی است در کنار زندگی .</p>
<p>از تلفیق و تطبیق تصاویر دو اسطوره بر هم و تبدیل آن از عکسی دو بعدی به تصویر ویدئویی سه بعدی و پویا که در حال ریزش و حرکت است تصعید خلق شده است. علاوه بر هم پوشانی که این دو اسطوره بر هم دارند، تکنیک موشن پیکسل و تحرک مواج گونه‌ی این پیکسل ها باعث ایجاد حس توهم و اختلال در شناسایی ابژه‌ی اثر می‌گردد.</p>
<p>رضا فاموری متولد۱۳۷۳ فارغ‌التحصیل کارشناسی عکاسی از دانشکده هنر‌و‌معماری واحد تهران‌مرکزی دانشگاه آزاد و در حال حاضر دانشجوی ارشد پژوهش هنر است. فرم سازی و روح موجود در مجسمه های دو هزار سال گذشته در دو نقطه ی هند و یونان باستان و اشتراکات میان الهه های خلق شده مهم ترین منابع الهام بخش برای خلق این اثر توسط فاموری بوده اند .</p>
<p>گلیچ ویدئوآرت رضا فاموری در قالب نمایشگاه گروهی <a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a> به کیوریتوری محمدعلی فاموری و صادق مجلسی در فضای ۱- گالری باوان تا جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹ به نمایش خود ادامه خواهد داد.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%aa%d8%b6%d8%a7%d8%af-%d9%88-%d8%aa%d8%b4%d8%a7%d8%a8%d9%87%d8%9b-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b1%d8%b6%d8%a7/">تضاد و تشابه؛ درباره گلیچ ویدئوآرت رضا فاموری</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%aa%d8%b6%d8%a7%d8%af-%d9%88-%d8%aa%d8%b4%d8%a7%d8%a8%d9%87%d8%9b-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b1%d8%b6%d8%a7/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>تمثال باران؛ درباره گلیچ ویدئوآرت صادق مجلسی</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%82-%d9%85%d8%ac%d9%84%d8%b3%db%8c/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%82-%d9%85%d8%ac%d9%84%d8%b3%db%8c/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 06 Mar 2021 09:46:29 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[Sadegh Majlesi]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمدعلی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[هنر گلیچ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=24048</guid>

					<description><![CDATA[<p>در هفته یازدهم و آخر نمایشگاه گروهی «گلیچ؛زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱، ویدئوآرت صادق مجلسی با عنوان « انسان ها همانند باران هستند» به نمایش گذاشته شد. انسان ها مانند قطرات باران هستند و در همه جا پراکنده شده اند ، گاهی سیل و ویران می کنند ، گاهی باران و شکوفا می شوند. عنصر بصری [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%82-%d9%85%d8%ac%d9%84%d8%b3%db%8c/">تمثال باران؛ درباره گلیچ ویدئوآرت صادق مجلسی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در هفته یازدهم و آخر نمایشگاه گروهی «گلیچ؛زبان پیکسل» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a>، ویدئوآرت صادق مجلسی با عنوان « انسان ها همانند باران هستند» به نمایش گذاشته شد. انسان ها مانند قطرات باران هستند و در همه جا پراکنده شده اند ، گاهی سیل و ویران می کنند ، گاهی باران و شکوفا می شوند.</p>
<p>عنصر بصری این اثر برای مجلسی‌ نمایش هبوط یا سقوط باران و بهم ریختگی دیداری از منظر قطره های باران و در بک‌گراند کنایه از دژاوو یا عالم ذر است. عنصر شنیداری آن نیز صدای شرشره باران و هیاهوی بیرون و اجتماع و ازدحام انسانی و در نهایت خلسه ای و صعود و بالا رفتنی معنوی است.</p>
<p>صادق مجلسی متولد ۱۳۶۸، طراح گرافیک و هنرمند رسانه های جدید که هم اکنون در رشت مستقر است. مجلسی‌ معتقد است نیومدیا آرت، رسانه ای نو برای بیان دیدگاه های نسل جدید است، چون در این رسانه قالب‌های کلاسیک و مدرن با بیانی جدید به سمع و نظر مخاطبین می رسد. در این رسانه که اغلب اوقات با فضای هنر دیجیتال آمیخته است از تکنیک های رایانه برای ساخت اثر استفاده می شود.</p>
<p>متون عرفانی و صوفی‌گرایانه الهام بخش مجلسی‌ برای ساخت این اثر بوده است، این که انسان روزی از جایگاه رفیع هبوط می‌کند و پس از طی طریقی به جایگاهی رفیع تر صعود و انسان نیز همانند قطرات باران جنس از آب و در هنگامه صعود چون بخار آب سبک به بالا می‌رود.</p>
<p>اهداف متعالی آرتیست در این کار خلق یک اثر و رشد صاحب اثر و رسیدن به زبانی شیوا و زیبا برای بیان افکار و ایده ها است. مجلسی‌ اعتقاد دارد این اثر نیز به مانند آثار دیگر او پل ارتباطی او و بینندگان ذهنیت و ایده های او است.</p>
<p>گلیچ ویدئوآرت صادق مجلسی در قالب نمایشگاه گروهی«<a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a>» به کیوریتوری خود او و محمدعلی فاموری در فضای منهای یک گالری باوان تا جمعه ۲۲ اسفند ۱۳۹۹ به نمایش خود ادامه خواهد داد.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%82-%d9%85%d8%ac%d9%84%d8%b3%db%8c/">تمثال باران؛ درباره گلیچ ویدئوآرت صادق مجلسی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b5%d8%a7%d8%af%d9%82-%d9%85%d8%ac%d9%84%d8%b3%db%8c/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>آینه کشف خویش؛ درباره گلیچ ویدئوآرت دیو از الناز محمدی</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d9%84%d9%86%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%db%8c/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d9%84%d9%86%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%db%8c/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 01 Mar 2021 09:17:03 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[Elnaz Mohammadi]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[الناز محمدی]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[فربد حامدی]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمدعلی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=24038</guid>

					<description><![CDATA[<p>در هفنه دهم نمایشگاه گروهی«گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱، ویدئوآرت الناز محمدی با عنوان دیو به نمایش درآمد. فربد حامدی مسئولیت آفرینش صوتی این اثر را بر عهده داشته است. درون آدم ها دنیایی چند وجهی حیات دارد. خوی دیوصفتی وجهی پررنگ و نهفته در این دنیا است. تصویر ذهنی ما از دیو، پهنه ای [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d9%84%d9%86%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%db%8c/">آینه کشف خویش؛ درباره گلیچ ویدئوآرت دیو از الناز محمدی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در هفنه دهم نمایشگاه گروهی«<a href="https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d8%a2%d8%b1%d8%aa%d8%9b-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%88%d9%82%d9%81%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a>» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a>، ویدئوآرت الناز محمدی با عنوان دیو به نمایش درآمد. فربد حامدی مسئولیت آفرینش صوتی این اثر را بر عهده داشته است.</p>
<p>درون آدم ها دنیایی چند وجهی حیات دارد. خوی دیوصفتی وجهی پررنگ و نهفته در این دنیا است. تصویر ذهنی ما از دیو، پهنه ای به وسعت شاهنامه تا دنیای دیزنی را شامل می شود؛ که با کشیدگی و انقطاء در کنتراست بافت تصویری این اثر برای ما نمایان تر می‌شود.</p>
<p>محمدی مخاطب را در خوانش چهره دیوها در چرخش حول محوری مرکزی آزاد گذاشته است. در عین حال هدف خلق این اثر را تخلیه خشم و احساسات درونی شخصی می داند. تاریکی درون هر شخص تصویری به همراه نویز می سازد که قابلیت آیینه‌گون برای کشف پلیدی خویشتن دارد.</p>
<p>ویدئوآرت دیو الناز محمدی تا پنج شنبه ۱۴ اسفند ماه ۱۳۹۹ در فضای ۱- گالری باوان به نمایش خود ادامه خواهد داد.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d9%84%d9%86%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%db%8c/">آینه کشف خویش؛ درباره گلیچ ویدئوآرت دیو از الناز محمدی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%d9%84%d9%86%d8%a7%d8%b2-%d9%85%d8%ad%d9%85%d8%af%db%8c/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>کشاکش فرمی طبیعت؛ درباره گلیچ ویدئوآرت گلناز بهروزنیا</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%da%af%d9%84%d9%86%d8%a7%d8%b2-%d8%a8%d9%87%d8%b1%d9%88%d8%b2%d9%86%db%8c%d8%a7/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%da%af%d9%84%d9%86%d8%a7%d8%b2-%d8%a8%d9%87%d8%b1%d9%88%d8%b2%d9%86%db%8c%d8%a7/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 27 Feb 2021 14:46:14 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[Golnaz Behrouznia]]></category>
		<category><![CDATA[Maxime Corbeil-Perron]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[Remi Boulnois]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلناز بهروزنیا]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=24030</guid>

					<description><![CDATA[<p>در هفته دهم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱، اثری از گلناز بهروزنیا آرتیست ساکن فرانسه با عنوان «تنش های مورفوژنیکی» به نمایش گذاشته شد. موضوع اثر او ارتباط بین المان هایی است که در محیط اطراف ما وجود دارند. از ماهیت زمین شناسی مواد معدنی مانند سنگ گرفته تا المان های ارگانیک و [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%da%af%d9%84%d9%86%d8%a7%d8%b2-%d8%a8%d9%87%d8%b1%d9%88%d8%b2%d9%86%db%8c%d8%a7/">کشاکش فرمی طبیعت؛ درباره گلیچ ویدئوآرت گلناز بهروزنیا</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در هفته دهم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a>، اثری از گلناز بهروزنیا آرتیست ساکن فرانسه با عنوان «تنش های مورفوژنیکی» به نمایش گذاشته شد.</p>
<p>موضوع اثر او ارتباط بین المان هایی است که در محیط اطراف ما وجود دارند. از ماهیت زمین شناسی مواد معدنی مانند سنگ گرفته تا المان های ارگانیک و جانداری مانند گیاهان و از طرفی دیگر المان های صنعتی و دست ساخته های انسانی و تبادل بین این المان ها و اتفاقاتی که در این حین می تواند بوجود آید، ساختار ویدئوآرت بهروزنیا را تشکیل می دهند.</p>
<p>مسئله اصلی که آرتیست در این اثر روی آن کار کرده، تنش هایی است که بین المان هایی که ماهیت متفاوتی دارند می تواند روی دهد. از گلیچ برای نشان دادن سیکل نابودی ساختار این المان ها استفاده شده است. خلق این اثر از دغدغه شخصی آرتیست درباره آینده نشات می گیرد؛ اینکه می خواهیم در آینده زمین همزیستی بین المان های طبیعی، جانوری و انسانی چگونه باشد. گلیچ در اثر بهروزنیا نشان می دهد در این سیکل چگونه هر مفهومی شکل گرفته، پا می گیرد، نابود می شود و دوباره پدیدار می گردد.</p>
<p>بهروزنیا با مدیا های مختلفی کار می کند. از رسانه های سنتی تا رسانه های دیجیتال جدید و ادغام آنها در خلق اثر برای او کاربرد دارند. او در این اثر با مدل سازی زدبراش، افکت های افترافکت و نرم افزار مونتاژ پرمیر کار کرده است. تدوین هنری این اثر توسط رمی بولنوا فیلمساز و تدوینگر فرانسوی انجام شده و همچنین صدای پروژه توسط ماکسیم کوربیل پرون آرتیست کانادایی طراحی شده است.</p>
<p>بهروزنیا معتقد است مخاطب در مواجه با آثارش باید سه بعدی سازی را رها کند و وارد سوژه شوند. گلیچ سازی برای او وسیله است تا دغدغه ایجاد سوال در ذهن مخاطب را ایجاد کند. بهروزنیا سال هاست بر روی موضوعاتی نظیر اکوسیستم، بیولوژی و محیط زیست و وابستگی های آنها مشاهده و مطالعه می کند. از نظر او پاسخ به نیاز هنرمند برای بیان و خلق کردن و استفاده از زبان مخصوص برای این بیان و خلق، اهداف متعالی هنرمند را می سازند.</p>
<p>گلیچ ویدئوآرت «تنش های مورفوژنیکی» گلناز بهروزنیا در قالب نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» به کیوریتوری محمدعلی فاموری و صادق مجلسی تا پنچ شنبه ۱۴ اسفندماه ۱۳۹۹ در فضای ۱- گالری باوان به نمایش خود ادامه خواهد داد.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>عکس: کیوان یوسفی</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%da%af%d9%84%d9%86%d8%a7%d8%b2-%d8%a8%d9%87%d8%b1%d9%88%d8%b2%d9%86%db%8c%d8%a7/">کشاکش فرمی طبیعت؛ درباره گلیچ ویدئوآرت گلناز بهروزنیا</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%da%af%d9%84%d9%86%d8%a7%d8%b2-%d8%a8%d9%87%d8%b1%d9%88%d8%b2%d9%86%db%8c%d8%a7/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>داستان ادغام فناوری و طبیعت؛ درباره گلیچ ویدئوآرت آبارکا</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a2%d8%a8%d8%a7%d8%b1%da%a9%d8%a7/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a2%d8%a8%d8%a7%d8%b1%da%a9%d8%a7/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 27 Feb 2021 09:04:44 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[Abarca]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[آبارکا]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[کیوان یوسفی]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمدعلی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=24035</guid>

					<description><![CDATA[<p>در هفته نهم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱، ویدئوآرت آبارکا آرتیست ساکن نیویورک در فضای ۱- گالری باوان به نمایش درآمد. آبارکا کارگردان، عکاس و هنرمند است. کارهای او شامل تبلیغات، تولید موزیک ویدیٔو، نمایش های تلویزیونی ، فیلم های صنعت مد و تولید محتوا است. ‏SONOSLUX آخرین پروژه هنری اوست. در آن تفسیری [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a2%d8%a8%d8%a7%d8%b1%da%a9%d8%a7/">داستان ادغام فناوری و طبیعت؛ درباره گلیچ ویدئوآرت آبارکا</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در هفته نهم نمایشگاه گروهی «<a href="https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d8%a2%d8%b1%d8%aa%d8%9b-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%88%d9%82%d9%81%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3/">گلیچ؛زبان پیکسل</a>» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a>، ویدئوآرت آبارکا آرتیست ساکن نیویورک در فضای ۱- گالری باوان به نمایش درآمد.</p>
<p>آبارکا کارگردان، عکاس و هنرمند است. کارهای او شامل تبلیغات، تولید موزیک ویدیٔو، نمایش های تلویزیونی ، فیلم های صنعت مد و تولید محتوا است.</p>
<p>‏SONOSLUX آخرین پروژه هنری اوست. در آن تفسیری بصری و صوتی از فناوری، فیزیک و وضعیت روان پریش جامعه مدرن را می‌بینیم. SONOSLUX فضایی بی زمان است که ماده در آن وجود ندارد. Sonos از واژه لاتین Sonus به معنی سر و صدا و Lux به معنای نور آمده است.</p>
<h5>در آغاز، فقط تاریکی وجود داشت</h5>
<p>آبارکا عمدتا در کارهایش یک نور سفید را به شکل خطوط، شبکه ها و امواج در برابر سیاه و سفیدی فضا ترسیم کرده و از صدا به عنوان مزاحمی برای دنیای خود استفاده می کند. کار آبارکا با دوربین فیلمبرداری شروع می شود. ثبت موارد خاصی که مربوط به دنیای او است. سپس فیلم را تغییر می دهد و به صورت دیجیتالی شروع به خرابکاری می کند تا جایی که در واقع با عناصری که برایش مانده است نقاشی بکشد. هنگامی که طرحی را که مد نظرش است ترسیم می کند، آن را از محیط های مختلف عبور می دهد تا بتواند آن را از بین ببرد و از این طریق گلیچ های طبیعی ایجاد کند. سپس به سمت طراحی صدا می رود و در آنجا موسیقی متن فیلم اصلی را می گیرد و دوباره آن را به صورت دیجیتالی تخریب می کند.</p>
<p>آبارکا معتقد است که در خلق اثر از چیزهای گوناگون الهام گرفته است. به خصوص اینکه چگونه ما به عنوان یک جامعه بیشتر و بیشتر به فناوری وابسته می شویم. چگونه ذهن ما به سرعت در حال انتقال به نقطه ای بدون بازگشت است. او فکر می کند هنرش آن داستان را بازگو می کند؛ ادغام فناوری و طبیعت با نتیجه ای تاریک.</p>
<h5>استقلال؛ استقلال کامل و کامل</h5>
<p>این هدف نهایی او به عنوان یک هنرمند است. تا بتواند بدون هیچ گونه تداخلی خلق کند. خواه در کارش به عنوان یک فیلمساز، خواه به عنوان یک هنرمند دیجیتال باشد. آبارکا می خواهد آزادی تمام روزش را صرف کار بر روی هنر خود کند. او روزهایش را با یادگیری مهارت های جدید یا خلق چیزهای جدید می گذراند.</p>
<p>خلق کار آبارکا در طول زمان تغییر شکل می دهد. بدیهی است که با ایده اصلی شروع می کند اما جایی در میانه، اتفاقی می افتد که تمام حواس او با کارهای هنری اش هماهنگ می شود و بدون جهت کار را شروع می کند تا زمانی که به نقطه ای می رسد که احساس می کند درست است. آن وقت است که دست برمی دارد.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>عکس: کیوان یوسفی</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a2%d8%a8%d8%a7%d8%b1%da%a9%d8%a7/">داستان ادغام فناوری و طبیعت؛ درباره گلیچ ویدئوآرت آبارکا</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a2%d8%a8%d8%a7%d8%b1%da%a9%d8%a7/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>تکرار زوال؛ درباره گلیچ ویدئوآرت نیما منصوری</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%86%db%8c%d9%85%d8%a7-%d9%85%d9%86%d8%b5%d9%88%d8%b1%db%8c/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%86%db%8c%d9%85%d8%a7-%d9%85%d9%86%d8%b5%d9%88%d8%b1%db%8c/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 21 Feb 2021 15:35:54 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[Ehsan Masoudian]]></category>
		<category><![CDATA[Nima Mansoury]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[احسان مسعودیان]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[نیما منصوری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=24022</guid>

					<description><![CDATA[<p>در هفته نهم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱، ویدئوآرت نیما منصوری با عنوان مرحوم (مفقود شده) به نمایش درآمده است. مشکلات و گلیچ های حقیقی موجود در رفتار و کاراکتر های فردی و اجتماعی و چرخه ی تکرار موضوع اثر منصوری را تشکیل می دهند. احسان مسعودیان آفرینش صوتی این ویدئوآرت را برعهده [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%86%db%8c%d9%85%d8%a7-%d9%85%d9%86%d8%b5%d9%88%d8%b1%db%8c/">تکرار زوال؛ درباره گلیچ ویدئوآرت نیما منصوری</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در هفته نهم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a>، ویدئوآرت نیما منصوری با عنوان مرحوم (مفقود شده) به نمایش درآمده است. مشکلات و گلیچ های حقیقی موجود در رفتار و کاراکتر های فردی و اجتماعی و چرخه ی تکرار موضوع اثر منصوری را تشکیل می دهند. احسان مسعودیان آفرینش صوتی این ویدئوآرت را برعهده داشته است.</p>
<p>در استیتمنت ویدئوآرت منصوری آمده است که :«مانکن [ ک َ ] (فرانسوی ، اِ): پیکره ای به شکل انسان که از چوب و جز آن سازند و درخیاط‌خانه ها و مغازه های لباس فروشی، نمونه های لباس را به معرض تماشا گذارند(از لاروس).</p>
<p>با صنعتی شدن جوامع، بشر به ابزاری در دست ابزار های قدرتمند تر تبدیل گردیده است؛ به صورتی که از حالت موجودی دارای روح و احساس تبدیل به شیء ای کاربردی گشته است. این شیء در چرخه ی سیستم های زندگی مدرن چون چرخ‌دنده ای در حال فرسوده شدن و زوال است. یکی از تمثیل های ملموس در این رابطه مانکن ها هستند که علاوه بر داشتن صد در صدی وجوه شئ بودن، شباهت زیادی به ظاهر انسانی دارند؛ در این شباهت مانکن‌ها با فرسودگی و زوال در گوشه ای بلا استفاده رها می شوند و انسان های دوران‌ ما نیز با عدم کاربرد ابزارگونه در این چرخه فراموش می‌شوند».</p>
<p>منصوری که ویدئوآرت خود را با استفاده از تکنیک فلاش و هایپرلپس ساخته معتقد است هر رسانه ای مخاطب خود را دارد و با جهانی شدن اینترنت همه گیری در حال فراگیری است و با یک لینک همه چیز قابل پخش است.</p>
<p>بیان احساسات و عقیده در قالب هنر برای منصوری مهم است و اعتقاد دارد تاثیر این اثر در مرور زمان و به صورت فردی صورت می گیرد و ممکن است کسی در ناخودآگاهش از وجود در میان این چرخه پی ببرد.</p>
<p>ویدئوآرت «مرحوم» اثر نیما منصوری در قالب نمایشگاه گروهی «<a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a>» به کیوریتوری محمدعلی فاموری و صادق مجلسی در فضای ۱- گالری باوان تا پنج شنبه ۷ اسفند ماه ۱۳۹۹ به نمایش خود ادامه خواهد داد.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>عکس: کیوان یوسفی</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%86%db%8c%d9%85%d8%a7-%d9%85%d9%86%d8%b5%d9%88%d8%b1%db%8c/">تکرار زوال؛ درباره گلیچ ویدئوآرت نیما منصوری</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%86%db%8c%d9%85%d8%a7-%d9%85%d9%86%d8%b5%d9%88%d8%b1%db%8c/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>دگردیسی فرشته‌گون-دیوگون؛ درباره گلیچ ویدئوآرت شهاب شاه علی</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%a8-%d8%b4%d8%a7%d9%87-%d8%b9%d9%84%db%8c/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%a8-%d8%b4%d8%a7%d9%87-%d8%b9%d9%84%db%8c/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 13 Feb 2021 18:43:54 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[شهاب شاه علی]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[نیما منصوری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23983</guid>

					<description><![CDATA[<p>در هفته هشتم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱، ویدیوآرت شهاب شاه علی با عنوان «Telecommunication» به نمایش درآمد. Telecommunication به معنای انتقال اطلاعات اعم از کلمه، عکس، ویدیو، صدا و غیره است. در ویدئوآرت شاه‌علی موضوع اصلی حجم، سرعت و پراکندگی اطلاعاتی است که در طول شبانه‌روز افراد دریافت می‌کنند. در این اثر [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%a8-%d8%b4%d8%a7%d9%87-%d8%b9%d9%84%db%8c/">دگردیسی فرشته‌گون-دیوگون؛ درباره گلیچ ویدئوآرت شهاب شاه علی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در هفته هشتم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a>، ویدیوآرت شهاب شاه علی با عنوان «Telecommunication» به نمایش درآمد.</p>
<p>Telecommunication به معنای انتقال اطلاعات اعم از کلمه، عکس، ویدیو، صدا و غیره است. در ویدئوآرت شاه‌علی موضوع اصلی حجم، سرعت و پراکندگی اطلاعاتی است که در طول شبانه‌روز افراد دریافت می‌کنند. در این اثر ابتدا انسان و سپس اطلاعات دیجیتالی از المان‌های اصلی محسوب می‌شوند.</p>
<p><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-family: 'X Nazanin';">در استیتمنت شاه علی برای پلتفرم ۱۰۱ آمده است که:«امروزه اینگونه اطلاعات در هر ثانیه درحال انتقال هستند و فرد در میان انبوهی از اینگونه اطلاعات قرار میگیرد. (فضای مجازی و &#8230;) در این ویدیو این اطلاعات به صورت پارازیت و نویز روی کاراکتر و دنیای اطرافش تاثیر میگذارد. بعضی از این اطلاعات مانند: محیط زیست و حیوانات در این سیستم ترند شده و نظر بسیاری را به خودشان جلب کرده که در ویدیو بصورت سنگ، گیاه و شاخ گوزن نشان داده شده است. هاله ی بالای سر کاراکتر یادآور ذات یگانه ی انسان است. دوربین مدار بسته در قسمت پایین تصویر به کنترل تمام این اطلاعات توسط سیستم اشاره دارد».</span></p>
<p><figure id="attachment_23985" aria-describedby="caption-attachment-23985" style="width: 500px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23985 size-medium" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/02/WhatsApp-Image-2021-02-13-at-21.57.201" alt="شاه علی" width="500" height="281" /><figcaption id="caption-attachment-23985" class="wp-caption-text">تصویر از گلیچ ویدئوآرت شهاب شاه علی. نمایشگاه گروهی«گلیچ؛ زبان پیکسل». کیوریتور: محمدعلی فاموری و صادق مجلسی. فضای منهای ۱ گالری باوان. تهران.</figcaption></figure></p>
<p>شهاب شاه علی (متولد ۱۳۷۲ تهران، ایران) دارای لیسانس سینما است. او در ضمینه ی کارگردانی، موشن گرافیک، جلوه های بصری و نیومدیا فعالیت می کند و همچنین از سال ۲۰۱۵ به تدریس در حیطه ی هنر دیجیتال پرداخته است. او در نمایشگاه سالانه ی هنر دیجیتال تهران (TADAEX) در سال های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ به عنوان هنرمند و عضو تیم اجرایی همکاری داشته است. علاوه براین در نمایشگاه گروهی نخته (NOXTE) در گالری محسن و همچنین نمایشگاه</p>
<p>Tehran Contemporary Sounds در برلین شرکت کرده است.</p>
<p>شاه‌علی با انتقال حس در آثار هنری موافق نیست لذا معتقد است در این اثر سعی نشده تا حسی انتقال داده شود، صرفا یک اتفاق با خوانش و نگاه خود به تصویر کشیده شده است. اینترنت و سوشیال‌مدیاها منبع الهام آرتیست برای خلق این اثر بوده است که آنرا یک مسئله جمعی و جهانی می‌داند.</p>
<p>نمایش گلیچ ویدئوآرت شهاب شاه علی در قالب نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» به کیوریتوری محمدعلی فاموری و صادق مجلسی در فضای منهای یک گالری باوان تا پنج شنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۹ ادامه خواهد داشت.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>*عکس: نیما منصوری</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%a8-%d8%b4%d8%a7%d9%87-%d8%b9%d9%84%db%8c/">دگردیسی فرشته‌گون-دیوگون؛ درباره گلیچ ویدئوآرت شهاب شاه علی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b4%d9%87%d8%a7%d8%a8-%d8%b4%d8%a7%d9%87-%d8%b9%d9%84%db%8c/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>مراقبه بسیار کند؛ درباره گلیچ ویدئوآرت فرانچسکو کوروی</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%86%da%86%d8%b3%da%a9%d9%88-%da%a9%d9%88%d8%b1%d9%88%db%8c/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%86%da%86%d8%b3%da%a9%d9%88-%da%a9%d9%88%d8%b1%d9%88%db%8c/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 07 Feb 2021 09:04:05 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Francesco Corvi]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch Video Art]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[استودیو فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[فرانچسکو کوروی]]></category>
		<category><![CDATA[کیوان یوسفی]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمدعلی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[ویدئو آرت]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23939</guid>

					<description><![CDATA[<p>در هفته هفتم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱، ویدئوآرت فرانچسکو کوروی به نمایش گذاشته شد. «باینری های دایره ای» یک اثر هنری لایه ای است که در طول یک زمان مشخص پیچ و خم های پیچیده ای از خطوط به دنبال هم با ساختارهایی تصادفی همراه با موسیقی ایجاد می کند. این گلیچ [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%86%da%86%d8%b3%da%a9%d9%88-%da%a9%d9%88%d8%b1%d9%88%db%8c/">مراقبه بسیار کند؛ درباره گلیچ ویدئوآرت فرانچسکو کوروی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در هفته هفتم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a>، ویدئوآرت فرانچسکو کوروی به نمایش گذاشته شد. «باینری های دایره ای» یک اثر هنری لایه ای است که در طول یک زمان مشخص پیچ و خم های پیچیده ای از خطوط به دنبال هم با ساختارهایی تصادفی همراه با موسیقی ایجاد می کند.</p>
<p>این گلیچ ویدئوآرت با استفاده از دو رسانه تصویری و صوتی ساخته شده است. تمام مواد ساخت آن از توابع ریاضی با ابزارهای برنامه نویسی ساخته شده اند. رویکرد ترکیب بندی آن مستقل از یک جدول زمانی است که در آن فرایند آغاز شده دارای یک مدت زمان بی نهایت است، بدون اینکه هرگز تکرار شود و یک تکامل غیر روایی است که بیننده را به غوطه وری در یک حالت مراقبه دعوت می کند.</p>
<p>فرانچسکو کوروی(نسو) هنرمند دیجیتال مستقر در رم ایتالیا است. زبان وی به شدت تحت تأثیر ضرورت طراحی سیستم های پیچیده ای است که گزینه های گسترده ای از خلاقیت های نامتعارف را ارائه می دهند. از دیدگاه وی، برنامه نویس / مجری با نرم افزار تأثیرگذار بر رفتار آن در طول زمان گفتگویی مداوم دارد و نه تنها برخی از پارامترها بلکه ساختار خود الگوریتم را نیز مدیریت می کند.</p>
<p>کوروی انتخاب و نحوه استفاده از تصاویر و صداهای انتزاعی را ناشی از مشاهده نقوش هندسی در هنر مجازی اسلامی و همچنین از غنای زیاد معنایی و ارگانیک بودن آن نمادها که قابل استفاده برای توابع ریاضی هستند می داند. این کار در دوره انزوای آرتیست خلق شده است و ناشی از تمایل او به غوطه ور شدن در حالت هایی قابل تأمل با مشاهده سیستم هایی با تغییرات بسیار کند،در تقابل با جریان بسیار سریع اطلاعات از رسانه ها است..</p>
<p>این کار برای کوروی یک گام مهم در جستجوی بعد متفکرانه در ترکیب الگوریتمی بود. متفاوت از کارهای قبلی او که تصاویر و صدا به طور مداوم بین ابعاد آشفته و انبوه اطلاعات جدید در حال تکامل بودند. کوروی وقتی طرحی را طراحی می کند سعی دارد بدون تعریف ساختارهای دقیق و بدون وضع قوانین از جذابیت شروع کند. نتیجه نهایی از گفتگوی مداوم بین آرتیست و الگوریتم همانند همکاری با یک انسان حاصل می شود. او سعی نمی کند ابزاری ایجاد کند که دقیقاً همان کاری را که دستور می دهد انجام دهد، بلکه یک منبع الهام است که در کنار آرتیست کار می کند و امکانات جدید و راه های آینده را پیشنهاد می دهد.</p>
<p>گلیچ ویدئو آرت «باینری های دایره ای» در قالب نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» به کیوریتوری محمد علی فاموری و صادق مجلسی در فضای ۱- گالری باوان تا پنج شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۹ به نمایش خود ادامه خواهد داد.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%86%da%86%d8%b3%da%a9%d9%88-%da%a9%d9%88%d8%b1%d9%88%db%8c/">مراقبه بسیار کند؛ درباره گلیچ ویدئوآرت فرانچسکو کوروی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%86%da%86%d8%b3%da%a9%d9%88-%da%a9%d9%88%d8%b1%d9%88%db%8c/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>جنگ بی پایان درون انسان؛ درباره گلیچ ویدئو آرت آرزو رمضانی</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a2%d8%b1%d8%b2%d9%88-%d8%b1%d9%85%d8%b6%d8%a7%d9%86%db%8c/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a2%d8%b1%d8%b2%d9%88-%d8%b1%d9%85%d8%b6%d8%a7%d9%86%db%8c/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 06 Feb 2021 09:23:26 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[Arezou Ramezani]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[آرزو رمضانی]]></category>
		<category><![CDATA[استودیو فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[کیوان یوسفی]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23935</guid>

					<description><![CDATA[<p>در هفته هفتم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱، ویدئوآرت آرزو رمضانی به نمایش گذاشته شد. انیمیشن تجربی گلیچ آرت رمضانی &#8220;گمراهی کودک درون&#8221; نام دارد. به اعتقاد او این ویدئوآرت تلاشی که بشر برای هوشیار نگه داشتن و آگاه ساختن خودش در برابر دنیای پر هیاهو و مخدوش امروزی دارد را نشان می [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a2%d8%b1%d8%b2%d9%88-%d8%b1%d9%85%d8%b6%d8%a7%d9%86%db%8c/">جنگ بی پایان درون انسان؛ درباره گلیچ ویدئو آرت آرزو رمضانی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در هفته هفتم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a>، ویدئوآرت آرزو رمضانی به نمایش گذاشته شد. انیمیشن تجربی گلیچ آرت رمضانی &#8220;گمراهی کودک درون&#8221; نام دارد. به اعتقاد او این ویدئوآرت تلاشی که بشر برای هوشیار نگه داشتن و آگاه ساختن خودش در برابر دنیای پر هیاهو و مخدوش امروزی دارد را نشان می دهد.</p>
<p>رمضانی این اثر را با استفاده از لایه های ویدیو، انیمیشن گلیچ به صورت دو بعدی ساخته است. او یکی از عروسک های دوران کودکی اش را به عنوان ابژه ی نوستالژیک انتخاب کرده و با بازی نور و سایه از آن فیلم برداری کرده است. سپس کار را انیمیت کرده و در نهایت جلوه های صوتی به آن اضافه شده تا به اعتقاد او فضای تصویری و خیالی بهتری رو به مخاطب القا کند.</p>
<p>آرزو رمضانی انیماتور و نقاش که در سبک های مختلف به ویژه نقاشی با جوهر مشغول به فعالیت است. تحصیلات او در زمینه ارتباط تصویری و فوق لیسانس انیمیشن از دو دانشگاه هنر تهران و بورنموث انگلستان می باشد. او پس از ساخت اولین انیمیشن تجربی خود بیشتر در این سبک فعالیت دارد. در حال حاضر او پادکستی با نام &#8220;آرزو آرت&#8221; در زمینه انیمیشن و هنر دارد و مصاحبه با هنرمندان شاخص  در این زمینه انجام میدهد.</p>
<p>رمضانی معتقد است:« همه ی ما گاه و بی گاه از کودک درون خودمان غافل می شویم. در جهانی زندگی می کنیم که بمباران داده ها و اطلاعات ما را بیش از حد مشغول می کند تا جایی که که اصل وجود انسان، ارزش ها و حقیقت درونی خود را فراموش کرده ایم و مسیر بازیابی آن با پس زدن پارازیت ها سخت تر شده است».</p>
<p><figure id="attachment_23937" aria-describedby="caption-attachment-23937" style="width: 500px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23937 size-medium" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/02/WhatsApp-Image-2021-02-06-at-01.59.581" alt="رمضانی" width="500" height="333" /><figcaption id="caption-attachment-23937" class="wp-caption-text">گلیچ ویدئوآرت گمراهی کودک درون. آرزو رمضانی. نمایشگاه گروهی گلیچ؛ زبان پیکسل. فضای۱- گالری باوان. عکس: کیوان یوسفی</figcaption></figure></p>
<p>ویدئوآرتیست گمراهی کودک درون از گلیچ به عنوان المانی برای نشان دادن کودک درون و روح خسته ی افراد که در دنیای امروزی پر از پارازیت و اختشاشات گم شده است، استفاده کرده است و معتقد است خاطراتی که می توانند در طول گذشت زمان تغییر پیدا کنند و ساخته و بازسازی شوند، اگرچه از بین رفته اند با این حال ما کماکان به آنها چنگ می زنیم.</p>
<p>از نظر رمضانی این انیمیشن گلیچ، دنیای رویایی از کشمکش درونی انسان و نبرد بین تاریکی و روشنی در درون ما، در حالی که سعی بر هوشیار بودن و بازیابی آن کودک درون در جهان پرهیاهوی امروزی را داریم را نشان می دهد.</p>
<p>هنر برای آرزو رمضانی به عنوان یک زبان بین المللی و بدون مرز است و او از تکنیک های مختلفی برای رسیدن به هدف استفاده می کند. او در هر سبکی که کار می کند تلاش بر این دارد که احساسات درونی مخاطب را برانگیخته کند و در آنها حسی را زنده کند. رمضانی معتقد است دراین انیمیشن گلیچ هم به کمک جلوه های گلیچ و موسیقی این حس را در کار تشدید کرده است.</p>
<p>نمایش گلیچ ویدئوآرت &#8220;گمراهی کودک درون&#8221; آرزو رمضانی در قالب نمایشگاه گروهی «<a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a>» به کیوریتوری محمد علی فاموری و صادق مجلسی در فضای ۱- گالری باوان تا پنج شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۹ ادامه خواهد داشت.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a2%d8%b1%d8%b2%d9%88-%d8%b1%d9%85%d8%b6%d8%a7%d9%86%db%8c/">جنگ بی پایان درون انسان؛ درباره گلیچ ویدئو آرت آرزو رمضانی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%a2%d8%b1%d8%b2%d9%88-%d8%b1%d9%85%d8%b6%d8%a7%d9%86%db%8c/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>نظم خلقت؛ درباره گلیچ ویدئوآرت متاترون آرش معصوم</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%aa%d8%a7%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86-%d9%85%d8%b9%d8%b5%d9%88%d9%85/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%aa%d8%a7%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86-%d9%85%d8%b9%d8%b5%d9%88%d9%85/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 31 Jan 2021 20:10:40 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[Arash Masoom]]></category>
		<category><![CDATA[Art Researcher Center]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[آرش معصوم]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمدعلی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23894</guid>

					<description><![CDATA[<p>در هفته ششم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱ گلیچ ویدئوی آرش معصوم با عنوان «متاترون» به نمایش گذاشته شد. متاترون واکاوی مبحث تعادل میان ابعاد مختلف خلقت بر مبنای مرکزیت انسان است، اما از نظر آرش معصوم کیمیاگری و تئوری دیپلماسی منع نفوذ، باعث عملکرد غیر معقول و به وجود آمدن گلیچ در [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%aa%d8%a7%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86-%d9%85%d8%b9%d8%b5%d9%88%d9%85/">نظم خلقت؛ درباره گلیچ ویدئوآرت متاترون آرش معصوم</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>در هفته ششم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل»<a href="http://www.platform-101.com"> پلتفرم ۱۰۱</a> گلیچ ویدئوی آرش معصوم با عنوان «متاترون» به نمایش گذاشته شد.</p>
<p>متاترون واکاوی مبحث تعادل میان ابعاد مختلف خلقت بر مبنای مرکزیت انسان است، اما از نظر آرش معصوم کیمیاگری و تئوری دیپلماسی منع نفوذ، باعث عملکرد غیر معقول و به وجود آمدن گلیچ در این‌مسیر شده است. در متاترون از ماشین خلق پارتیکل نود۳ برای خلق شکل‌گیری نظم خلقت استفاده شده است.</p>
<p>کهن‌الگوها، پترن های طبیعی و فرکتال مجموعه ژولیا در شکل‌گیری این نقاط شناور الهام‌بخش آرتیست بوده و او تلاش کرده نشانگر وجود نظم در عین بی نظمی باشد.</p>
<p>معصوم متاترون را در همه مقیاس‌ها، سفسطه ای نهفته می داند و این مفهوم را در همه و هیچکدام متصور است. او معتقد است چیزی بزرگتر همه را می چرخاند؛ چیزی که می‌چرخاند ولی چرخانده نمی‌شود؛ حرکت می‌دهد اما حرکت نمی‌کند.</p>
<p>گلیچ ویدئوآرت متاترون در قالب نمایشگاه گروهی «<a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a>» به کیوریتوری محمدعلی فاموری و صادق مجلسی تا پنج شنبه ۱۶ بهمن ماه ۱۳۹۹ در فضای منهای یک گالری باوان تهران به نمایش خود ادامه خواهد داد.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%aa%d8%a7%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86-%d9%85%d8%b9%d8%b5%d9%88%d9%85/">نظم خلقت؛ درباره گلیچ ویدئوآرت متاترون آرش معصوم</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%85%d8%aa%d8%a7%d8%aa%d8%b1%d9%88%d9%86-%d9%85%d8%b9%d8%b5%d9%88%d9%85/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>سیستم مولد؛ درباره گلیچ ویدئوی اتوژنز نیکزاد عربشاهی</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88-%d8%a7%d8%aa%d9%88%da%98%d9%86%d8%b2-%d8%b9%d8%b1%d8%a8%d8%b4%d8%a7%d9%87%db%8c/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88-%d8%a7%d8%aa%d9%88%da%98%d9%86%d8%b2-%d8%b9%d8%b1%d8%a8%d8%b4%d8%a7%d9%87%db%8c/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Editorial]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 24 Jan 2021 15:32:52 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[Nikzad Arabshahi]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[نیکزاد عربشاهی]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23869</guid>

					<description><![CDATA[<p>نیکزاد عربشاهی یک هنرمند میان رشته ای ساکن دن هاگ (لاهه) هلند است که در زمینه نقاشی، هنرهای مولد و رسانه های جدید فعالیت می کند. نیکزاد فعالیت حرفه ای خود را از سال ۲۰۰۰ آغاز کرده و تاکنون چندین نمایشگاه از آثار خود را در نمایشگاه های هنری، نمایش های تئاتر و چیدمان های [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88-%d8%a7%d8%aa%d9%88%da%98%d9%86%d8%b2-%d8%b9%d8%b1%d8%a8%d8%b4%d8%a7%d9%87%db%8c/">سیستم مولد؛ درباره گلیچ ویدئوی اتوژنز نیکزاد عربشاهی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>نیکزاد عربشاهی یک هنرمند میان رشته ای ساکن دن هاگ (لاهه) هلند است که در زمینه نقاشی، هنرهای مولد و رسانه های جدید فعالیت می کند. نیکزاد فعالیت حرفه ای خود را از سال ۲۰۰۰ آغاز کرده و تاکنون چندین نمایشگاه از آثار خود را در نمایشگاه های هنری، نمایش های تئاتر و چیدمان های چندرسانه ای در سراسر جهان به نمایش گذاشته است.</p>
<p>در هفته پنجم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a> گلیچ ویدئوی عربشاهی با عنوان «اتوژنز» در فضای منهای یک گالری باوان به نمایش درآمده است. عربشاهی در استیتمنت اثر هنری خود درباره مفهوم اتوژنز بیشتر گفته است:</p>
<p>اتوژنز (Autogenesis) نوعی پروژه هنری مولد است که در آن مخاطب سیستم مدل شده ذهن هنرمند و طیف وسیعی از تغییرات را در بین سه موقعیت (نظم ، پیچیدگی و بی نظمی) در آثار هنری بصری و صوتی تجربه می کند. در همین راستا آرتیست برای طراحی هنگام نقاشی از داده های الگوی های جسمی و ذهنی اتوژنز و الگوریتم های سیستم هسته طراحی استفاده می کند و مدل شبیه ساز شده روش او توسط نرم افزار کدگزاری خودکار تولید می شود.</p>
<p>بنابراین آنچه قبل از مشاهده کننده به تصویر کشیده می شود، نتیجه یک سیستم مولد است که تصویر نهایی و صدای ترمینال را به صورت خودکار در اتوژنز در زمان واقعی ایجاد می کند. اول از همه برای روشن شدن بیشتر نحوه عملکرد اتوژنر و مروری بر تعریف کلی هنر تولیدی، نسخه صفر و یک باید داشته باشیم. لازم به ذکر است که رشته ای از هنر که در آن هنرمند از سیستمی برای تولید آثار هنری استفاده می کند، هنر تولیدی نامیده می شود.</p>
<p>این سیستم تلفیقی از زبان طبیعی، برنامه نویسی رایانه یا سایر سازوکارهای ابتکاری مرتبط است که قادر به ارائه سطحی از استقلال به طور جزئی یا در کل فرآیند ساخت آثار هنری است. وجود سیستم اصلی باید به گونه ای طراحی شود تا بتواند کار ترمینال را به صورت خودمختار مدیریت کند. در نتیجه، هنر مولد به نحوه کار سیستم اصلی و روند ایجاد آثار هنری اشاره دارد. بنابراین، برای کشف پیوند آن با دلایل تولید و درک محتوای آن در ابتدا باید الگوریتم های تولید کننده سیستم را بررسی کنیم؛ زیرا علی رغم این واقعیت که سیستم اصلی دائماً پنهان است، این قسمت اساسی و سازنده اثر نهایی هنری است.</p>
<p>سیستم مرکزی اتوژنز یک سیستم پیچیده است؛ که برای طراحی الگوریتم ها، تجزیه و تحلیل سیگنال های حاصل از رفتار فیزیکی دست ها ، حرکات مفاصل و فرکانس های امواج مغزی هنرمند هنگام نقاشی خلق شده است. در آن داده ها توسط چندین حسگر ثبت می شوند و سپس با الگوریتم دیگری که قادر به بازسازی عناصر زبان بصری هنرمند است و روش ترکیبی آنها را مدل می کند، جذب می شوند. نتیجه نهایی این تحقیق ترکیبی از الگوها برای تولید اطلاعات است که بوسیله آنها طراحی موتور شبیه ساز داده نهایی برای پیدایش آثار هنری امکان پذیر می شود؛ این موتور شبیه ساز داده نقش اطلاعات سیستم مرکزی را بازی می کند.</p>
<p><figure id="attachment_23871" aria-describedby="caption-attachment-23871" style="width: 500px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23871 size-medium" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/01/WhatsApp-Image-2021-01-24-at-18.47.341" alt="اتوژنز" width="500" height="281" /><figcaption id="caption-attachment-23871" class="wp-caption-text">عکس از گلیچ ویدیو اتوژنز. نیکزاد عربشاهی. نمایشگاه گروهی گلیچ؛زبان پیکسل. کیوریتور: محمدعلی فاموری و صادق مجلسی. منهای یک گالری باوان . تهران. ایران.</figcaption></figure></p>
<p>به طور کلی، سیستم های پیچیده از مجموعه ای از قطعات و اجزای متقابل با نوع خود و سایر اجزای متناظر و مجاور تشکیل شده اند. این فعل و انفعالات درونی باعث می شود که سیستم بتواند خودش را سازماندهی کند و از یک عامل کنترل و مدیریت خارجی بی نیاز باشد. به همین دلیل، به چنین سیستم هایی &#8220;خود سازماندهی&#8221; نیز گفته می شود. برای نشان دادن سیستم های پیچیده، مغز انسان می تواند به عنوان نمونه ای از یک سیستم پیچیده معمولی همانطور که زیست شناسان آن را توصیف می کنند و روانکاوان آن را در یافته های تحقیق خود توضیح می دهند عمل کند.</p>
<p>چرخه خسته کننده، جمعیت حیوانات در داخل یک اکوسیستم ، ژن هایی که در مقابل یکدیگر قرار دارند و منجر به تکامل گونه می شوند، امپراتوری های در حال ظهور و سقوط، فرهنگ های شکل گرفته و در حال رشد و موارد دیگر شامل اجزای مختلف مانند سلول ها، کروموزوم ها، شهروندان و غیره که به یک سازگاری می رسند با تعامل با دیگر اجزای همگن و همسایه ، ساختار و شکل را در طول زمان ایجاد می کند.</p>
<p>اتوژنز دقیقا مانند مثال فوق برای مغز، توسط برنامه نویسی مولد رایانه ایجاد شده است. سیستم هسته ای توسط برنامه نویسی مولد رایانه ایجاد شده است و دقیقاً مانند مثال مغز فوق، مجموعه بزرگی از اجزا را در خود دارد و ۳۰ بار در ثانیه با یکدیگر تعامل می کند. این شبکه از صدها ملحفه مانند تشکیل شده است و از آنجا که تعداد قابل توجهی از متغیرهای غیر خطی در هر یک از این ملحفه ها وجود دارد، هیچ الگوی یکسانی با الگوی قبلی ایجاد نمی شود. هر یک از این ملحفه ها شامل اجزای سازنده ای هستند و دستورات را از هوش مرکزی به عملیات خاص تبدیل می کنند و خصوصیات عملیات را به شبکه اصلی اضافه می کنند. عملکرد خروجی این سیستم پویا مجموعه ای از سیگنال های قابل تصور بینایی است که توسط یک موتور رندر در زمان واقعی به تصویری با ترکیبی مداوم و تکرار نشدنی تبدیل می شوند.</p>
<p>مفهوم تصویری این اثر هنری در پیوستگی آثار قبلی هنرمند، آمیخته ای از نقاشی، طراحی و طراحی صدا است. در این روش، به جای اینکه یک تصویر ثابت به عنوان یکی از &#8220;لحظه ها&#8221; باشد و یک امکان در بین ذهنیت های بی پایان هنرمند باشد، این اثر هنری بداهه پردازی بصری و صوتی است که از ترکیب متغیرهای &#8220;بصری-صدا&#8221; و ایجاد ترکیبی متوالی از آنها استفاده می کند.</p>
<p>در این شرایط، آثار هنری نقطه شروع مشخصی ندارند و نمی توان نقطه پایانی برای آن تصور کرد. یک لحظه قبل در جایی ثبت نشده است اما در حافظه بیننده است و هیچ لحظه ای دیگر قابل پیش بینی نیست. به همین منظور، می توان اظهار داشت که آثار هنری بیش از آنکه صرفاً یک قطعه هنری عینی باشد، بازتابی از اندیشه هنرمند است که روی دیوار غرفه منعکس شده است. هدف این است که تجربه همزیستی با آثار هنری پویا و تفکر در مورد دنیایی از امکانات صداها و تصاویر را که هر لحظه ایجاد می شود، جلوی بینندگان داشته باشید.</p>
<p>گلیچ ویدیوی اتوژنز نیکزاد عربشاهی در نمایشگاه گروهی <a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a> به کیوریتوری محمدعلی فاموری و صادق مجلسی در فضای منهای یک گالری باوان تهران تا پنج شنبه ۹ بهمن ماه ۱۳۹۹ به نمایش خود ادامه خواهد داد.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88-%d8%a7%d8%aa%d9%88%da%98%d9%86%d8%b2-%d8%b9%d8%b1%d8%a8%d8%b4%d8%a7%d9%87%db%8c/">سیستم مولد؛ درباره گلیچ ویدئوی اتوژنز نیکزاد عربشاهی</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88-%d8%a7%d8%aa%d9%88%da%98%d9%86%d8%b2-%d8%b9%d8%b1%d8%a8%d8%b4%d8%a7%d9%87%db%8c/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>دریچه روح؛ درباره‌گلیچ‌ویدئوآرت ندا دست ‌افکن و پرنیان دنیاری</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%e2%80%8c%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%e2%80%8c%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d8%a7%d9%81%da%a9%d9%86-%d8%af%d9%86%db%8c%d8%a7/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%e2%80%8c%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%e2%80%8c%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d8%a7%d9%81%da%a9%d9%86-%d8%af%d9%86%db%8c%d8%a7/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 18 Jan 2021 08:35:18 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch;Pixel Language]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پرنیان دنیاری]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[ندا دست افکن]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23856</guid>

					<description><![CDATA[<p>هفته چهارم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱ به نمایش گلیچ ویدئوآرت ندا دست افکن و پرنیان دنیاری در فضای منهای یک گالری باوان اختصاص داشت. موضوع اثر دست‌افکن و دنیاری چشم‌ها هستند. عنوان اثر آنها jrt است که ریشه در زبان مصری کهن دارد به معنی چشم و هم آوای واژه «انجام دادن» [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%e2%80%8c%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%e2%80%8c%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d8%a7%d9%81%da%a9%d9%86-%d8%af%d9%86%db%8c%d8%a7/">دریچه روح؛ درباره‌گلیچ‌ویدئوآرت ندا دست ‌افکن و پرنیان دنیاری</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>هفته چهارم نمایشگاه گروهی «<a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a>» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a> به نمایش گلیچ ویدئوآرت ندا دست افکن و پرنیان دنیاری در فضای منهای یک گالری باوان اختصاص داشت. موضوع اثر دست‌افکن و دنیاری چشم‌ها هستند. عنوان اثر آنها jrt است که ریشه در زبان مصری کهن دارد به معنی چشم و هم آوای واژه «انجام دادن» یا «عمل» نیز هست.</p>
<p>دست افکن و دنیاری معتقدند عناصر نمایان در اثرشان، چشم ها و نقطه ها هستند. استاپ موشن، ایجاد گلیچ دستی به وسیله ی نقطه ها روی صورت و نرم افزار های ساخت ویدئو بنیان گلیچ‌ویدئوی آنها را می‌سازد.</p>
<p>آنها معتقد بر این باور کهن هستند که چشم ها دریچه ی روح اند. این اثر برای آنها بیشتر یک اثر شخصی ولی جهان شمول است که بر اساس آن چشم ها باقی می ماند و همه چیز را در خود نشان می‌دهد. هدف دست افکن و دنیاری بیان احساسات درونی‌شان است به طوری که بتوانند امضای خودشان را هم در آثار خود داشته باشند.</p>
<p>نمایش اپیزود چهارم «گلیچ؛ زبان پیکسل» به کیوریتوری محمد علی فاموری و صادق مجلسی تا پنج شنبه دوم بهمن ماه ۱۳۹۹ در فضای منهای یک گالری باوان تهران ادامه خواهد داشت.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%e2%80%8c%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%e2%80%8c%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d8%a7%d9%81%da%a9%d9%86-%d8%af%d9%86%db%8c%d8%a7/">دریچه روح؛ درباره‌گلیچ‌ویدئوآرت ندا دست ‌افکن و پرنیان دنیاری</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%e2%80%8c%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%e2%80%8c%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d8%a7%d9%81%da%a9%d9%86-%d8%af%d9%86%db%8c%d8%a7/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>بیان صادق؛ درباره گلیچ‌ویدئوآرت پرولوگ از بهروز فراهانی و حسین پور‌اسماعیل</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%be%d9%88%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d9%85/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%be%d9%88%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d9%85/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 16 Jan 2021 16:20:54 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Art Researcher Center]]></category>
		<category><![CDATA[Bavan Gallery]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch Video Art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch;Pixel Language]]></category>
		<category><![CDATA[Mohammad Ali Famori]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[Ramin Saeidian]]></category>
		<category><![CDATA[Sadegh Majlesi]]></category>
		<category><![CDATA[Studio Famori]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[استودیو فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[بهروز فراهانی]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[حسین پوراسماعیل]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمدعلی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23846</guid>

					<description><![CDATA[<p>پرولوگ عنوان گلیچ ویدئوآرت بهروز فراهانی و حسین پوراسماعیل در نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱ در فضای منهای یک گالری باوان است. در پرولوگ ما با عناصری همچون نور، مه‌آلودگی و تاریکی مطلق مواجه هستیم. فراهانی و پور‌اسماعیل می‌خواهند مخاطب، تصاویر را به عنوان مقدمه ای برای لقاء و تولد در نظر داشته [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%be%d9%88%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d9%85/">بیان صادق؛ درباره گلیچ‌ویدئوآرت پرولوگ از بهروز فراهانی و حسین پور‌اسماعیل</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>پرولوگ عنوان گلیچ ویدئوآرت بهروز فراهانی و حسین پوراسماعیل در نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم ۱۰۱</a> در فضای منهای یک گالری باوان است. در پرولوگ ما با عناصری همچون نور، مه‌آلودگی و تاریکی مطلق مواجه هستیم. فراهانی و پور‌اسماعیل می‌خواهند مخاطب، تصاویر را به عنوان مقدمه ای برای لقاء و تولد در نظر داشته باشد. با انتشار تصاویر، پهنای بازی میان حیات و فنا در کنار فضاسازی و تغییرات زیادی پیش چشم مخاطب نمایان می شود.</p>
<p>آرتیست‌ها برای خلق اثر از تصاویر ویدئویی ناسا از خورشید و انفجار ستاره‌ها، عکس‌هایی از لحظه به وجود آمدن جنین و همچنین اسکن مغز با بهره‌گیری از روش‌های تجربی شخصی با استفاده از ابزارهایی نظیر پرمیر و آیوداسیتی استفاده کرده‌اند.</p>
<p>در استیتمنت فراهانی و پوراسماعیل آمده، داستان پرولوگ بعد از شکل گرفتن خود اثر ایجاد شد. ابتدا یک فایل صوتی از طرف بهروز فراهانی ساخته شد و بعد با باز کردن فایل به صورت کد هگز HEX CODE  به یک سری رشته عدد و حرف رسیدند، برای حروف به دست آمده به ازای جایگاه هر حرف در الفبای انگلیسی اعداد جایگذاری شدند (برای مثال A=1 و B=2 ).<br />
در ادامه به چندین خط رشته عدد به شکل زیر رسیدند:<br />
‪۰۰۰۰۰۷۴۰۰ ۴۲ ۵۲ ۹۰ ۴۴ ۵۴ ۴۶ ۵۳ ۲۰ ۲۰ ۲۰ ۲۰‬</p>
<p>سپس یک فایل گرادیانت از سفید به مشکی عمودی را به عنوان سورس تصویری ایجاد کردند و در نرم‌افزار پریمیر رشته اعداد به دست آمده را ترجمه کردند.</p>
<p>بعد از این مرحله یک فایل ۱۳ دقیقه ای ویدئویی به دست آمد که به طرز شگفت آوری بدون کوچکترین دخالتی کاملا با فایل صوتی هماهنگ بود. در واقع این ویدئو بیانگر صادق همان لحظه بوجود آمدن موزیک است بدون هیچ کم و کاستی و از آنجا که این برش از زندگی با این فرض اینکه &#8221; جزء خود کل است&#8221; تمام زندگی را در بر می‌گیرد.<br />
این ویدئو بیانگر تمام پیچ و خم هایی ست که همه ما آن ها را در طول زندگی تجربه کرده ایم و همچنان تجربه خواهیم کرد و برای نشان دادن هر چه بیشتر این موضوع، آرتیست های پرولوگ ویدئو را به پنج پارت تقسیم کردند که هر پارت گوشه ای از این فراز و فرود ها را نمایندگی میکند.</p>
<p><figure id="attachment_23848" aria-describedby="caption-attachment-23848" style="width: 500px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23848 size-medium" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/01/WhatsApp-Image-2021-01-16-at-19.25.091" alt="پرولوگ" width="500" height="281" /><figcaption id="caption-attachment-23848" class="wp-caption-text">عکس از گلیچ ویدئوآرت پرولوگ. بهروز فراهانی و حسین پوراسماعیل. نمایشگاه گروهی گلیچ؛زبان پیکسل. کیوریتور: محمدعلی فاموری و صادق مجلسی. منهای یک گالری باوان تهران، ایران.</figcaption></figure></p>
<p>پارت یک : پرولوگ<br />
&#8220;نوری که تو را وسوسه می کند و به سمت خودش می کشاند. تو وادار می شوی که کاری کنی و درست زمانی که دست به کار می شوی غیب می شود.&#8221;</p>
<p>پارت دو: ساخت و ساز<br />
&#8220;در این پارت تو خود را وسط مهلکه می بینی و دست به ساختن چیزی می زنی و اطراف را برای خودت تعریف می کنی؛ چرا که از درک کامل محیط، بیزار و ناتوان هستی!&#8221;</p>
<p>پارت سه: تخریب<br />
&#8220;در اینجا تو تصمیم می گیری هر آنچه که تا الان ساختی را خراب کنی و ذهنت را از زنجیر هایی که خود وصل کردی رها کنی!&#8221;</p>
<p>پارت چهار: هیچ شدن<br />
&#8220;بازهم به نقطه ی روشنی نمی رسی، هیچ می شوی،  پوچ می شوی!.&#8221;</p>
<p>پارت پنج: تلاش های بیهوده<br />
&#8220;در حالی که به گوشه رینگ افتادی، به اطراف خیره میشوی و از ریخته شدن عرق به داخل لاله گوشت لذت میبری. میفهمی زندگی همین بود : &#8220;اغواکننده و پوچ&#8221; اما پشیمان نیستی از حضورت.&#8221;</p>
<p>زندگی در لحظه مسئله بنیادین صداهایی است که می شنویم. مردمی که هر روز آنها را می بینیم فرآیندی شکوهمند و در عین حال تلاشی مذبوحانه برای به دنیا آمدن و در ادامه زنده ماندن دارند. پیروزی سیاهی بر روشنایی، بزرگترین امید ناامیدی است که مفهوم کلی پرولوگ را شکل می دهد.</p>
<p>آرتیست های پرولوگ ساختن آن مفهومی که از تولید اثر هنری بدون کارکرد فردی و اجتماعی منشاء گیرد را مردود می دانند و در نهایت پرولوگ را جزوی از مسیر زندگی می دانند.</p>
<p>نمایش گلیچ ویدئوآرت پرولوگ در هفته چهارم نمایشگاه گروهی <a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a> به کیوریتوری محمدعلی فاموری و صادق مجلسی در فضای منهای یک گالری باوان تا پنج شنبه ۲ بهمن ماه ۱۳۹۹ ادامه خواهد داشت.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%be%d9%88%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d9%85/">بیان صادق؛ درباره گلیچ‌ویدئوآرت پرولوگ از بهروز فراهانی و حسین پور‌اسماعیل</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%87%d8%a7%d9%86%db%8c-%d9%be%d9%88%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d9%85/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>ابزار تخریب؛ درباره گلیچ ویدئوآرت پریسا پاک‌ضمیر</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%be%d8%b1%db%8c%d8%b3%d8%a7-%d9%be%d8%a7%da%a9-%d8%b6%d9%85%db%8c%d8%b1/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%be%d8%b1%db%8c%d8%b3%d8%a7-%d9%be%d8%a7%da%a9-%d8%b6%d9%85%db%8c%d8%b1/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 10 Jan 2021 16:16:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Art Researcher Center]]></category>
		<category><![CDATA[Bavan Gallery]]></category>
		<category><![CDATA[famori studio]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch Video Art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch;Pixel Language]]></category>
		<category><![CDATA[Mohammad Ali Famori]]></category>
		<category><![CDATA[Parisa Pakzamir]]></category>
		<category><![CDATA[platform101]]></category>
		<category><![CDATA[Ramin Saeidian]]></category>
		<category><![CDATA[Sadegh Majlesi]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پریسا پاک ضمیر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23820</guid>

					<description><![CDATA[<p>پریسا پاک‌ضمیر در گلیچ ویدئوآرت «رقص ماشین در مهتاب» از چرخ خیاطی به عنوان نماد ماشین‌زدگی و عنصری از صنعت بهره برده است. او با استفاده از رسانه هنرهای جدید دیجیتالی، انتقال مفهوم مد نظر خود را در قالب ویدیویی کوتاه امکان پذیر کرده است. ابزارهای دیجیتال برای ضبط تصویر، و ایجاد بهم ریختگی و [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%be%d8%b1%db%8c%d8%b3%d8%a7-%d9%be%d8%a7%da%a9-%d8%b6%d9%85%db%8c%d8%b1/">ابزار تخریب؛ درباره گلیچ ویدئوآرت پریسا پاک‌ضمیر</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>پریسا پاک‌ضمیر در گلیچ ویدئوآرت «رقص ماشین در مهتاب» از چرخ خیاطی به عنوان نماد ماشین‌زدگی و عنصری از صنعت بهره برده است. او با استفاده از رسانه هنرهای جدید دیجیتالی، انتقال مفهوم مد نظر خود را در قالب ویدیویی کوتاه امکان پذیر کرده است. ابزارهای دیجیتال برای ضبط تصویر، و ایجاد بهم ریختگی و تخریب تصویری با نرم افزارهای کامپیوتری برای پاک‌ضمیر وسیله ای برای نمایش ترکیب دو واقعه کلاسیک-مدرن و انتقال تصویری فرآیند خلق آشفتگی بصری و صوتی برای خوانش هر چه نزدیک تر مخاطب شده است.</p>
<p>پریسا پاک ضمیر متولد سال ۱۳۶۷، طراح لباس و هم اکنون در رشت مستقر است. او در این گلیچ‌ویدئو معتقد است عدم ترکیب یا انطباق فرمت های کلاسیک و مدرن درون یا بر روی هم، و خلق موجودی غریب و بعضی اوقات ناپسند، الهام بخش ساخت این اثر بوده است.</p>
<p>برای پاک‌ضمیر این حس هم می‌تواند یک مسیٔله شخصی باشد و هم درگیری اتفاقات سنتی و پیشرفته ای در بستر اجتماع را نشان دهد. اهداف متعالی درک بیننده اثر از نگرش صاحب اثر به اتفاقات و واقعیات پیرامون آن است، و به رسمیت شناختن این موجود خلق شده و تربیت و اصلاح آن برای تعامل و همزیستی است. این اثر شاید نقطه آغازی برای گفتمان صاحب اثر و مخاطبین برای بیان دیدگاه های شخصی با زبان پیکسل آرت و گویش گلیچ آرت باشد.</p>
<p>گلیچ ویدئوآرت پریسا پاک‌ضمیر در نمایشگاه گروهی «<a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a>» <a href="http://www.platform-101.com">پلتفرم۱۰۱</a> به کیوریتوری محمدعلی فاموری و صادق مجلسی در فضای منهای یک گالری باوان تهران تا پنج‌شنبه ۲۵ دی ۱۳۹۹ به نمایش خود ادامه می‌دهد.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%be%d8%b1%db%8c%d8%b3%d8%a7-%d9%be%d8%a7%da%a9-%d8%b6%d9%85%db%8c%d8%b1/">ابزار تخریب؛ درباره گلیچ ویدئوآرت پریسا پاک‌ضمیر</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%be%d8%b1%db%8c%d8%b3%d8%a7-%d9%be%d8%a7%da%a9-%d8%b6%d9%85%db%8c%d8%b1/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>تجسم تنهایی؛ درباره گلیچ ویدئوآرت شالالا سلام زاده</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b4%d8%a7%d9%84%d8%a7%d9%84%d8%a7-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85-%d8%b2%d8%a7%d8%af%d9%87/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b4%d8%a7%d9%84%d8%a7%d9%84%d8%a7-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85-%d8%b2%d8%a7%d8%af%d9%87/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 09 Jan 2021 15:26:34 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Art Researcher Center]]></category>
		<category><![CDATA[Bavan Gallery]]></category>
		<category><![CDATA[famori studio]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch Video Art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch;Pixel Language]]></category>
		<category><![CDATA[Mohammad Ali Famori]]></category>
		<category><![CDATA[platform101]]></category>
		<category><![CDATA[Ramin Saeidian]]></category>
		<category><![CDATA[Sadegh Majlesi]]></category>
		<category><![CDATA[shalala salamzadeh]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[استودیو فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[شالالا سلام زاده]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمدعلی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[هنر گلیچ]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23813</guid>

					<description><![CDATA[<p>شالالا سلام زاده هنرمند و طراح چند رسانه ای ساکن جمهوری آذربایجان با ویدئو آرت &#8220;زوروان&#8221;  در نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱ شرکت کرده است. زوروان خدای زمان در آیین زرتشت و معروف به یگانگی و تنهایی است که بی نهایت را تجسم می بخشد. زوروان از نظر خوبی و بدی، بی طرف [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b4%d8%a7%d9%84%d8%a7%d9%84%d8%a7-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85-%d8%b2%d8%a7%d8%af%d9%87/">تجسم تنهایی؛ درباره گلیچ ویدئوآرت شالالا سلام زاده</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>شالالا سلام زاده هنرمند و طراح چند رسانه ای ساکن جمهوری آذربایجان با ویدئو آرت &#8220;زوروان&#8221;  در نمایشگاه گروهی «<a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">گلیچ؛ زبان پیکسل</a>» <a href="http://www.platform_101.com">پلتفرم ۱۰۱</a> شرکت کرده است.</p>
<p>زوروان خدای زمان در آیین زرتشت و معروف به یگانگی و تنهایی است که بی نهایت را تجسم می بخشد. زوروان از نظر خوبی و بدی، بی طرف و همچنین بدون جنسیت است. از نظر سلام زاده در عصر دیجیتال مفاهیمی همچون زمان، بی نهایت بودن، جنسیت واخلاق تحریف شده و مفهوم آشنای خود را از دست داده اند.</p>
<p>سلام زاده معتقد است مینیاتورها در شرق علی رغم برخی برداشت های مذهبی در مورد منع به تصویر کشیدن انسان ها، با این حال به خوبی توسعه یافته اند. او با استفاده از هوش مصنوعی و کدگزاری، تمام عناصر &#8220;زنده&#8221; مینیاتورهای خاورمیانه ای و خدای بی چهره زوروان را تحریف و سه بعدی سازی کرده، تا به گفته خودش در مورد سازش های جهانی سازی، بدون شخصیت مستقل بودن، برابری عصر اینترنت و ارتدوکسی (به معنای پایبندی به هنجارها  به ویژه در دین) باعث افزایش تفکر شود.</p>
<p>سلام زاده در آثار خود به روانشناسی انسان در عصر دیجیتال، فناوری رایانه و مسائل اجتماعی عصر سایبری می پردازد. هنر او شامل هنر دیجیتال است که از طریق امکانات چندرسانه ای مانند فیلم، عکس و چیدمان خلق می شود.کارهای او یک آزمایش مداوم و جستجوی روش هایی است که بر فناوری تأثیر می گذارد تا آن را به عنوان یک جسم زنده نشان دهد.</p>
<p><figure id="attachment_23815" aria-describedby="caption-attachment-23815" style="width: 500px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23815 size-medium" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/01/WhatsApp-Image-2021-01-09-at-18.43.161" alt="سلام زاده" width="500" height="281" /><figcaption id="caption-attachment-23815" class="wp-caption-text">عکس از گلیچ ویدئوآرت زوروان. شالالا سلام زاده. نمایشگاه گروهی گلیچ؛ زبان پیکسل. کیوریتور: محمدعلی فاموری و صادق مجلسی. منهای یک گالری باوان تهران.</figcaption></figure></p>
<p>&nbsp;</p>
<p>مسئله دوگانگی برای سلام زاده همیشه مهم بوده و در واقع بخشی از او همیشه به فرهنگ سنتی وفادار مانده، ولی در عین حال کارهای او کاملاً &#8220;دیجیتالی&#8221; است. شخصیت حقیقی زوروان با یگانگی زمان، فراتر از کلیشه ها و بین تاریکی و نور در بی نهایت بودن همراه است؛ نمادی پویا برای سلام زاده تا به عنوان یک خالق در خلق یک ویدئوآرت استفاده کند.</p>
<p>هدف سلام زاده یافتن راهی برای سازش بین فرهنگ سنتی، هویت ملی مردم و عصر جهانی فناوری های دیجیتال است. برای او، گلیچ آرت راهی برای انتقال &#8220;تحریف&#8221; دوران مدرن و ارائه فناوری به عنوان یک کالبدی زنده با نتایج غیرقابل پیش بینی است.</p>
<p>سلام زاده در ابتدا می خواست در مورد موضوعات فوق تأمل کند و هدف او خلق یک اثر هنری تا حد ممکن نزدیک به انتظاراتش بود. در این فرآیند، برخی از عناصر به عنوان مثال چرخاندن پیکسل ها و از بین رفتن قسمت هایی از مینیاتورها نتیجه و تصمیم فناوری گلیچ است که در خلق ویدئوآرت زوروان به کار گرفته شد.</p>
<p>نمایش گلیچ ویدئوآرت شالالا سلام زاده در نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» به کیوریتوری محمدعلی فاموری و صادق مجلسی در منهای یک گالری باوان تهران تا پنج شنبه ۲۵ دی ماه ۱۳۹۹ ادامه دارد.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b4%d8%a7%d9%84%d8%a7%d9%84%d8%a7-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85-%d8%b2%d8%a7%d8%af%d9%87/">تجسم تنهایی؛ درباره گلیچ ویدئوآرت شالالا سلام زاده</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b4%d8%a7%d9%84%d8%a7%d9%84%d8%a7-%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85-%d8%b2%d8%a7%d8%af%d9%87/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>خسران ابژه؛ درباره گلیچ ویدیو آرت مالیخولیای عرفان عشوریون</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%db%8c%d9%88-%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b9%d8%b1%d9%81%d8%a7%d9%86-%d8%b9%d8%b4%d9%88%d8%b1%db%8c%d9%88%d9%86/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%db%8c%d9%88-%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b9%d8%b1%d9%81%d8%a7%d9%86-%d8%b9%d8%b4%d9%88%d8%b1%db%8c%d9%88%d9%86/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 03 Jan 2021 22:08:34 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[نقد و مقالات]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Bavan Gallery]]></category>
		<category><![CDATA[Erfan Ashourioun]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch Video Art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch;Pixel Language]]></category>
		<category><![CDATA[Mohammad Ali Famori]]></category>
		<category><![CDATA[Mohammad Sahebzamani]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[Ramin Saeidian]]></category>
		<category><![CDATA[Sadegh Majlesi]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[عرفان عشوریون]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد صاحب زمانی]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23797</guid>

					<description><![CDATA[<p>گلیچ ویدئوآرت عرفان عشوریون که در ساخت موزیک محمد صاحب زمانی با او همراه شد، عنوان« مالیخولیا» را در نمایشگاه گروهی گلیچ؛ زبان پیکسل به کیوریتوری محمدعلی فاموری و صادق مجلسی در منهای یک گالری باوان بر خود دارد. آرتیست های این ویدئوآرت معتقدند مالیخولیا تلاش برای بازنمایی سوژه ای متلاشی شده در برخورد با [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%db%8c%d9%88-%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b9%d8%b1%d9%81%d8%a7%d9%86-%d8%b9%d8%b4%d9%88%d8%b1%db%8c%d9%88%d9%86/">خسران ابژه؛ درباره گلیچ ویدیو آرت مالیخولیای عرفان عشوریون</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>گلیچ ویدئوآرت عرفان عشوریون که در ساخت موزیک محمد صاحب زمانی با او همراه شد، عنوان« مالیخولیا» را در نمایشگاه گروهی گلیچ؛ زبان پیکسل به کیوریتوری محمدعلی فاموری و صادق مجلسی در منهای یک گالری باوان بر خود دارد. آرتیست های این ویدئوآرت معتقدند مالیخولیا تلاش برای بازنمایی سوژه ای متلاشی شده در برخورد با حجم غول آسای نظام نمادین است. غول ستبری از حروف و نماد ها که هر روز در تلاش برای شکل دادن و دسته بندی سوژه ها به مدل های از پیش تعیین شده است؛ گونه ای تحریف واقعیت که حقیقتی پیش ساخته را بانی می شود.</p>
<p>مالیخولیا برای عشوریون و صاحب زمانی فرار از این دسته بندی، از این حروف شدگی است. مالیخولیا تعریف واژگون واقعیت توسط سوژه ای شیزوفرنیک است. برای دست یابی به این امر زاویه ی دید از کاراکتر خنثی و مشاهده گر به دریچه ی نگاه سوژه ی ملتهب تغییر یافته است؛ به گونه ای که انگار مخاطب خود از طریق صفحه ی نمایش، سفری انتزاعی به ذهن سوژه مذکور را تجربه می کند.</p>
<p>آرتیست های این ویدئوآرت  اعتقاد دارند در مالیخولیا فرم های بصری(ساخته شده با تاچ دیزاینر)  راوی اند. تلاش شده این فرم ها تداعی گر حالات کلی چند اتفاق باشند، گویی چند خاطره ی دور که در ذهن سوژه اثر گذار بوده و امروز ما تنها نمایی کلی از حالت بصری آن خاطره ها را به یاد می آوریم. عشوریون تلاش کرده عناصر تا جایی دفورم شوند که در مرز بین حالت اولیه و دفورم کامل در حرکت باشند؛ این حرکت و تکرار عناصر، این کژ نگریستن به ابژه ها گونه ای بی اعتمادی به امور دریافتی را برای مخاطب ایجاد کند.</p>
<p>عرفان عشوریون هنرمند رسانه دیجیتال متولد ۱۳۷۴ از اصفهان ایران است. عشوریون هنرمندی است که در زمینه آهنگسازی و اجرای موسیقی با استفاده از ابزارهای دیجیتال ،فعالیت می کند. او با الهام گرفتن از طبیعت، اشکال ارگانیک و پدیده ها مفهوم زوال را در اشکال انتزاعی نشان می دهد.</p>
<p><figure id="attachment_23799" aria-describedby="caption-attachment-23799" style="width: 500px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23799 size-medium" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/01/WhatsApp-Image-2021-01-04-at-01.26.35-11" alt="عشوریون" width="500" height="281" /><figcaption id="caption-attachment-23799" class="wp-caption-text">عکس از گلیچ ویدئوآرت مالیخولیا . عرفان عشوریون . نمایشگاه گروهی گلیچ؛ زبان پیکسل . کیوریتور: محمدعلی فاموری-صادق مجلسی . منهای یک گالری باوان</figcaption></figure></p>
<p>برای عشوریون، در ساخت پروژه‌های مشترک بعد از شکل‌گیری ایده‌‌ به صورت کلی و بررسی  نظرگاه‌های مختلف، طرح‌هایی به صورت جداگانه بر هاله‌ای از دیالوگ‌ها زده می‌شود. مانند خط‌هایی از هم جدا افتاده که در ادامه با کمپوزیسیونِ مرتبط به فرم اولیه ایده خطوط تبدیل به یک شعر منسجم می‌شود. در این صورت فرم و محتوا به عنصری لاینفک بدل می‌شود. فضا سازی‌های متنوع، شکاف و اتصالات صوتی همانطور که در مالیخولیا وجود دارد به بازنمایی این موضوع بدل می‌شوند.</p>
<p>محمد صاحب زمانی متولد ۱۳۷۴ در تهران است. او فارغ التحصیل کارشناسی موسیقی و آهنگساز است. در حال حاضر تمرکز او بر روی موسیقی الکترو آکوستیک و موسیقی تجربی است. ساز اصلی او که از ۱۶ سالگی نواختن آن را آغاز کرد، پیانو است.</p>
<p>عشوریون و صاحب زمانی معتقدند مالیخولیا به نحوی با نوعی خسران و از دست دادن ابژه که از آگاهی شخص محو و پاک گشته مرتبط است. این مسئله در شعری که در قطعه وجود دارد نیز نمود دارد؛ بیانی همراه با لحنی گُنگ و بَم و سوگوارانه به همراه  نجوایی که فرد مالیخولیایی دارد چیزی اضافه را به نمایش می‌گذارد که در سوگواری غایب است: نوعی تنزل و کاستیِ فوق‌العاده در حس احترام به نفس، نوعی فقیر شدنِ نفسِ فرد در مقیاسی عظیم.</p>
<p>به نظر عشوریون اگر اثر نهایی همان چیزی باشد که قبل از ساخت ایده تصویر شده بوده، آن لذت کشف و ایده‌های اضافه شده در حین مسیر از بین می‌رود. تکامل اثر یک واکنشِ لحظه‌ای بر روی متریالی از پیش ساخته شده است. هرچه این متریال از استحکام بیشتر برخوردار باشد، واکنش‌ها با چالش‌های سخت‌تر و پیچیده‌تری همراه می‌شود.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%db%8c%d9%88-%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b9%d8%b1%d9%81%d8%a7%d9%86-%d8%b9%d8%b4%d9%88%d8%b1%db%8c%d9%88%d9%86/">خسران ابژه؛ درباره گلیچ ویدیو آرت مالیخولیای عرفان عشوریون</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%db%8c%d9%88-%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%b9%d8%b1%d9%81%d8%a7%d9%86-%d8%b9%d8%b4%d9%88%d8%b1%db%8c%d9%88%d9%86/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>طبیعت فراکتال؛ درباره گلیچ ویدئوآرت های دیوفانگ</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%af%db%8c%d9%88%d9%81%d8%a7%d9%86%da%af/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%af%db%8c%d9%88%d9%81%d8%a7%d9%86%da%af/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 02 Jan 2021 23:56:00 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[نقد و مقالات]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Bavan Gallery]]></category>
		<category><![CDATA[Dyufang]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch Video Art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch;Pixel Language]]></category>
		<category><![CDATA[Mohammad Ali Famori]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[Ramin Saeidian]]></category>
		<category><![CDATA[Sadegh Majlesi]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[دیوفانگ]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23792</guid>

					<description><![CDATA[<p>سه ویدئوآرت از دیوفانگ هنرمند اهل سنگاپور در هفته دوم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱ در فضای منفی یک گالری باوان به نمایش درآمده است. این ویدئو ها جهنم مکعبی، آبشش و موتور جهانی نام دارند. این ویدئوها بر مبنای فراکتال های تولید شده توسط آرتیست، به صورت فیلمی کوتاه ساخته شده اند. [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%af%db%8c%d9%88%d9%81%d8%a7%d9%86%da%af/">طبیعت فراکتال؛ درباره گلیچ ویدئوآرت های دیوفانگ</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>سه ویدئوآرت از دیوفانگ هنرمند اهل سنگاپور در هفته دوم نمایشگاه گروهی «گلیچ؛ زبان پیکسل» پلتفرم ۱۰۱ در فضای منفی یک گالری باوان به نمایش درآمده است. این ویدئو ها جهنم مکعبی، آبشش و موتور جهانی نام دارند.</p>
<p>این ویدئوها بر مبنای فراکتال های تولید شده توسط آرتیست، به صورت فیلمی کوتاه ساخته شده اند. دیوفانگ برای ساخت این ویدئوآرت ها از طبیعت فراکتال جهان، معماری پیچیده و مفهوم بی نهایت الهام گرفته است. هدف او این است که پیچیدگی ها و طبیعت بیکران فراکتال ها را در قالب فیلم هایی چالش برانگیز به زندگی بیاورد.</p>
<p><figure id="attachment_23794" aria-describedby="caption-attachment-23794" style="width: 500px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23794 size-medium" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/01/WhatsApp-Image-2021-01-03-at-02.59.09-11" alt="دیوفانگ" width="500" height="281" /><figcaption id="caption-attachment-23794" class="wp-caption-text">عکس قسمتی از گلیچ ویدئوآرت «آبشش» . دیوفانگ</figcaption></figure></p>
<p>دی یو ژه آکا دیوفانگ فیلمساز، هنرمند و آهنگساز مستقر در سنگاپور است و در درجه اول به عنوان انیماتور و فیلمساز فعالیت می کند. دیوفانگ از کودکی به هنرهای تجسمی و موسیقی علاقه نشان می داد و همیشه به بیان خلاق گرایش داشت. فعالیت او ایجاد قالب هایی هنری است که مرز بین ژانرهای متفاوت را با ترکیب سبک ها و تکنیک های مختلف و با استفاده از روش های غیر متعارف برای ایجاد چیزی نوآورانه و کاملاً جدید جا به جا کند. او قبل از شروع کار همه مراحل فعالیت خود را تجسم می کند؛ حتی اگر بدون پیشرفت یا با پیشرفت، بینش او تغییر کند.</p>
<p><figure id="attachment_23795" aria-describedby="caption-attachment-23795" style="width: 500px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23795 size-medium" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2021/01/WhatsApp-Image-2021-01-03-at-02.59.091" alt="دیوفانگ" width="500" height="281" /><figcaption id="caption-attachment-23795" class="wp-caption-text">عکس قسمتی از گلیچ ویدئوآرت «موتور جهانی» . دیوفانگ</figcaption></figure></p>
<p>در حالی که در تعداد بیشماری از مضامین و موضوعات کار می کند، دیوفانگ  یک خط مشخص پالایش، تأثیر عاطفی و جزئیات پیچیده را حفظ کرده است. او خود آموخته است؛ هنر و کار او از اشتیاق و جاه طلبی ناب او نشات گرفته و شکوفا می شود. دیوفانگ فعالیت هنری خود را به عنوان آهنگساز و تهیه کننده آغاز کرده و سپس به سمت فیلم سازی، انیمیشن و فیلمنامه نویسی گرایش پیدا کرده است. او علاقه زیادی به خلق داستان دارد و قصد دارد روزی مجموعه تلویزیونی و فیلم سینمایی خود را تهیه و کارگردانی کند.</p>
<p>نمایش آثار دیوفانگ در قالب نمایشگاه گروهی پلتفرم ۱۰۱ به کیوریتوری محمد علی فاموری و صادق مجلسی تا پنج شنبه ۱۸ دی ماه ۱۳۹۹ در منهای یک گالری باوان برپاست.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%af%db%8c%d9%88%d9%81%d8%a7%d9%86%da%af/">طبیعت فراکتال؛ درباره گلیچ ویدئوآرت های دیوفانگ</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d8%af%db%8c%d9%88%d9%81%d8%a7%d9%86%da%af/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>درمان گناه؛ درباره گلیچ ویدئوآرت فرانکو پالیوف</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%86%da%a9%d9%88-%d9%be%d8%a7%d9%84%db%8c%d9%88%d9%81/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%86%da%a9%d9%88-%d9%be%d8%a7%d9%84%db%8c%d9%88%d9%81/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 27 Dec 2020 20:51:06 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[نقد و مقالات]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Bavan Gallery]]></category>
		<category><![CDATA[Franco Palioff]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch Video Art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch;Pixel Language]]></category>
		<category><![CDATA[Keyvan Yousefi]]></category>
		<category><![CDATA[Mohammad Ali Famori]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[Ramin Saeidian]]></category>
		<category><![CDATA[Sadegh Majlesi]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[فرانکو پالیوف]]></category>
		<category><![CDATA[کیوان یوسفی]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23712</guid>

					<description><![CDATA[<p>«ایثار» عنوان گلیچ ویدئوآرت فرانکو پالیوف در اولین هفته نمایشگاه گروهی ویدئوآرت پلتفرم ۱۰۱ در فضای منهای یک گالری باوان است؛ که در آن یک ساختار ساختمان مانند را به همراه حفره ای در مرکز آن نشان می دهد. موجودی درون حفره در حال پر شدن از مایعی سیاه رنگ، در حال غرق شدن است. [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%86%da%a9%d9%88-%d9%be%d8%a7%d9%84%db%8c%d9%88%d9%81/">درمان گناه؛ درباره گلیچ ویدئوآرت فرانکو پالیوف</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>«ایثار» عنوان گلیچ ویدئوآرت فرانکو پالیوف در اولین هفته نمایشگاه گروهی ویدئوآرت <a href="https://platform-101.com/">پلتفرم ۱۰۱</a> در فضای منهای یک گالری باوان است؛ که در آن یک ساختار ساختمان مانند را به همراه حفره ای در مرکز آن نشان می دهد. موجودی درون حفره در حال پر شدن از مایعی سیاه رنگ، در حال غرق شدن است. در اطراف این ساختمان سه موجود دیگر هم وجود دارند که در مقایسه با موجود اصلی درون حفره چهره و هویتی از خود ندارند. این سه موجود شکلی غیر طبیعی داشته و با ارتعاشاتی فراوان حرکت می کنند.</p>
<p>فرانکو پالیوف متولد ۱۹۸۸ در آرژانتین و از سال ۲۰۱۴ در برزیل زندگی می کند. او دارای مدرک مهندسی هسته ای است. بخشی از مطالعات او به اشیاء رباتیک تعاملی، چیدمان های هوشمند و بخشی دیگر به ویدئو های سه بعدی شاعرانه او که بر أساس تحول زیستی انسان و ماشین و اعتقادات مذهبی انسان ها خلق کرده متمرکز شده است. در حال حاضر او در زمینه مطالعات انسان شناختی و تاریخی جنسیت در آمریکای لاتین به تحقیق می پردازد.</p>
<p><figure id="attachment_23725" aria-describedby="caption-attachment-23725" style="width: 550px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23725" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2020/12/WhatsApp-Image-2020-12-26-at-23.40.171" alt="پالیوف" width="550" height="367" /><figcaption id="caption-attachment-23725" class="wp-caption-text">گلیچ ویدئوآرت فرانکو پالیوف &#8211; نمایشگاه گلیچ؛زبان پیکسل- منهای یک گالری باوان &#8211; عکس: کیوان یوسفی</figcaption></figure></p>
<p>موضوع این ویدئو خط تحقیقاتی پالیوف را که در حال حاضر بر روی کارهای مختلف هنری توسط او دنبال می شود نشان می دهد. هدف او تجزیه و تحلیل روش های مختلف و علل اجتماعی از بین رفتن خود درونی انسان هاست.</p>
<p>پالیوف از نرم افزار تری دی بلندر برای طراحی حجم، انیمیشن و رندر استفاده می کند. منبع الهام او تلاش برای درک این مسئله است که چرا فرهنگ ها و جوامع مختلف مکانیسم خود تخریبی متفاوتی دارند. او هم اکنون در برزیل زندگی می کند و این ساز و کارها با جوامع دیگری که در آنها زندگی کرده مانند آرژانتین و اسپانیا متفاوت می نماید. او متوجه شده است که این مکانیسم به شدت با نحوه درمان گناه و در نتیجه نحوه درک و زندگی با اعتقادات مذهبی ارتباط دارد. او این ارتباطات را با واژه فداکاری نام گذاری می کند.</p>
<p>هدف نهایی پالیوف به عنوان یک هنرمند برمبنای دو ستون بنا شده است. یکی لذت شخصی او از زندگی با هنر و دیگری سعی در نشان دادن بخشی از احساسات و افکار جوامع بر مبنای پیچیدگی های اجتماعی با تحقیقات و علنی کردن برای جهانیان است. او هم اکون به الگوریتم ها و انتقاد از آنها و  مبحث دستکاری اینترنتی به روشی هنری علاقه مند شده و فعالیت می کند.</p>
<p>گلیچ ویدئوآرت فرانکو پالیوف در نمایشگاه گروهی گلیچ؛زبان پیکسل تا پنج شنبه ۱۱ دی ماه ۱۳۹۹ در فضای منهای یک گالری باوان تهران به نمایش خود ادامه می دهد.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%86%da%a9%d9%88-%d9%be%d8%a7%d9%84%db%8c%d9%88%d9%81/">درمان گناه؛ درباره گلیچ ویدئوآرت فرانکو پالیوف</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%86%da%a9%d9%88-%d9%be%d8%a7%d9%84%db%8c%d9%88%d9%81/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>انتزاع پیکسل؛ درباره گلیچ ویدئوآرت راضیه کوشکی و وحید قادری</title>
		<link>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%da%a9%d9%88%d8%b4%da%a9%db%8c-%d9%82%d8%a7%d8%af%d8%b1%db%8c/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%da%a9%d9%88%d8%b4%da%a9%db%8c-%d9%82%d8%a7%d8%af%d8%b1%db%8c/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 26 Dec 2020 20:49:27 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[نقد و مقالات]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Bavan Gallery]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch Video Art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch;Pixel Language]]></category>
		<category><![CDATA[Keyvan Yousefi]]></category>
		<category><![CDATA[Mohammad Ali Famori]]></category>
		<category><![CDATA[platform101]]></category>
		<category><![CDATA[Ramin Saeidian]]></category>
		<category><![CDATA[Razieh Kooshki]]></category>
		<category><![CDATA[Sadegh Majlesi]]></category>
		<category><![CDATA[Vahid Qaderi]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[راضیه کوشکی]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[کیوان یوسفی]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ؛زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<category><![CDATA[وحید قادری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23709</guid>

					<description><![CDATA[<p>هفته اول نمایشگاه گروهی گلیچ ویدئوآرت پلتفرم ۱۰۱ در فضای منهای یک گالری باوان با عنوان «گلیچ؛ زبان پیکسل» با نمایش ویدئوآرت راضیه کوشکی و وحید قادری آغاز شد. عنوان کلی پروژه آنها Vivid Q  است که وحید قادری برای یک ست اجرای موسیقی الکترونیک و ویژوال آن توسط راضیه کوشکی در نظر گرفته و [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%da%a9%d9%88%d8%b4%da%a9%db%8c-%d9%82%d8%a7%d8%af%d8%b1%db%8c/">انتزاع پیکسل؛ درباره گلیچ ویدئوآرت راضیه کوشکی و وحید قادری</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>هفته اول نمایشگاه گروهی <a href="https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d8%a2%d8%b1%d8%aa%d8%9b-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%88%d9%82%d9%81%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3/">گلیچ ویدئوآرت</a> <a href="https://platform-101.com/">پلتفرم ۱۰۱</a> در فضای منهای یک گالری باوان با عنوان «گلیچ؛ زبان پیکسل» با نمایش ویدئوآرت راضیه کوشکی و وحید قادری آغاز شد.</p>
<p>عنوان کلی پروژه آنها Vivid Q  است که وحید قادری برای یک ست اجرای موسیقی الکترونیک و ویژوال آن توسط راضیه کوشکی در نظر گرفته و Pianoise نام قطعه ای است که از آن ست تفکیک شده است. آرتیست های این ویدئو ساخت آن را تجربه ای تصویری در راستای حسی که از موسیقی دریافت کرده اند می دانند.</p>
<p>وحید قادری<strong>،</strong> فارغ التحصیل دانشگاه هنر در سال ۱۳۹۱ است و در حال حاضر مقیم وین و دانشجوی دانشگاه هنر لینز است. او که به صورت تجربی آغز به کار کرده بیش از ده سال است که در زمینه موسیقی فعالیت می کند. قادری سال ۱۳۹۶ اولین آلبوم خود را منتشر کرد. قادری، همچنین در زمینه موسیقی فیلم و انیمشن کوتاه و بازی نیز فعالیت داشته است. موسیقی بازی «مموراندا » از کارهای وی می­ باشد. در سال­ های گذشته، قادری چندین اجرا به صورت زنده در شهرهای تهران، شیراز و رشت داشته است.</p>
<p><figure id="attachment_23718" aria-describedby="caption-attachment-23718" style="width: 575px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23718" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2020/12/WhatsApp-Image-2020-12-26-at-23.24.041" alt="قادری" width="575" height="323" /><figcaption id="caption-attachment-23718" class="wp-caption-text">عکس از گلیچ ویدئوآرت وحید قادری و راضیه کوشکی &#8211; نمایشگاه گلیچ؛زبان پیکسل &#8211; منهای یک گالری باوان</figcaption></figure></p>
<p>&nbsp;</p>
<p>قادری موزیک تجربی این اثر را در راستای سبک امبینت قرار داده ولی به طور کلی آن را اثری ترکیبی می داند. برای کوشکی ایجاد تصویر برای موزیک الکترونیک همزمان با گوش دادن مداوم به آن موزیک شکل می گیرد. در خیلی از موارد ممکن است در ذهن او طرحی از قبل وجود خارجی نداشته باشد ولی همزمان با ساخته شدن موزیک تصاویر هم برای او شکل می گیرند.</p>
<p>راضیه کوشکی نیز فارغ التحصیل دانشگاه هنر در سال ۱۳۹۱ است و در حال حاضر مقیم وین و دانشجوی دانشگاه هنر لینز است. حدود پنچ سال است که ویدئو آرت را به صورت جدی دنبال می­ کند. پیش­تر در زمینه انیمیشن سه بعدی، تدوین و کارهای تصویری فعالیت داشته و از سال ۱۳۸۹ ساخت ویژوال­ های اینتراکتیو را شروع کرده است. کوشکی در طول این سال­ ها چندین اجرا در شهر­های تهران و رشت داشته است.</p>
<p>فضای تصویر و موزیک برای کوشکی و قادری حس و حالی شخصی دارد؛ که بیشتر تحت تاثیر مسائل اجتماعی پیرامون نیز قرار می گیرند. تولید هنر برای آنها به شکل انتزاعی است؛ که ترکیبی از خواب ها، واقعیت و افکار را شامل می شود. با برون ریزی این افکار، خود را به سان یک مخاطب تصور کرده و درون چیز ناشناخته ای که به وجود آمده دنبال سرنخ می گردند.</p>
<p>قادری موزیک زیاد گوش می دهد و این بخش جدانشدی زندگی اوست با تاثیرات فراوانی که بر اومی گذارد؛ حتی موزیک های ساخته شده قبلی خود او نیز برایش الهام بخش می شوند. فضاهای تصویری سوررئال برای کوشکی همیشه جذاب بوده ولی به طور قطعی چیز مشخصی را به عنوان منبع الهام نمی داند.</p>
<p>کوشکی و قادری معتقدند زمانی که کار می کنند حال بهتری دارند و هدف اصلی زندگی را رسیدن به حال بهتر و به اشتراک گذاشتن آن می دانند. آنها تا زمانی که رضایت کاملی از کار نداشته باشند اقدام به انتشار نمی کنند. این به آن معنی نیست که فکر می کنند همه چیز باید ایده آل باشد؛ اما از آن جهت که کار کردن بر روی یک پروژه ممکن است برای همیشه ادامه داشته باشد و هیچوقت به پایان نرسد، معتقدند باید یک جایی این روند را متوقف کنند و در بهترین نقطه به کار پایان دهند.</p>
<p>گلیچ ویدئوآرت راضیه کوشکی و وحید قادری در نمایشگاه گروهی گلیچ؛زبان پیکسل تا پنج شنبه ۱۱ دی ماه ۱۳۹۹ در فضای منهای یک گالری باوان تهران به نمایش خود ادامه می دهد.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>*عکس: کیوان یوسفی</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%da%a9%d9%88%d8%b4%da%a9%db%8c-%d9%82%d8%a7%d8%af%d8%b1%db%8c/">انتزاع پیکسل؛ درباره گلیچ ویدئوآرت راضیه کوشکی و وحید قادری</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%af%d9%84%db%8c%da%86-%d9%88%db%8c%d8%af%d8%a6%d9%88%d8%a2%d8%b1%d8%aa-%da%a9%d9%88%d8%b4%da%a9%db%8c-%d9%82%d8%a7%d8%af%d8%b1%db%8c/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>یازده هفته با زبان پیکسل</title>
		<link>https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Editorial]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 22 Dec 2020 18:31:50 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[اخبار هنرهای تجسمی]]></category>
		<category><![CDATA[رویداد های هنری]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Art Researcher Center]]></category>
		<category><![CDATA[Bavan Gallery]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch Art Video]]></category>
		<category><![CDATA[Mohammad Ali Famori]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[Sadegh Majlesi]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[زبان پیکسل]]></category>
		<category><![CDATA[صادق مجلسی پور]]></category>
		<category><![CDATA[گالری باوان]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[محمد علی فاموری]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23699</guid>

					<description><![CDATA[<p>نمایشگاه گروهی ویدئو‌آرت با عنوان گلیچ‌آرت:زبان پیکسل با کیوریتوری محمد‌علی فاموری و صادق مجلسی‌پور، جمعه ۵ دی ماه در منهای یک گالری باوان تهران افتتاح خواهد شد. پلتفرم ۱۰۱ پس از برگزاری اولین تور نمایشگاهی گروهی عکس با عنوان «لحظه قطعی» که تابستان ۱۳۹۷ در شش گالری تهران و اصفهان برپا شد، با همکاری پژوهشی [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">یازده هفته با زبان پیکسل</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>نمایشگاه گروهی ویدئو‌آرت با عنوان گلیچ‌آرت:زبان پیکسل با کیوریتوری محمد‌علی فاموری و صادق مجلسی‌پور، جمعه ۵ دی ماه در منهای یک <a href="https://bavangallery.com/">گالری باوان</a> تهران افتتاح خواهد شد.</p>
<p><a href="https://platform-101.com/">پلتفرم ۱۰۱</a> پس از برگزاری اولین تور نمایشگاهی گروهی عکس با عنوان «لحظه قطعی» که تابستان ۱۳۹۷ در شش گالری تهران و اصفهان برپا شد، با همکاری پژوهشی <a href="https://artresearcher.center/">مرکز آرت‌ریسرچر</a> از یک سال پیش برنامه‌ریزی برای برگزاری نمایشگاه گلیچ‌ویدئو‌آرت را تدارک دیده است.</p>
<p>خطاهای فن‌آوری که محصول نقص در دستگاه‌های دیجیتالی هستند، به ما تصاویر ناقصی ارائه می‌دهند. این خطوط ناقص و درهم تنیده ویدئویی و نویزهای صوتی، نقوش پیکسلی و‌ دیجیتالی زیبایی‌شناسی گلیچ‌آرت را تشکیل می‌دهند. در پروسه خلق اثر گلیچ از طرفی ما به پخش‌کننده دیجیتالی به عنوان رسانه متکی هستیم و از طرف دیگر هنرمند قرار دارد و ضلع سوم را تفسیر این هنر دیجیتالی توسط مخاطب می‌سازد.<br />
<a href="https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d8%a2%d8%b1%d8%aa%d8%9b-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%88%d9%82%d9%81%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3/">گلیچ</a> ژانری از ویژوال آرت است که این قابلیت را دارد تبدیل به زبان شود. زبانی ملموس برای همه انسان‌ها تا به مفهوم واحدی از دیجیتال‌آرت برسند.</p>
<p>‏‎در هنر گلیچ،زبان و گفتمانی است که ‌موید حرکت از کل به جز و متعاقبا جز به کل باشد.در این چرخه دست به بازخوانی پیکسل به عنوان عنصری مستقل بزند.</p>
<p>‏‎در این مسیر ۲۷ هنرمند گلیچ به دور از جهان بینی عموم نسبت به مقوله ی نویز ،برای شناساندن ارزش و هویت پیکسل دست به خلق اثر می زند تا بتواند زبان پیکسل را در ذهن ما، وادار به بازخوانی دوباره نماید.</p>
<p>در طول زمان برگزاری زبان پیکسل هر جمعه آثار گلیچ‌ویدئو آرت دو آرتیست به مدت یک هفته به نمایش گذاشته خواهد شد.</p>
<p>هنرمندان شرکت کننده در گلیچ‌آرت؛زبان پیکسل عبارتند از: آبارکا، آرش معصوم، آرزو رمضانی، بهروز فراهانی، دیو فنگ، الناز محمدی، عرفان عاشوریان، فرانسسکو کوروی، فراکو پالیوف، گلناز بهروزنیا، حسین پوراسماعیل، محمد‌علی فاموری، نازیلا کریمی، ندا دست‌افکن، نیکزاد عربشاهی، نیما منصوری، پریسا پاک‌ضمیر، پرنیان دنیاری، رضا فاموری، راضیه کوشکی، ساباتو ویسکونتی، صادق مجلسی، شالالا سلام‌زاده، سینا کیادلیری، شهاب شاه‌علی، ساتوره و وحید قادری.</p>
<p>نمایشگاه گروهی گلیچ‌آرت؛زبان پیکسل تا تاریخ ۲۱ اسفند ۹۹ به صورت اختصاصی در طبقه منهای یک گالری باوان به نشانی خیابان مطهری، خیابان لارستان، خیابان عبده، پلاک ۷ به نمایش خود ادامه خواهد داد.</p>
<p>رعایت پروتکل‌های بهداشتی توسط مخاطبان در حین بازدید از نمایشگاه الزامی است.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/">یازده هفته با زبان پیکسل</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%db%8c%d8%a7%d8%b2%d8%af%d9%87-%d9%87%d9%81%d8%aa%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%b2%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3%d9%84/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
		<item>
		<title>گلیچ‌آرت؛ زیبایی‌شناسی وقفه در پیکسل</title>
		<link>https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d8%a2%d8%b1%d8%aa%d8%9b-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%88%d9%82%d9%81%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3/</link>
					<comments>https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d8%a2%d8%b1%d8%aa%d8%9b-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%88%d9%82%d9%81%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3/#respond</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[رامین سعیدیان]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 20 Dec 2020 21:27:07 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[نقد و مقالات]]></category>
		<category><![CDATA[ویدیوآرت]]></category>
		<category><![CDATA[art researcher]]></category>
		<category><![CDATA[Art Researcher Center]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch art]]></category>
		<category><![CDATA[Glitch Video Art]]></category>
		<category><![CDATA[Platform 101]]></category>
		<category><![CDATA[Ramin Saeidian]]></category>
		<category><![CDATA[Rosa Menkman]]></category>
		<category><![CDATA[Video Art]]></category>
		<category><![CDATA[آرت ریسرچر]]></category>
		<category><![CDATA[پلتفرم ۱۰۱]]></category>
		<category><![CDATA[رامین سعیدیان]]></category>
		<category><![CDATA[رزا منکمن]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ آرت]]></category>
		<category><![CDATA[گلیچ ویدئو آرت]]></category>
		<category><![CDATA[ویدئو آرت]]></category>
		<guid isPermaLink="false">http://honargardi.com/?p=23685</guid>

					<description><![CDATA[<p>هنر پسامدرن از هر ایده ای برای خلق اثر استقبال می‌کند. تصور کنید در حال تماشای ویدئو در مانیتور کامپیوتر یا تلویزیون هستید؛ یک مشکل دیجیتالی در تصویر و شکسته شدن پیکسل‌های آن آشفتگی و توهمی در تصویر ایجاد می کند که ما را در یک لحظه شوکه کرده و از حالت عادی تماشای ویدئو [&#8230;]</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d8%a2%d8%b1%d8%aa%d8%9b-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%88%d9%82%d9%81%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3/">گلیچ‌آرت؛ زیبایی‌شناسی وقفه در پیکسل</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p>هنر پسامدرن از هر ایده ای برای خلق اثر استقبال می‌کند. تصور کنید در حال تماشای ویدئو در مانیتور کامپیوتر یا تلویزیون هستید؛ یک مشکل دیجیتالی در تصویر و شکسته شدن پیکسل‌های آن آشفتگی و توهمی در تصویر ایجاد می کند که ما را در یک لحظه شوکه کرده و از حالت عادی تماشای ویدئو خارج می‌کند.</p>
<p>استفاده از این وقفه دیجیتالی تصویری، هنری را بنیان نهاده که گلیچ‌آرت خوانده می‌شود. این برای اولین بار در تاریخ هنر معاصر نیست که یک مفهوم زائد یا ضد زیبایی در ظاهر، باعث ‌و ‌بانی هنر نوپایی می‌شود که در نهایت با خلاقیت هنرمند به زیبایی بصری می‌انجامد.</p>
<p>خطاهای فن‌آوری که محصول نقص در دستگاه‌های دیجیتالی هستند به ما تصاویر ناقصی ارائه می‌دهند. این خطوط ناقص و درهم تنیده ویدئویی و نویزهای صوتی، نقوش پیکسلی و‌ دیجیتالی زیبایی‌شناسی گلیچ‌آرت را تشکیل می‌دهند. در پروسه خلق اثر از طرفی ما به پخش‌کننده دیجیتالی به عنوان رسانه متکی هستیم و طرف دیگر هنرمند قرار دارد و ضلع سوم را تفسیر این هنر دیجیتالی توسط مخاطب می‌سازد.</p>
<p>چشم انسان در مسیر ساختن تصویر توسط مغز مشارکتی پنهان دارد. با مراجعه به تاریخ هنر به نمونه هایی از این مشارکت بر‌می خوریم. نمونه بارز آن استفاده از نقص چشم در دیدن تصاویر واقعی و ساده‌سازی پیکسلی آن و کنارهم قراردادن آنها برای ساختن فرمال یک شیء یا منظره را با ظهور سبک امپرسیونیست در نقاشی شاهد بودیم. بعد از گذشت یک قرن وقتی به گلیچ می‌رسیم، با ساده‌سازی یا تخریب فرم پیکسل‌ها در دیجیتال‌آرت که با ازدیاد پیکسل‌ها و بمباران تصویری همراه است رو‌برو می‌شویم. در گلیچ ما با تاخیر یا ریختگی ریتم در مرحله ارسال و دریافت داده‌ها و نمایش نقص پیکسلی در تصویر و پخش نویز صوتی در صدا مواجه هستیم.</p>
<p><figure id="attachment_23690" aria-describedby="caption-attachment-23690" style="width: 1024px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23690 size-full" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2020/12/WhatsApp-Image-2020-1-20-at-12.39.11.jpeg" alt="گلیچ‌آرت" width="1024" height="576" srcset="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2020/12/WhatsApp-Image-2020-1-20-at-12.39.11.jpeg 1024w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2020/12/WhatsApp-Image-2020-1-20-at-12.39.11-500x281.jpeg 500w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2020/12/WhatsApp-Image-2020-1-20-at-12.39.11-768x432.jpeg 768w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /><figcaption id="caption-attachment-23690" class="wp-caption-text">عکس از گلیچ ویدئو آرت راضیه کوشکی و وحید قادری</figcaption></figure></p>
<p>گلیچ ژانری از ویژوال آرت است که این قابلیت را دارد تا تبدیل به زبان گلیچ‌آرت شود. زبانی ملموس برای همه انسان‌ها تا به مفهوم متکثری از دیجیتال‌آرت برسند. از نمونه‌های ملموس و اولیه محصولات انسانی که در آن مفهوم ریختگی ریتم گلیچ اتفاق افتاده است، می‌توان به گره‌های اشتباه در رج‌های تارو‌پود به جا مانده از فرش پازیریک معروف اشاره کرد؛ یا در بخش صدا خاطره جمعی ما از صدای اتصال کامپیوترهای خانگی به اینترنت به صورت دیال‌آپ که نوعی از وجود نویز صوتی در زندگی معاصر را می‌سازد.</p>
<p><a href="http://beyondresolution.info">رُزا منکمن</a>(Rosa Menkman) کیوریتور و ویژوال‌آرتیست هلندی یکی از پیشگامان گلیچ‌آرت است. منکمن بیشتر از اینکه آرتیست این سبک باشد، نظریه‌پرداز علمی گلیچ است. او برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ میلادی هنگامی که به بازدید نمایشگاه اشتباه جهانی که توسط جودی ( ژوان هیمسکرک و دریک پیسمانس ) هنرمندان بلژیکی-هلندی در موسسه هنررسانه آمستردام برگزار شده بود رفت، با مفهوم اولیه گلیچ آشنا شد. اما اثری که بیشترین تاثیر را روی او گذاشت بازی بدون عنوان(۱۹۹۶-۲۰۰۱) نام داشت که درباره لرزه تصویری در بازی‌های ویدئویی بود.</p>
<p>در پایان نامه کارشناسی ارشد منکمن در سال ۲۰۰۶ ، که تمرکز خود را بر روی بازی بدون عنوان گذاشته بود ، او هنوز به آثار هنری جودی به عنوان &#8220;گلیچ‌آرت&#8221; اشاره نکرده بود- فقط از کلمات &#8220;glitch&#8221; و &#8220;buggy&#8221; نام برده بود. این امر احتمالاً به این دلیل است که مفهوم هنرهای گلیچ فقط از فرهنگ صدا عبور می کرد و به صورت پراکنده به فرهنگ هنرهای تجسمی می پیوندید. هنگامی که همکاری هنری را با نوازنده Goto80 آغاز کرد، گلیچ به طور کامل وارد واژگان او برای هنرهای تجسمی و رسانه شد.</p>
<p>منکمن در جزوه لحظات گلیچ از اینکه آندرس کارلسون در سال ۲۰۰۷ برای او توضیح داد که چگونه از تراشه صدا Commodore 64 (تراشه SID) برای ایجاد موسیقی استفاده کرده می‌گوید. اشکالات مورد استفاده در Goto80 بافت کاملاً مشخصی به صدا (نتیجه مصنوعات نویز) داد و منکمن شروع به توسعه و شناخت معادل های بصری با این فرآیند کرد. در آن زمان بیشتر فعالیت های هنری آنلاین، مکاتبات مبتنی بر مصنوعات بیشتر و بیشتر بین فن آوری های صوتی و تصویری، مانند ترکیبات، بازخورد ها و مضرات بود.</p>
<p><figure id="attachment_23689" aria-describedby="caption-attachment-23689" style="width: 1024px" class="wp-caption aligncenter"><img loading="lazy" decoding="async" class="wp-image-23689 size-full" src="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2020/12/WhatsApp-Image-2020-12-20-at-12.39.11.jpeg" alt="گلیچ‌آرت" width="1024" height="624" srcset="https://honargardi.com/wp-content/uploads/2020/12/WhatsApp-Image-2020-12-20-at-12.39.11.jpeg 1024w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2020/12/WhatsApp-Image-2020-12-20-at-12.39.11-500x305.jpeg 500w, https://honargardi.com/wp-content/uploads/2020/12/WhatsApp-Image-2020-12-20-at-12.39.11-768x468.jpeg 768w" sizes="auto, (max-width: 1024px) 100vw, 1024px" /><figcaption id="caption-attachment-23689" class="wp-caption-text">عکس از مانیفست گلیچ آرت رزا منکمن</figcaption></figure></p>
<p>مانیفست منکمن از مطالعه گلیچ حاوی عبارات پرشوری است از چرایی وجود پدیده مهمی که پتانسیل آن در هر بایت داده نهفته است. آزمایش‌های او با فشرده‌سازی ویدئو برای ایجاد تصاویر منحصر به فردی در حوزه رسانه‌های دیجیتال متمرکز شده است. مانیفست مطالعات گلیچ منکمن از اثر انگشت نقص و نویز در هر جستجویی برای پیدا کردن مسیرهای بدون نویز صدا و نقص تصویر می‌گوید. او همچنین آرتیست‌ها را از گرفتار شدن در گرداب مقابله دیجیتال و آنالوگ نهی می‌کند و آنها را در هنر آوانگارد به دنبال کردن ناشناخته‌ها تشویق می‌کند.</p>
<p>منکمن گلیچ را به عنوان یک پوسته بیرونی می‌بیند و رستگاری را در فروپاشی جستجو می‌کند. از نظر او گلیچ به ما استانداردهای جدیدی که توسط انحراف و ریختگی ایجاد می‌شود را نوید می‌دهد. او به ما در باب آسیب نرم‌افزارهای اتوماتیک تکثیر گلیچ آگاهی می‌دهد. منکمن معتقد است آرتیست باید مخاطب خود را وادار به سفر از طریق ویدئو دیجیتالی خود کند و از این عنصر نویز و نقص به عنوان کهکشانی در لفافه فن‌آوری و عملکردهای داخلی آن استفاده کند. منکمن به استقبال از زیبایی‌شناسی انتقادی رسانه‌های بینارشته‌ای معتقد است و در انتهای مانیفست خود نظریه گلیچ را همان چیزی می‌داند که همه می‌توانند با آن همراه شوند و جریان را نمی‌توان بدون انقطاع درک کرد.</p>
<p>نوشته <a href="https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d8%a2%d8%b1%d8%aa%d8%9b-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%88%d9%82%d9%81%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3/">گلیچ‌آرت؛ زیبایی‌شناسی وقفه در پیکسل</a> اولین بار در <a href="https://honargardi.com">هنرگردی | Honargardi </a>. پدیدار شد.</p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://honargardi.com/%da%af%d9%84%db%8c%da%86%e2%80%8c%d8%a2%d8%b1%d8%aa%d8%9b-%d8%b2%db%8c%d8%a8%d8%a7%db%8c%db%8c%e2%80%8c%d8%b4%d9%86%d8%a7%d8%b3%db%8c-%d9%88%d9%82%d9%81%d9%87-%d8%af%d8%b1-%d9%be%db%8c%da%a9%d8%b3/feed/</wfw:commentRss>
			<slash:comments>0</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
