رسانه مستقل تحلیلی-خبری هنرهای تجسمی

دو خودنگارهٔ ونسا بل و دانکن گرانت، تصویر مطبوعاتی نمایشگاه در تیت بریتانیا

نمایشگاه ونسا بل و دانکن گرانت در تیت بریتانیا؛ کارگاه مشترک دو هنرمند از چارلستون به لندن آمد

موزهٔ تیت بریتانیا در لندن از ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ نمایشگاه «ونسا بل و دانکن گرانت: درون بلومزبری» (Vanessa Bell & Duncan Grant: Inside Bloomsbury) را برپا می‌کند؛ نمایشگاهی دربارهٔ پنج دهه همکاری هنری دو نقاش بریتانیایی، ونسا بل (۱۸۷۹–۱۹۶۱) و دانکن گرانت (۱۸۸۵–۱۹۷۸). به گفتهٔ بیانیهٔ مطبوعاتی تیت، این نمایشگاه بیش از ۳۰۰ اثر را گرد هم آورده و بازسازی کارگاهی را در بر دارد که این دو هنرمند در خانه‌شان، چارلستون در ساسکس شرقی، با هم در آن کار می‌کردند؛ کارگاه در زمانی که چارلستون زیر کار حفاظت و مرمت است، به موزه منتقل شده است. نمایشگاه تا ۱۱ آوریل ۲۰۲۷ ادامه دارد.

تیت این نمایشگاه را نخستین نمایشگاه بزرگی می‌داند که رابطه و مسیر هنری این دو را در کنار هم دنبال می‌کند؛ از نقاشی‌های آغازینِ پست‌امپرسیونیستی و انتزاعی تا خودنگاره‌ها، منظره‌ها و طبیعت‌های بی‌جانِ طبیعت‌گرایانهٔ سال‌های پایانی. جمع (گروه) بلومزبری بیشتر با نویسندگانش شناخته می‌شود، از جمله ویرجینیا وولف، خواهر ونسا بل؛ این نمایشگاه اما دو نقاشِ این حلقه را در مرکز روایت می‌گذارد و آن را تا مبلمان، سفال و پارچه‌هایی که با طرح‌های آن‌ها آراسته شده‌اند گسترش می‌دهد.

دو خودنگارهٔ ونسا بل و دانکن گرانت، تصویر مطبوعاتی نمایشگاه در تیت بریتانیا
چپ: ونسا بل، «خودنگاره»، حدود ۱۹۱۵، مرکز هنر بریتانیایی ییل، صندوق پل ملون، © Estate of Vanessa Bell. All rights reserved, DACS 2026. راست: دانکن گرانت، «خودنگاره»، حدود ۱۹۲۰، © Estate of Duncan Grant. All rights reserved, DACS 2026. تصویر مطبوعاتی: تیت.

از گوردون اسکوئر تا پست‌امپرسیونیسم

ونسا بل و دانکن گرانت از اعضای اصلی جمع بلومزبری بودند؛ حلقه‌ای از هنرمندان، نویسندگان و روشنفکران که در خانهٔ شمارهٔ ۴۶ گوردون اسکوئر، خانهٔ ونسا بل و خواهر و برادرانش در لندن، گرد هم می‌آمدند. بیانیهٔ تیت آغاز رابطهٔ پایدار آن دو را نامه‌ای در سال ۱۹۰۹ می‌داند که در آن بل، گرانت را به چای دعوت کرد و پیشنهاد داد یکدیگر را به نام کوچک صدا بزنند؛ هرچند نخستین آشنایی‌شان به سال ۱۹۰۶ بازمی‌گشت.

نمایشگاه با آثاری از پیش از آشنایی این دو آغاز می‌شود: «شقایق‌های ایسلندی» (Iceland Poppies، حدود ۱۹۰۸–۱۹۰۹) از بل، که پس از آموزش نزد جان سینگر سارجنت کشیده شد، و «به پیروی از شاردن» (After Chardin، حدود ۱۹۰۶) از گرانت، یکی از نسخه‌هایی که او در پاریس از روی آثار استادان پیشین ساخت. سپس واکنش آن‌ها به نمایشگاه «مانه و پست‌امپرسیونیست‌ها» (Manet and the Post-Impressionists) را دنبال می‌کند که راجر فرای در سال ۱۹۱۰ در لندن برپا کرد؛ با آثاری چون «ساحل استادلند» (Studland Beach، حدود ۱۹۱۲) از بل و «گروه در اَشهام» (Group at Asheham، ۱۹۱۳) از گرانت. دو نقاشی از یک موضوع که کنار هم کشیده شده‌اند، Still Life on Corner of a Mantelpiece از بل و The Mantelpiece از گرانت (هر دو ۱۹۱۴)، در کنار هم به نمایش درآمده‌اند. به گفتهٔ تیت، این دو از نخستین آثار انتزاعی بریتانیا را پدید آوردند.

کارگاه‌های اُمگا و سفارش‌های مشترک

بخشی از نمایشگاه به کارگاه‌های اُمگا (Omega Workshops) اختصاص دارد؛ بنگاه طراحی‌ای که در سال ۱۹۱۳ بنیان گذاشته شد و مرز میان هنرهای زیبا و هنرهای تزئینی را کم‌رنگ می‌کرد، و بل و گرانت از مدیران آن شدند. طرح‌های آن‌ها بر سفال، بادبزن، پایهٔ چراغ، صندلی، میز و کمد نقش می‌بست. نمایشگاه همچنین سفارش‌های آن‌ها را نشان می‌دهد، از جمله طرح جلدهایی که بل برای کتاب‌های ویرجینیا وولف کشید و نقاشی‌های دیواری گرانت، و نیز معدود پروژه‌هایی که با هم ساختند؛ به‌ویژه «سرویس غذاخوری زنان نامدار» (Famous Women Dinner Service، ۱۹۳۲–۱۹۳۴): ۵۰ بشقاب ودجوود که با دست نقاشی شده‌اند و زنانی از جین آستن تا کلئوپاترا را گرامی می‌دارند و تیت آن را اثری شاخص در هنر فمینیستی می‌خواند.

زندگی در چارلستون

بل و گرانت بیش از ۵۰ سال در یک خانه زندگی کردند و دختری به نام آنجلیکا داشتند. بیانیهٔ تیت یادآوری می‌کند که ونسا بل با کلایو بل، منتقد هنری، ازدواجی باز داشت و روابط گرانت بیشتر با مردان بود، و می‌افزاید که نمایشگاه برهنه‌نگاره‌های اروتیک مردانه‌ای از گرانت را نشان می‌دهد که سال‌ها پنهان مانده بودند و کمتر دیده شده‌اند. پس از جنگ جهانی اول، این دو به موضوع‌های طبیعت‌گرایانه‌تر بازگشتند و در کرانه‌های رود سن در پاریس، جنوب فرانسه، ایتالیا و اسپانیا نقاشی کردند. در دههٔ ۱۹۲۰ در چارلستون در ساسکس ساکن شدند؛ جایی که آثاری چون «ننو» (The Hammock، ۱۹۲۱–۱۹۲۳) از گرانت و «اندرونی با دختر هنرمند» (Interior with the Artist’s Daughter، حدود ۱۹۳۵–۱۹۳۶) از بل در آن شکل گرفت. کارگاهی که تا سال ۱۹۳۹ در آن‌جا با هم داشتند، نخستین بار بیرون از چارلستون به نمایش درمی‌آید.

این نمایشگاه را تیت بریتانیا با همکاری چارلستون برگزار کرده و کیوریتورهای آن تامس کندی (Thomas Kennedy)، کیوریتور هنر مدرن بریتانیا، و الیزا اسپیندل (Eliza Spindel)، دستیار کیوریتور هنر مدرن بریتانیا در تیت بریتانیا، هستند. به گفتهٔ تیت، کیم جونز (Kim Jones)، نایب‌رئیس بنیاد چارلستون (Charleston Trust)، و شرکت Farrow & Ball از حامیان نمایشگاه‌اند.

نمای بیرونی ساختمان تیت بریتانیا در میلبنک لندن
نمای ساختمان تیت بریتانیا در میلبنک لندن؛ عکس آرشیوی، ۱۳ اکتبر ۲۰۱۰. عکس: Lewis Clarke، ویکی‌مدیا کامنز، CC BY-SA 2.0.

اطلاعات کاربردی: «ونسا بل و دانکن گرانت: درون بلومزبری»، تیت بریتانیا، Millbank, London SW1P 4RG. از ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ تا ۱۱ آوریل ۲۰۲۷. هر روز از ساعت ۱۰ تا ۱۸. خرید بلیت از tate.org.uk؛ برای اعضای تیت رایگان؛ برای ۱۶ تا ۲۵ ساله‌ها از راه Tate Collective پنج پوند.

منابع: بیانیهٔ مطبوعاتی تیت (۲۷ مه ۲۰۲۶)؛ صفحهٔ نمایشگاه در وب‌سایت تیت بریتانیا؛ صفحهٔ نمایشگاه در Art Fund.

این مقاله با کمک هوش مصنوعی تهیه و توسط تحریریه هنرگردی بازبینی شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

×