هفدهمین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی هنر رسانه‌ای سایفست (CYFEST) در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ در مرکز هنرهای کافسجیان (Cafesjian Center for the Arts) در ایروان گشایش یافت. در این دوره، نمایشگاه «ناتورا ناتورانس: انسان، طبیعت، منظر» (Natura Naturans: Human Beings, Nature, Landscape) در «گالری ساسونتسی داوید» (Sasuntsi Davit Gallery) مرکز به نمایش درآمده است. این نمایشگاه با گردآوردن آثار بیش از ۳۵ هنرمند بین‌المللی، رابطهٔ میان ادراک انسان، پدیده‌های طبیعی و نظام‌های فناورانه را بررسی می‌کند.
برگزارکنندگان و چارچوب
سایفست ۱۷ را مرکز هنرهای کافسجیان و آزمایشگاه هنر رسانه‌ای سیلند (CYLAND Media Art Lab) برگزار می‌کنند؛ در اعلام رسمی همین دوره، بنیاد سیلند (CYLAND Foundation) برگزارکننده نام برده شده است. بنیاد فرانتس (Frants Foundation) حامی اصلی آن است. بنا بر معرفی رسمی، نمایشگاه آثار بیش از ۳۵ هنرمند بین‌المللی را کنار هم می‌آورد و با میراث «مکتب ارگانیک» (Organic School) و آزمایش‌هایش با رنگ، نور، فضا و حرکت گفتگو می‌کند. بخشی از نمایشگاه به معماری و پیرامون کاسکاد (Cascade) ایروان هم راه می‌یابد.
فراتر از ادراک: کاوش در جهانِ ناپیدا
نمایشگاه میان هنر رسانه‌ای معاصر و میراث «مکتب ارگانیک» (Organic School) پیوند برقرار می‌کند، به‌ویژه آزمایش‌های این مکتب با رنگ، نور، فضا، حرکت و ادراک گسترده. «ناتورا ناتورانس» از رهگذر رویکردهای هنری گوناگون بررسی می‌کند که نیروهای دیدنی و نادیدنی چگونه فهم ما از جهان را شکل می‌دهند. نور خورشید، میدان‌های مغناطیسی، مادهٔ زمین‌شناختی، شکل‌های زیستی، پرتوهای کیهانی و سیگنال‌های الکترومغناطیسی نقطهٔ آغاز پژوهش دربارهٔ برهم‌کنش فناوری، محیط مادی و مرزهای ادراک انسان می‌شوند.
جایگاه نمایشگاه در مرکز هنرهای کافسجیان میان آثار و معماری کاسکاد (Cascade) گفت‌وگویی برقرار می‌کند. درهم‌تنیدگی فضاهای درونی و بیرونی این مجموعه، حرکت عمودی، زاویه‌های دید دگرگون‌شونده و نور طبیعی با دغدغه‌های اصلی نمایشگاه هم‌نوایی دارد. در این بستر، کاسکاد تنها پس‌زمینه‌ای معماری نیست و بخشی جدایی‌ناپذیر از تجربهٔ نمایشگاه است.
زندگی در لحظه: وقتی حرکت هنر می‌شود
برنامهٔ عمومی جشنواره اجراهای زنده، صدای تجربی و تصویرهای متحرک را کنار هم می‌گذارد. در آن دیدارهایی میان رقصندگان، نوازندگان و یک ربات انسان‌نما شکل می‌گیرد که رابطهٔ در حال دگرگونیِ بدن انسان، فناوری و فضا را می‌کاود.
در کنار نمایشگاه، برنامه‌ای همگانی شامل اجرا، گفت‌وگو، صدا و نمایش تصویر متحرک، این پرسش‌ها را به قالب‌های هنری دیگر گسترش می‌دهد. شب گشایش، مجموعه‌ای از اجراها در سراسر مرکز هنرهای کافسجیان برگزار شد که آغاز سایفست ۱۷ و کاوش آن در تقاطع هنر، طبیعت و فناوری را رقم زد.
بر پایهٔ برنامهٔ اعلام‌شدهٔ سیلند، شب گشایش (۱۵ اکتبر) اجراهایی از یانیکا پیرنا (Jaanika Peerna)، φø، و آندری اسمیرنوف (Andrey Smirnov) و دافین آنتونیادو (Dafin Antoniadou) را در بر می‌گرفت. الکساندرا دمنتیِوا (Alexandra Dementieva) و اندی بارت (Andy Barrt) نیز اثری با ربات انسان‌نمای «یونیتری جی۱ ایدییو» (Unitree G1 EDU) ارائه کردند که با شهر مهندسی (Engineering City) ساخته شده است. فرانچسکو کاوالیره (Francesco Cavaliere) و نیکولا راتی (Nicola Ratti) هم اجراهای صوتی داشتند. روی نمای کاسکاد نیز اثر ویدئومپینگ مارینا آلکسیِوا (Marina Alexeeva) با نام «نگاهت می‌کنم» (Looking at You) نمایش داده می‌شود.
برنامهٔ آموزشی جشنواره هم شامل سخنرانی لِو مانوویچ (Lev Manovich) دربارهٔ هوش مصنوعی به‌عنوان رسانه‌ای برای هنرهای تصویری و گفتار باربارا لندن (Barbara London) با عنوان «چه چیزی کار می‌کند؟» (What Works?) است. در سه ماه برگزاری نمایشگاه، برنامه‌ای پیوسته از هنر صوتی و اجرا نیز در جریان است.
اطلاعات
زمان: ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ تا ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۷. مکان: مرکز هنرهای کافسجیان، خیابان تامانیان (Tamanyan) ۱۰، ایروان ۰۰۰۹، ارمنستان.
منابع: برنامهٔ رسمی بنیاد سیلند (cyland.org)؛ وب‌سایت مرکز هنرهای کافسجیان (cmf.am)؛ یادداشت‌های میشل الله‌وردیان. گزارش و عکس‌ها: میشل الله‌وردیان، برای هنرگردی، اکتبر ۲۰۲۶.
