منارت فر (MENART Fair)، نمایشگاه هنر مدرن و معاصر خاورمیانه، شمال آفریقا و دیاسپورای آن‌ها در پاریس، هفتمین دورهٔ خود را از ۲۳ تا ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ در گالری ژوزف (Galerie Joseph)، به نشانی ۱۱۶ خیابان تورن (rue de Turenne) در بخش سوم پاریس برگزار کرد؛ پیش‌نمایش‌ها ۲۲ اکتبر بود. این دوره با شعار «خانه کجاست؟» (Where Is Home?) ۳۴ شرکت‌کننده از ۱۸ کشور را گرد هم آورد؛ این آمار از اعلام رسمی خود نمایشگاه است. هنرگردی در محل با دو نفر گفت‌وگو کرد: طناز کشاورزیان (Tannaz Keshavarzian)، مدیر گالری کشاورزیان (Galerie Keshavarzian) در پاریس، دربارهٔ لینوکات‌های مژده اتراک (Mojdeh Atrak) از ایران، و فعور (Faour)، هنرمند و معمار لبنانی که گالری ام‌اس (M|S Gallery) بیروت آثارش را عرضه کرد.
گالری کشاورزیان: لینوکات‌های مژده اتراک
گالری کشاورزیان در بخش «برملاسازی» (Revealing Sector)، غرفهٔ آر۳ (R3)، آثار مژده اتراک (Mojdeh Atrak) از ایران را عرضه کرد. طناز کشاورزیان در گفت‌وگو به پارسی توضیح داد که لینوکات تکنیک اصلی این نمایش است: تصویرها روی لینولئوم کنده و سپس چاپ شده‌اند. به گفتهٔ او، تصویرها از تخیل هنرمند می‌آیند و به صفحه‌های چاپ منتقل شده‌اند، و او مجموعه را بسیار شخصی توصیف کرد.
در صفحهٔ این گالری در وب‌گاه نمایشگاه، از جمله یک لینوکات روی مقوا از سال ۲۰۲۴ از مجموعهٔ «باش، و می‌شود» (Be, and it is) و یک نقش‌برجستهٔ سرامیکی لعابی ساخته‌شده با دست از سال ۲۰۲۵ با نام «رقص در بی‌نهایت ۱» (Dance in Infinity #1) ثبت شده است.
بازگشت رنگ
بیشتر آثار غرفه سیاه‌وسفیدند و رنگ در آن‌ها بسیار اندک است، چنان‌که طناز کشاورزیان یادآور شد. به گفتهٔ او، مجموعه‌ای از آثار رنگی نشان می‌دهد که رنگ به نظر به کارهای مژده اتراک بازگشته است.
لینوکات و کلاژ، مانند دکور صحنه
یک اثر از بقیه جداست: اثری یگانه که دو تکنیک لینوکات و کلاژ را با هم می‌آمیزد و طناز کشاورزیان آن را به دکور صحنه مانند کرد. چند لینوکات روی هم نصب شده‌اند و میانشان فاصله‌هایی هست که به اثر عمق می‌دهد؛ همهٔ این‌ها روی مخمل سیاه قرار گرفته است.
گالری ام‌اس: فعور و خانه به‌مثابه خاطره
در گالری ام‌اس (M|S Gallery) بیروت، به مدیریت میشل الداهر (Michel El Daher) و سیرین غلایینی (Sirine Ghalayini)، فعور (Faour) از لبنان آثاری روی کاغذ، از جمله کارهایی با مرکب و اکریلیک، عرضه کرد؛ این را صفحهٔ گالری در وب‌گاه نمایشگاه می‌گوید (بخش عمومی، غرفهٔ اف۱). متن کنار اثر در غرفه او را هنرمند و معمار لبنانی معرفی می‌کند که در جنوب لبنان به دنیا آمده و بزرگ شده است. فعور به انگلیسی کار خود را به پرسش نمایشگاه، یعنی «خانه کجاست؟»، پیوند داد.
فعور در منطقه‌ای روستایی و دورافتاده بزرگ شد و، به گفتهٔ خودش، نگاهی بیرونی به شهر و حساسیتی به میزان محرک‌های شهر پیدا کرد. پس از رفتن به بیروت و تحصیل معماری، شیفتگی‌اش به آنچه ساختمان‌ها دربارهٔ یک مکان می‌گویند بیشتر و بیشتر شد. با گذشت زمان شهر طاقت‌فرسا شد و فعور همین را می‌کوشد نشان دهد: دوگانگی میان زندگی در شهری فشرده و طاقت‌فرسا و خانه‌ای که برای فعور طبیعت و چشم‌انداز است — آرامش و آسودگیِ دور بودن از همه‌چیز.
سپس جنگ آمد. فعور گفت: «با جنگ دیگر به خانه‌ای دسترسی نداشتم.» شهر دم‌گیرتر شد و خانه «بیشتر به خاطره شبیه شد تا به یک مکان». شهرنگاره‌ها فشرده‌تر شدند — فعور آن‌ها را جاهایی توصیف کرد که در آن‌ها «حس می‌کنی همه‌چیز نزدیک توست و یک‌جورایی زیر نظری» — و در کنارشان چیزی پدید آمد که فعور «چشم‌اندازهای رؤیایی» می‌نامد، در کنار «شهرنگاره‌های هیولایی».
اطلاعات رویداد
تاریخ: ۲۳ تا ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ (پیش‌نمایش‌ها ۲۲ اکتبر)
مکان: گالری ژوزف (Galerie Joseph)، ۱۱۶ خیابان تورن (rue de Turenne)، پاریس ۷۵۰۰۳
شعار: «خانه کجاست؟» (Where Is Home?)
بنیان‌گذار و مدیر: لور دوتویل (Laure d’Hauteville)
گالری کشاورزیان (پاریس): بخش «برملاسازی» (Revealing Sector)، غرفهٔ آر۳ (R3) — مژده اتراک
گالری ام‌اس (بیروت): بخش عمومی (General Sector)، غرفهٔ اف۱ (F1) — فعور
وب‌گاه: menart-fair.com
متن و عکس‌ها: کسرا علیها. طناز کشاورزیان به پارسی سخن گفت و سخنانش در اینجا بازگو شده است؛ سخنان فعور از گفت‌وگوی ضبط‌شده به انگلیسی نقل و ترجمه شده است. اطلاعات رویداد از وب‌گاه رسمی نمایشگاه است.
